Elke vorm van liefde begint met een fase van verliefdheid. Ook in mijn relatie met mijn Oostenrijkse man! In deze fase was mijn waarheid: alles aan Robin is GE-WEL-DIG. Maar die bekende vlinders fladderen een keer weg…

Mijn bergboer

Dat de perfekte man voor mij bestaat, is echt vrij uniek. En wie had gedacht dat dat een bergboer zou zijn? Een man die in de zomer zijn geld verdient met datgene wat hij het allerliefst doet: voor koeien zorgen, ertoe bijdragen dat een deel van de Tirolse natuur zo mooi blijft zoals hij is en ertoe bijdragen dat de bevolking een zuiver zuivelprodukt kan kopen. In de winter is hij skileraar die de gasten een leuk week in de sneeuw bezorgt. Ik had dit niet kunnen voorspellen. Ik dacht dat ik op zoek was naar een carrièregerichte, liefdevolle, stoere en sociale, wereldse stadsman, met wie ik samen in een mooi huis in Amsterdam ging wonen, zonder huisdieren, kinderen kreeg en reisjes maakte.

LEES HIER HOE HAAR START WAS IN TIROL MET HAAR SKILERAAR 

Traditionele taakverdeling

De bekende vlinders worden minder na verloop van tijd. Je leert elkaar beter kennen en dan komen er toch echt karaktertrekken en eigenschappen langs die de ander minder leuk vindt. Het meest lastige vond ik de traditionele takenverdeling die hier in stand gehouden wordt. Vrouw regelt het huishouden in de breedste zin van het woord. In ons geval betekent dat ten eerste een kleine almhut op orde houden. Dat is niet zo veel werk en mijn appartement schoonmaken moest ik tenslotte in Amsterdam ook. Ietsje minder handig zonder stofzuiger en met veel meer stof, maar je went snel aan een primitiever leven.

Keukenprinses

Ten tweede speelt eten een enorm grote rol. Nu ben ik al geen briljante kok, is de creativiteit ver te zoeken en is het woord knödel mij in de beginfase nogal onbekend. Lastig onderwerp dus. Maar zo goed en zo kwaad als het ging, stond ik elke ochtend grote hoeveelheden pasta of gerechten met veel vlees te koken voor Robin en zijn broertje (die waren ook 80% van de tijd bij ons). ´s Ochtends, omdat er tusen de middag warm gegeten wordt. Dit is normaal in dit bergdorp en dat betekent dat voordat ik zelf iets onderneem op een dag, er standaard gevraagd wordt: ‘wat eten we vandaag?’

Hoezo liefde gaat door de maag? Begrijp me niet verkeerd, ik snap het ook, die mannen werken lichamelijk zo hard, die kunnen ook niet leven van een boterham met kaas als lunch!

Hoewel er een logica achter deze takenverdeling zit, en ik verder ook geen baan had, was er hier geen sprake van ‘samen’. Daar kon ik me mateloos aan irriteren. Ik was niet weggelegd voor deze ‘in dienst van mijn man’- job. En waar praat je dan in hemelsnaam over met elkaar als je als vrouw alleen maar met eten koken en poetsen bezig bent…?? Echter, de afspraak met mijzelf was duidelijk geweest: één jaar blijf ik, minimaal. Niet meteen afhaken als het niet zo gaat zoals je voor ogen hebt. En, de echte liefde voor Robin was er nog net zo sterk als in het begin. We moesten alleen een manier vinden om ons dagelijks leven zo te organiseren dat we allebei tevreden zouden zijn.

Liefde is acceptatie, maar ook een geven en nemen

Inmiddels is dat ene jaar, 14 jaar geworden. Je hoort en leest vaak dat liefde werkt als je jezelf accepteert zoals je bent, en elkaar accepteert. Eens, maar met alleen acceptatie kom je er naar mijn mening niet.

In een relatie tussen twee mensen met zo´n andere achtergrond, is geven en nemen een must. Samen zoeken naar een oplossing, allebei een beetje toegeven en je mening durven aanpassen.

Huisvrouw

In ons geval heeft de genoemde rolverdeling een grote invloed op ons leven. Robin werkt hard en ik heb de rol van huisvrouw op mij genomen, doe alle boodschappen, zorg ervoor dat er iets te eten is, ja zelfs knödel in alle varianten, elke dag. Het huis is (meestal) aan kant. Ik zorg ervoor dat onze twee dochters naar school gaan, te eten krijgen, huiswerk maken, naar sport en muziek gebracht worden, en alles wat daar bij hoort. Ik heb ook een leuke baan voor drie dagen in de week, regel de verhuur van het appartement in ons huis, en ben daarnaast weddingplanner en hochzeitsrednerin voor Nederlandse en Belgische paren die in Tirol willen trouwen. In het weekend leuke dingen doen met elkaar staat hoog op mijn prioriteitenlijstje. En soms is dat allemaal bij elkaar best heel veel om te regelen.

Oplossingen bedenken

Robin ziet echter dat ik blij word van mijn eigen werkzaamheden en leuke dingen doen met elkaar, en dat ik het soms alleen niet zo lekker voor elkaar krijg. Inmiddels zijn we zo ver dat hij, naast zijn vele boeren werkzaamheden, thuis is voor de kinderen als ik een keer buiten de normale werktijd om moet werken. Dan maakt hij zelf Kaiserschmarren of Würstl voor ze klaar, helpt mee in het huishouden of poetst het appartement…als ik het hem vraag. Uit zichzelf gebeurt het, op een enkele uitzondering na niet, en hij laat zich nog steeds graag bedienen. Maar het werkt voor ons, met af en toe natuurlijk een uitschieter van ontevredenheid, aan beide kanten. Erover praten en oplossingen bedenken, brengt dan weer rust in de tent.

Gunnen van plezier

Geven en nemen, ook in het individuele stuk van ons leven, zijn bijvoorbeeld mijn tripjes naar Nederland met de kinderen. Ik schakel mijn schoonmoeder in om een oogje in het zeil te houden bij haar zoon, met andere woorden, de vraag of zij voor hem wil koken. Deze dag-of weekend tripjes organiseer ik met vrienden en collega´s naar boerderijen en koeien-misverkiezingen. Dingen doen die we apart van elkaar leuk vinden, maar waar je de ander geen plezier mee doet. Dat is voor ons een belangrijk aspect van liefde voor elkaar. Het gunnen van plezier en geluk voor de ander, het kunnen nastreven van je eigen idealen. En daarnaast, misschien nog wel belangrijker: het ondersteuning kunnen bieden aan het bereiken van de idealen die de ander voor ogen heeft, zodat het een gezamenlijk doel wordt. En dat doen we best goed, al zeg ik het zelf! Dus met die liefde op dit vlak (de rest gaat jullie niets aan), zit het tussen ons wel goed!

mm
Griaß di! Ik ben Kristel (45), inmiddels bijna 1/3 van mijn leven op deze aarde woonachtig in Oostenrijk, middenin de Tiroler bergen. Met man, bergboer in hart en nieren, en onze twee berggeiten van 12 en 10 jaar, geboren en getogen Tiroler Mädels. Das Leben in Tirol heeft vele pieken en dalen, ik geef jullie graag een kijkje in mijn leven: mijn belevenissen, verwonderingen, ontdekkingen, frustraties, geluksmomenten und vieles mehr...