Hi! Ik ben Saskia van Alphen en woon sinds kort samen met manlief, drie pubers en een Engelse Springer in de heuvels van San Diego.

In 2011 begon ons avontuur met twee jaar British Way of Life. Het was geen gemakkelijke start want een maand nadat we neerstreken, overleed mijn schoonmoeder aan darmkanker. Dat eerste jaar waarin we verdriet verwerkten, mijn man zich volledig op zijn nieuwe (reizende) baan moest richten, en ik de kinderen (en mijzelf) een zetje in de juiste Engelse richting gaf, was heftig.

Storm

Toen rende een zwart-wit gevlekte puppy in ons leven: Storm, een English Springer. Tijdens onze lange wandelingen, leerde ik weer echt naar de wereld te kijken. Terwijl ik de velden afspeurde op zoek naar een glimp van Storm of geduldig stond te wachten totdat Meneer uitgegraven was, had ik alle tijd om na te denken. Rond te kijken. Echt te kijken en vast te leggen wat ik zag. Ik begon weer gedichten te schrijven en met de dag genoot ik van dit adembenemend regenachtig land. Genoot van ons avontuur.

Nieuwe kansen

Maar zoals dat lijkt te gaan als je helemaal happy bent, dan kondigen zich nieuwe kansen aan: het bedrijf zag mijn lief graag op het hoofdkantoor in Chicago. Het was februari 2013, volop winter en de slechtste maand voor een bezoek aan Chicago. We stonden in de ijzige kou op Navy Pier naar die skyline van staal en glas te kijken, de handen diep in de zakken, pijnlijk koude oren en bevroren voeten in de sneeuw. Ik was verkocht en zei ‘ja’. Een paar weken later terug in Engeland, zei ik weer ‘ja’ maar om een heel andere reden.

I said yes in the UK!

Na 15 jaar samen, drie koters, een cavia en een hond rijker, ging mijn lief tijdens een wandeling op zijn knieën en schoof een joekel van een diamant aan mijn vinger. Ik was compleet verrast en had acht weken om de bruiloft te organiseren voordat we naar de VS zouden verhuizen. Ik dacht dus gewoon in een hip jurkje te trouwen maar mijn schoonzus maakte al snel duidelijk dat dát niet ging gebeuren, dus kwam ze over. Twee dagen hebben we winkels afgestruind, en heb ik me in de laatste trends van kant, satijn, A-lijn, hoepels en strakke baleinen laten hijsen. Drie jurken bleven over, schoonzus vloog terug en mam kwam om de knoop door te hakken. Check, De Jurk was binnen. De uitnodigingen, taart, bloemen, decoraties en alles wat komt kijken bij een goed feest, waren zo geregeld. Enige spannende uitdaging bleek mijn idee van regenlaarzen met de Union Jack voor alle gasten maar Amazon lostte dat probleem op. 28 April 2013 was een droomdag met al onze lieve familie en vrienden in de eeuwenoude gastro-pub waar we bijna ieder weekend neerstreken na een flinke wandeling . Nu was het tijd om de oversteek te gaan voorbereiden.

Lake Bluff, Chicago

De cavia. De hond. Ons hele hebben en houden. Wéér werd ons leven zorgvuldig ingepakt door vreemden. Toen we inclusief Pluis en Storm op de vlucht stapten, kon ik diep ademhalen. Chicago here we come! Hier is het waar ik het schrijven serieus oppakte. Ik ging niet alleen door met het schrijven van gedichten en mijn verhalen over een eigenwijze Big (die ik ooit nog hoop uit te geven) maar schreef ook geregeld voor Nederlandse media, ondermeer als Wereldwijf voor LINDAnieuws. Vanaf het prille begin van de rubriek schreef ik en groeide er unieke en bijzondere vriendschappen met andere Wereldwijven. Allemaal voelden we dat deze groep bijzonder was. En dat we meer konden: een boek schrijven. Precies in die periode moest ik een onverwachte maar zeer ingrijpende beslissing maken en verwerken. Ik ben dankbaar dat ik mijn verhaal heb kunnen opschrijven voor dit boek en dat mijn mede-Wereldwijven vroegen, er op stónden, dat ik het eerste exemplaar zou overhandigen aan toenmalig minister Lilianne Ploumen die het voorwoord had geschreven. En dat wij Wereldwijven behalve een boek schrijven méér konden, blijkt wel met de lancering van dit platform.

