Elike van Sluis is oprichtster van Counting Flowers een sociale onderneming met als belangrijkste doel kwetsbare vrouwen in landen in ontwikkeling en opkomende economieën te helpen wat meer geld te verdienen. 

Elike vindt één van de grote voordelen van ondernemer zijn, dat je zelf kunt bepalen wat voor bedrijf je start. Je bedenkt je eigen doelstellingen en richt je start-up vervolgens precies zo in, zoals jij dat wilt. Het was voor haar een logische stap om ‘sociaal’ te gaan ondernemen. Vanuit Chiang Mai in Thailand, vertelt ze over haar beweegredenen. 

Pluk de dag

In 2010 zijn Dirk, mijn man en soulmate, en ik ons bedrijf Counting Flowers gestart. We speelden al veel langer met het idee maar wisten nog niet goed hoe. Een paar jaar voor onze start zegde ik mijn baan bij het Rode Kruis op en verkocht Dirk zijn aandeel in zijn eigen bedrijf. We gingen voor onbepaalde tijd op reis. Het was hoog tijd om die wens in vervulling te laten gaan, vonden we. Het waren heerlijke jaren. Rustig aan rondtrekkend van land naar land en van streek naar streek. De tijd was aan onszelf en per dag bekeken we wat onze volgende stap zou zijn.

Foto: Counting Flowers

De naam van ons bedrijf hadden we al

We spraken vaak over ons plan. Een beetje de omgekeerde wereld maar de naam voor ons bedrijfje hadden we al. Counting Flowers: naar Counting Flowers on the wall van de Statler Brothers en aanwezig op de soundtrack van Pulp Fiction. Hoe gaaf zou het zijn als het bij ons bedrijf niet zou gaan om het tellen van geld maar om het tellen van bloemen? Hoe meer bloemen, hoe mooier de wereld! 

Van dromen naar doen

In 2010 werd Counting Flowers dan ook werkelijkheid. We waren eruit: we wilden iets betekenen voor de allerarmsten in de wereld, ons daarbij vooral richten op vrouwen. Eventuele winst zouden we gebruiken om enerzijds ons bedrijf uit te bouwen maar vooral om onderwijsprojecten voor meisjes te steunen. Voor veel meiden is het immers nog steeds niet vanzelfsprekend om naar school te kunnen gaan.

Generaties van gewoven sjaals 

Hoe we dat doen? Door handgemaakte sjaals in te kopen van makers overal ter wereld. Sjaals worden vaak nog door de allerarmsten gemaakt, in de meeste landen door vrouwen  in de uren dat er niet op het land gewerkt hoeft te worden.We kwamen erachter dat veel vrouwen prachtig, vaak complex, weefwerk maken dat zij geleerd hebben van hun moeders en oma’s. Zo maken ze hun eigen kleding maar ze verkopen hun sjaals en sarongs ook op de lokale markt. Het liefst kopen we onze sjaals direct van de makers maar soms is dat lastig en gaat de inkoop via Fair Trade organisaties. Vandaag bestaat Counting Flowers alweer bijna 8 jaar! Ik run het bedrijf inmiddels samen met twee geweldige collega’s. Zij stapten in nadat ik Dirk in 2014 verloor aan kanker. No need to say dat ik een paar heel donkere jaren achter de rug heb. Maar het afgelopen jaar ben ik voor Counting Flowers weer op zoek gegaan naar onderwijsgerelateerde projecten.

Als je je nu inschrijft voor onze nieuwsbrief, ontvang je een fikse korting op een sjaal van Counting Flowers!

De vergeten kampen langs de grens van Myanmar

Zo kwam ik in 2017 terecht in één van de negen vluchtelingenkampen in Thailand. Deze kampen, aan de grens van Myanmar, zijn eigenlijk een ‘vergeten ramp’. Er wonen nog zo’n 100.000 mensen in deze kampen. In het kamp waar ik ben geweest verblijven ongeveer 13.000 mensen. Ik wist, tot mijn twee bezoekjes vorig jaar, zelf nauwelijks van hun bestaan af. En voor mijn vrienden is het vaak ook iets totaal nieuws. In het kamp waar ik ben geweest, leven vooral mensen die behoren tot het Karenni volk. Samen met tal van andere etnische groepen zijn zij sinds 1985, ja, je leest het goed, ruim dertig jaar geleden, op de vlucht voor het regime van de militaire junta van Myanmar.

Jarenlange ‘tijdelijke’ opvang zonder basisbehoeften

Door de kampen, ondanks hun lange bestaan, het stempel ‘tijdelijke opvang’ te geven, voorkomt de Thaise overheid dat het er te comfortabel wordt. Dat zou een aanzuigende werking kunnen hebben… Er is daarom geen elektriciteit en basisbehoeften als water, voedsel en behuizing zijn mager geregeld. De paar scholen of ziekenhuizen zijn er door een paar vasthoudende non-gouvernementele organisaties opgericht. 

Nieuwsgierige meiden, vergeten door de wereld

Op één van mijn bezoeken, kwam ik in gesprek met een groep meiden tussen de 18 en 25 jaar. De meesten van hen zijn geboren in het kamp. Enkelen zijn hun ouders achterna gevlucht en eind jaren 90 in het kamp aangekomen. Bijna niemand heeft een status: geen paspoort uit Myanmar en natuurlijk ook geen uit Thailand. Het kamp is hun wereld. Ze mogen er niet uit en ze mogen niet werken. Nauwelijks iemand weet van hun bestaan.

‘Een vluchtelingenkamp is volgens mij als een vacuüm. Je zit erin en vervolgens staat de tijd stil. Je kunt niets en je mag niets. Veel kampen in de wereld richten zich echt op tijdelijke opvang. Maar stel je voor dat je 25 jaar geleden in zo’n kamp geboren bent en er nog steeds zit, niet wetend of je er ooit een stap buiten zult zetten?’

Het waren bijzondere ontmoetingen. Voor hen was ik een link naar de buitenwereld. De ene na de andere vraag werd op me afgevuurd. Waar ligt Nederland? Hoe zijn de scholen daar? Wat eten jullie? Hebben vrouwen gelijke rechten als mannen? Heeft iedereen een baan? Hoe klinkt jullie taal? En jullie muziek? Als je ziek bent, kun je dan naar een dokter? Hoe zien jullie huizen eruit?  En de meiden vertelden me over hun dromen. De één wilde heel graag gitaar leren spelen terwijl ze nog nooit een echte gitaar had gezien, de andere naar de universiteit. Maar bovenaan ieders lijstje stond ‘het hebben van een status’. Zodat ze iemand zijn. Zodat ze het kamp uit kunnen. Zodat ze een vrij leven kunnen opbouwen.

Eindelijk naar school

Counting Flowers steunt het Women Study Programme in dit vluchtelingenkamp waardoor in ieder geval deze veertig meiden twee jaar naar ‘school’ kunnen. Daarnaast hebben honderd gezinnen een GravityLight van ons ontvangen. Zo hebben de meiden ook ’s avonds licht en kunnen ze huiswerk maken. Een druppel op de gloeiende plaat? Misschien. Maar niet voor deze wereldmeiden! 

Wil jij een fikse korting ontvangen op de sjaals van Counting Flowers?

Schrijf je in voor onze nieuwsbrief en ontvang net voor het weekend één inspirerend verhaal dat je blik op de wereld verruimt. Oh en je krijgt ook toegang tot exclusieve kortingscodes!

mm
De Wereldwijven redactie prikkelt de bezoekers door verhalen en video’s, zet aan het denken en wil vrouwen in beweging brengen.