Aangezien, volgens mijn moeder, in Oman midden jaren zeventig de geiten vrij door het ziekenhuis scharrelden, vloog zij zeven maanden zwanger naar Nederland om daar van mij te bevallen. Toen ik twee weken oud was, was mijn vader’s verlof op, en vlogen we terug naar ons huis in de woestijn. Inmiddels, meer dan veertig jaar, zes landen en een paar continenten verder woon ik ruim zes jaar in Singapore – een persoonlijk record.

Ik ben een slak

Van de vraag ‘waar kom je vandaan?’ word ik altijd een beetje zenuwachtig. Ik weet het antwoord dat mensen zoeken – Nederland – maar als ik dat noem voelt het niet compleet. Ik heb daar een groot deel van mijn jeugd niet gewoond en ben er inmiddels al weer twaalf jaar weg. Thuis is hier, in Singapore, maar ik verwacht niet dat dat altijd zo blijft. Ik zeg wel eens, ik ben een slak. Thuis draag ik met me mee.

foto: Karien van Ditzhuijzen

IJsjesmaker

Mijn eerste ‘volwassen’ verhuizing naar het buitenland was naar Engeland, voor mijn werk als productontwikkelaar in de levensmiddelenindustrie. Mijn kinderen zijn nog steeds verontwaardigd dat ik zeven jaar geleden ontslag nam om op mijn beurt mijn man te volgen naar Singapore voor zijn werk. Ik maakte namelijk ijsjes, de droombaan van ieder kind! Voor merken als Magnum, Ola, Hertog en Ben & Jerry’s bedacht ik nieuwe smaken en zorgde ervoor dat ze geproduceerd konden worden. Ook werkte ik aan het verbeteren van problemen in die industrie, zoals het introduceren van free-trade gecertificeerde ingrediënten en slaafvrije cacao. Schrijven was in die tijd een hobby – ik blogde over moederschap, baby’s en peuters en tijdens een zwangerschapsverlof schreef ik een kinderboek over mijn jeugd in Borneo.

Kriebel

Toen ik zwanger was van mijn derde kind begon het te kriebelen, op meerdere vlakken. Ik wilde avontuur, een nieuw land, ander werk. Liefst ergens warm en exotisch, met interessante culturen om te leren kennen. De verhuizing naar Singapore bracht mij de uitdaging een droom waar te maken: kijken of ik van schrijven mijn beroep kon maken.

Meer tijd

Je man volgen als trailing spouse is voor sommige vrouwen frustrerend. Zo verblijf ik in Singapore op een dependent pass, mijn visum is direct gelinkt aan dat van mijn man, en lokaal geld verdienen mag ik niet. Een eigen baan – en dus eigen visum – vinden als expatvrouw hier is niet makkelijk zonder de juiste talen te spreken of ervaring in de regio te hebben. Voor mij voelde het echter als een kans: even niet hoeven werken voor de kost, tijd hebben voor de kinderen en nu ze allemaal op school zitten: tijd voor mezelf. Dus ook tijd om serieus te gaan schrijven! En ik wist ook al waarover.

ONTMOET OOK ONZE ANDERE WERELDWIJVEN

De dromen van ‘Maids’

We hadden vroeger altijd inwonende hulpen in huis. In Sarawak, Maleisisch Borneo, was dat Penny, een lokale vrouw die met haar hele familie achter ons huis woonde. Maar in Oman was het Anna, die haar eigen kinderen in India had achtergelaten om voor ons te komen zorgen. Toen we naar Singapore verhuisden wist ik meteen: ik wilde schrijven over vrouwen als Anna. Wat motiveert hen om hun land in hun eentje te verlaten? Welke problemen komen ze tegen; in veel landen zijn maids zoals zij weinig beschermd door de wet en kwetsbaar voor uitbuiting en mishandeling. Wat zijn hun dromen en hoop voor de toekomst?

foto: Karien van Ditzhuijzen

Eenzaam

Om meer te leren over deze vrouwen raakte ik betrokken bij de Singaporese NGO HOME, die huishoudelijke hulpen opvangt die weggelopen zijn bij hun werkgevers. Heftige zaken, vrouwen die werden geslagen, of driedubbele beenbreuken opliepen toen ze uit het huis op een hoge verdieping probeerden te ontsnappen. Maar juist minder extreme dingen zoals het afpakken van mobiele telefoons, geen vrije tijd, weinig te eten en geen eigen slaapplek, zaken die op grote schaal voorkomen, troffen mij hard. Hoe homesick ben je als moeder zonder telefoon om je kinderen te kunnen bellen? Hoe eenzaam zonder vrije dag om bij vriendinnen je hart te kunnen uitstorten?

