Een “wereldwijf”, een wereldse vrouw. Een vrouw die open staat voor de wereld, zich bewust is van de wereld, en vooral om de wereld geeft. Ik bedacht me dat dat een goede zou zijn voor de “Dikke van Dale”. Een “wereldwijf”, naar mijn mening een titel om trots op te zijn, en een titel om met trots te dragen.

Ik voel me een wereldwijf! Waarom? Dat zal ik jullie uitleggen. Op mijn achttiende verjaardag kocht ik van het geld dat ik voor mijn verjaardag kreeg een vliegticket! Een vliegticket naar New York. Ik ging de wereld verkennen, en ik zag wel wat er van me terecht zou komen. Nam ontslag bij mijn baas, en daar ging ik. Zonder nadenken, zonder planning, gewoon de wijde wereld in. Zonder blikken of blozen, het avontuur tegemoet.

Het gevoel van vrijheid

Een fantastische reis met fantastische herinneringen, toveren nog steeds een lach op mijn gezicht als ik terugdenk aan die tijd. Bijzondere ontmoetingen, fijne mensen, gekke belevenissen, en vooral de vrijheid. Het gevoel helemaal vrij te zijn beviel me als geen ander. Niemand met een vooroordeel, niemand die je verleden kent, gewoon helemaal jij zoals je bent! Ik heb gekke dingen gedaan, gelachen en gehuild, en wilde eigenlijk nooit meer naar huis. Want “huis” wat is dat nou eigenlijk?

Ik was er toen al lang en breed achter dat “huis” maar een woord is. “Thuis”, dat had meer betekenis. Maar waar is “thuis”?. Ik had toen niet echt een thuis. En hoe gek het misschien ook klinkt, ik vond het niet erg. Ik was vooral vrij! Vrij om te gaan en te staan waar ik wilde, en vrij om te genieten van het leven!

Mijn thuis is Zuid Afrika

Na jaren rondzwerven over de wereld is het inmiddels 21 jaar later heb ik wel een “thuis”. Mijn thuis is de plek waar ik ben, samen met mijn gezin. De plek waar we onze belangrijke spulletjes bij ons hebben, en vooral met elkaar kunnen zijn. Waar de mensen die je graag om je heen hebt welkom zijn, en waar je vooral jezelf mag zijn. Ons “thuis” is nu Zuid Afrika. Thuis, tussen de lokale bevolking, diverse afkomsten, diverse geloven, en vooral diverse normen en waarden.

Apartheid geldt nog steeds

Een land wat je pakt, een land wat je in je hart sluit. Het land waar ik mijn hart aan verloren heb, het land wat in mij zit, maar ook het land wat ik verschrikkelijk kan haten. Zuid Afrika heeft een rijke geschiedenis, zoals heel veel landen op deze wereld. Alleen is deze geschiedenis nog steeds alle dagen voelbaar. De Apartheid die hier eigenlijk al sinds 1990 is afgeschaft, maar eigenlijk gewoon in het dagelijkse leven nog steeds op elke hoek van de straat loert. Apartheid kun je als land wel afschaffen, maar voordat het uit de mensen is, ben je echt wel wat generaties verder.

Verliefd en vertrokken

Toen Paul en ik in 2001 voor het eerst Zuid Afrika bezochten voelden we ons thuis. We hebben toen een mooie reis gemaakt met alleen een heen en terug ticket. We hebben door Zuid Afrika gezworven. We werden verliefd, en toen ondanks ook de minder mooie kanten van dit bijzondere land wisten we… Ooit is dit ons “thuis”. Een mooie zakelijke kans deed zich voor eind 2016, en begin 2017 hadden we na lang wachten dan eindelijk onze visums, en konden we gaan. Een bijzonder leven, veel levenslessen, wereldse kinderen, en vooral de schoonheid van dit geweldige land houden ons hier!

Beoordeeld op je huidskleur

Ondanks dat wij al jaren in Zuid Afrika kwamen, en het een bewuste keuze was om hiernaartoe te verhuizen, staan wij nog dagelijks te kijken van hoe bepaalde dingen hier gaan. Wij als gezin zijn sinds we hier zijn komen wonen ineens “blanken”. Nooit hebben wij een stempel gekregen, nu hebben we die wel. Komend uit een land waar we geen kleuren zien, is het feit dat je ineens een “blanke” bent best angstaanjagend. Hier word je beoordeeld op je huidskleur! Lastig vind ik dat.

Ik voel me geen blanke

Ik voel me geen blanke! En ik wil geen blanke zijn. We zijn toch allemaal mensen, allemaal van vlees en bloed! Ik lig uren in de zon om zo’n mooi bruin kleurtje te krijgen! Dochterlief zou niks liever hebben dan zo’n mooie bos haar waar je eindeloos mee kan vlechten! Onze beste vriendjes en vriendinnetjes zijn bruin met zo’n mooie bos haar! We houden zielsveel van ze, en hier vinden mensen dat raar! Ik klets graag met alles en iedereen. En dat doe ik dan ook! Graag discussieer ik met iedereen over de “apartheid”. Hoe de mensen zich erbij voelen, en wat ze denken dat het zou kunnen veranderen.

‘Soms weet ik het echt niet, en verlang ik naar een grachtenpand in Amsterdam.’

Eigenlijk wil namelijk iedereen hetzelfde… Gelukkig zijn, vrij zijn, en vooral veilig zijn. De verschillen tussen blank en donker zijn hier nog steeds te groot! De gewoontes, de normen en waarden, en de geloven. Maar is dit niet in de hele wereld een probleem? Er gebeurd veel, hier, daar, overal om ons heen. Kijk naar het nieuws, waar ter wereld je ook bent, overal is wel iets. Soms zakt de moed me in de schoenen, en vraag ik me af waar we met zn allen naartoe gaan. Soms weet ik het echt niet, en verlang ik naar een grachtenpand in Amsterdam. Soms ook naar een onbewoond eiland. Maar meestal… Meestal besef ik me dat we niet somber moeten zijn, en dat we met onze glimlach, het praatje met de parkeerwacht, de kleine gebaren, hele grote verschillen kunnen maken.

‘Ons leven in Zuid Afrika zit vol met bijzondere ontmoetingen en momenten.’

Ik blijf kletsen, met iedereen die dat wil, en probeer ze te laten inzien dat we met zijn allen iets van de wereld moeten maken. In je eentje de wereld veranderen gaat je echt niet lukken, maar alle kleine beetjes worden één hele grote, en ik draag daaraan graag mijn steentje bij!

Ons leven in Zuid Afrika zit vol bijzondere momenten. Bijzondere ontmoetingen, en gekkigheid. Een lach en een traan, een leven met ups en downs, een leven waarin ik jullie allemaal een kijkje laat nemen!

Het leven van een wereldwijf met trots, in het wereldse Zuid Afrika.

LEES HIER MEER MOOIE  LEVENSVERHALEN VAN ONZE WERELDWIJVEN

mm
Ik ben Mirjam, wonend in Zuid Afrika. Samen met mijn man Paul, en onze 3 kids Zoë, Perrin en Maylin. We ruilden 2 jaar geleden ons leven vol zekerheden in voor een onzeker leven in het land waar we al 18 jaar verliefd op waren. In 2001 brachten Paul en ik samen 8 weken door in dit bijzondere land. Toen wistten we al dat we ooit terug zouden keren... Met alle liefde neem ik jullie af en toe eens mee op avontuur. Mijn avontuur, als wereldwijf in Zuid Afrika.