Hubby pendelt naar Ijsland

Na twee jaar Chicago, in 2015, werden de kaarten weer geschud en kreeg mijn man de kans een biotech bedrijf te runnen in Reykjavik – IJsland. Wat gingen we doen? Verhuizen? We hadden net onze greencards gekregen. Gingen we die opgeven? Of…. ging mijn lief commuten? Voor velen een krankzinnig idee, voor ons het proberen waard. Het was intensief, vooral voor mijn man die iedere week naast zes uur heenvliegen op de maandag en zes uur terugvliegen op vrijdag, óók zes uur jetlag te verwerken kreeg. We hebben er geen moment spijt van gehad. Dankzij dat tweede thuis in Reykjavik hebben we meermaals fantastische trips gemaakt. Noord. Zuid. De Oost- en Westfjorden. Gletsjers beklommen, spuitende geisers gezien en in natuurlijk hete waterbronnen gebadderd. Het Noorderlicht zien dansen. Een gruwelijk mooi land, de droom van iedere fotograaf en Game of Thrones-liefhebber, maar om er te wonen? Het was pittig maar bleek een juist besluit want in het voorjaar van 2017, gingen balletjes weer rollen…

Genieten aan Lake Michigan

De omgeving waar we woonden, de nabijheid van machtig mooi Lake Michigan, het extreme klimaat van tropische zomers en krankzinnig koude winters, Chicago zelf…. Een bron van fotogenieke momenten en geen dag ging voorbij zonder dat ik fotografeerde. Storm heeft veel geduld met me gehad als ik weer eens stopte voor een kiekje van weer een blaadje, bloemetje, beestje. Vrienden spoorden me aan meer met fotografie te doen. Heel lief bedacht, maar… Serieus. Het duurde vier jaar. In een opwinding hebben mijn Portugese vriendin Sonia en ik een galerie benaderd en die bleken razend enthousiast. We kregen acht weken lang hun lege muren voor onze eigen foto-expositie. We hebben samen gezweet. Gelachen. Nagedacht over thema, over wat ons bindt en interesseert. Enorm veel geleerd. Koffie gedronken ook. En wijn. Naar dubieuze studio’s gereden en direct rechtsomkeer gemaakt in onze zoektocht naar goede printers en lijstenmakers. De stress in de laatste weken! Een achtbaan die ik nooit had willen missen. De bijzondere en unieke vriendschap die we nu hebben en de fijne enthousiasmerende support van vrienden bleken zoveel waardevoller dan de expositie zelf. Het was mijn afscheid van Northshore Chicago.

Mijn liefde voor schrijven en fotograferen

Vijf jaar Chicago is heel lief voor me geweest. Ik heb mijn kwaliteiten herontdekt en hoewel het geen gemakkelijke weg is in de schrijvers-, en fotografiewereld, ga ik dapper door. Ik doe het voor mijzelf, ontdek steeds weer nieuwe dingen maar hoe fijn dat je je ook gesteund voelt door de belangrijkste mensen in je leven? Mijn lief. Mijn familie. Mijn vriendinnen. Zonder hen had ik nooit iets gepubliceerd. Zonder hen had ik nooit een foto-expositie gehouden. Zij zijn mijn smaakmakers en het smaakt naar nog zoveel meer. Waar ik ook ben. En dat is nu San Diego. Ik ben benieuwd wat deze stad voor ons in petto heeft!

ONTMOET OOK ONZE ANDERE WERELDWIJVEN

 

mm
Hi! Ik ben Saskia en woon sinds kort in San Diego, Californië na jaren in Chicago en Engeland te hebben gewoond. Ik ben fulltime moeder, schrijfster, dichteres en fotografe. Een kinderboekenserie vordert gestaag. Voor De Wereldwijven blog ik over ‘emancipatie’ dat in een ontwikkeld land als de VS nog een lange weg heeft te gaan: seksualiteit, ras, sociaal-, en culturele achtergrond, armoede en geloof.