Mijn roman

In eerste instantie werd ik zo meegesleept door het werk daar dat ik weinig tot schrijven kwam. Ik werkte op de shelter, schreef voor de organisatie, gaf cursussen, startte een blog en maakte een boekje om verhalen van de vrouwen te delen. Ik schreef voor tijdschriften en websites in Singapore, mijn eigen blog, en natuurlijk het inspirerende Wereldwijven! Maar ik wilde meer, en uiteindelijk gaf ik mezelf een grote trap onder mijn kont (ok, full disclosure: ik boekte een writers retreat op het Indonesische eiland Batam) en ging serieus aan het werk met mijn roman. En deze zomer was het zover: A Yellow House, mijn debuut, werd gepubliceerd door MonsoonBooks!

A Yellow House

In A Yellow House helpt de tienjarige Maya met haar eigen ‘Aunty M’ een hulp in hun gebouw ontsnappen uit het appartement van haar werkgever die haar mishandeld. Het is een zwaar onderwerp maar het boek leest makkelijk weg door de spannende gebeurtenissen in Maya’s leven en het kleurrijke Singapore. Maya en Aunty M groeien naar elkaar toe door meer vrouwen in nood te helpen. Maar hoe zit het met Aunty M’s eigen dochter in Indonesië? Ik koos voor een jong meisje als hoofpersoon omdat kinderen niet snel oordelen. Ik kon de nieuwsgierige Maya de vragen laten stellen die ik zelf als kind nooit gesteld had. En waar ik als volwassene mee moet oppassen- als je als Westerse vrouw schrijft over misstanden in Azië moet je wel de juiste toon zien te vinden, zodat je niet wordt afgedaan als bemoeial uit Europa.

foto: Karien van Ditzhuijzen

Ware verhalen ter inspiratie

A Yellow House is fictie, maar geïnspireerd door ware verhalen en de vrouwen die ik leerde kennen tijdens mijn werk met de NGO. Het uitgeven van een roman is een geweldige ervaring, en de reacties die ik krijg van lezers maken al het harde werk meer dan de moeite waard.

Tweede op komst

En natuurlijk is mijn verhaal hiermee niet uit. Op dit moment werk ik aan mijn tweede roman, die plaatsvindt in mijn eigen huis in Singapore: een koloniale villa gebouwd door de Britse regering in de jaren twintig van de vorige eeuw. Dit huis zag meer geschiedenis dan ik kan verzinnen: een veldslag in WWII, een Japans krijgsgevangenen kamp. Veel lokale mensen zouden hier nooit willen wonen, want het huis schijnt bezeten te zijn… Spoken, koloniale geschiedenis, twee heel verschillende vrouwen in het moderne Singapore. Genoeg stof, voor nog een spannend boek!


A Yellow House is wereldwijd online verkrijgbaar, zowel in paperback als ebook, bij winkels als bijvoorbeeld Amazon, Bol, Kobo.  De paperback is te krijgen in boekhandels in Singapore (Kinokuniya, Times, Popular) en is te bestellen bij boekhandels in Nederland en de rest van Europa.

mm
Selamat pagi, ik ben Karien, geboren en getogen expat, momenteel woonachtig met mijn gezin in Bali, Indonesië. Ik ben schrijfster, en werk aan mijn tweede roman voor volwassenen en een spannend kinderboek. Mijn debuutroman A Yellow House verscheen in 2018, en gaat over het wel en wee van huishoudelijke hulpen in Singapore. Graag vertel ik over onze avonturen bij de Green School en de fascinerende Balinese cultuur op De Wereldwijven.