Pubers hebben is best leuk: je ziet geregeld in flarden je eigen tienerjaren weer voorbij komen. Wij zijn gezegend met drie pubers, een zoon van 16 en dochters van 15 en 12. Die zoon en dochters ontwikkelen zich in rap tempo maar bij alledrie gaat het nét even anders…

Puistjes en natte dromen

Kortom, de zojuist opgedane praktijk-ervaring kan overboord bij de ander. En met de puistjes, haren, borsten, natte dromen en menstruatie groeit hun seksualiteit. Een eerste signaal is vaak haar en iedere puber krijgt op een dag dat eerste haartje in het vizier. En dan worden dat er meer. Twee jaar geleden kreeg ik in één week tijd twee totaal verschillende reacties op een presenteerblaadje aangereikt. En dat ging ongeveer zo.

Sprietjes kuikendons

Zoonlief was al enige tijd bezig in de badkamer, na de keuken zijn favoriete plek in huis. In korte tijd produceren die pubers van mij daar overigens een enorme zooi. Ik ben onwijs blij met ons Amerikaans huis waar meer dan één badkamer heel standaard is. Het badkamer-ritueel van zoon gaat meestal gepaard met harde muziek en luidkeels meezingen. Een goed teken want dan is hij happy. Happy met het leven en zeer happy met zichzelf. Ineens gaat de muziek uit en hoor ik een woeste brul van boven komen. Ik schrik, spurt naar boven en klop op de deur. Of alles goed is. ‘Jazeker’, roept hij en trekt de deur open. De armen omhoog en met een brede grijns, ‘kijk mam, ik heb armpit hair’. Hij draait zich om en bewondert zijn vondst in de spiegel. Ik glimlach. Inderdaad er zaten een paar sprietjes kuikendons.

Scheren

Een paar dagen later klinkt een ijselijke kreet uit de kamer van nu dochterlief. Weer hol ik naar boven in de verwachting een kleine ramp aan te treffen. Minstens één gesneuveld nagellak-flesje op de vloer. Een verkeerd make-up experiment. Zoiets. Een bleek verschrikt gezicht staart me vragend aan. Ik kijk vragend terug. ‘Mam…’, zegt ze, en doet langzaam haar oksel omhoog. Ik zie een haar. En nog één. That’s it. Ze kijkt me aan en ik zie grote verontwaardiging in haar ogen. ‘Má-aaaam’, herhaalt ze dramatisch, ‘ik kan nóóit meer een tanktopje aan!’ Och meissie, denk ik, tuurlijk wel, maar besluit haar te geruststellen. ‘Daar hebben we Venus voor’, zeg ik en vis uit een lade een ingepakt weggooi-exemplaar. ‘Je moet je huid een beetje nat maken en je arm goed omhoog houden’, zeg ik. Ze kijkt me aan met ogen als schotels en voor ik het weet, zeg ik ‘armen omhoog’ en sta ik haar oksels te scheren. ‘Goed zo?’, vraag ik. Ze kijkt me aan in de spiegel en zegt, ‘much better. Yes’.

The Talk

Bovenstaande is een luchtig voorbeeld van een stukje groei naar seksualiteit, maar zelfs haargroei bij je kind stopt menig Amerikaan het liefst weg. Want haar is een teken van groeiende seksualiteit en dat is gewoon een dingetje hier. Over seks praat je niet. En dat je kind op een dag gaat seksen? Dat is un-thinkable en stoppen ouders het liefst diep weg. Dat scholen het dus in hun programma opnemen is prettig maar ook lastig. Als ouder moet je je goedkeuring geven voor deze lessen, ook wel fluisterend The Talk genoemd, en het verbaast me hoeveel kinderen dan dus toch niet deelnemen. Hoe eenvoudig om dat beladen onderwerp af te schuiven op professionals van één of ander instituut gespecialiseerd in seksualiteit? Nee, dan nóg zijn er ouders die er niet aan willen geloven en dochter-, en/of zoonlief liever langer in het ongewisse laten. Zo diep gaat dat dus.

Linda’s & Michael’s

Meestal begint seksuele voorlichting in 5th Grade (dat is groep 7 van de lagere school) en tot aan 8th grade wordt het steeds een stukje specifieker: de ontwikkeling van je lichaam, de voortplanting, het voorkomen van voorplanting en mogelijk seksueel overdraagbare aandoeningen. Meisjes en jongens krijgen gezamelijk een paar uur les over globale dingen en splitsen zich daarna op in een groep Linda’s en een groep Michael’s. Dat zijn de werktitels van de boekjes die ze mee naar huis krijgen en het zijn zeker zeer informatieve boekjes over het eigen meisjes-, of jongenslichaam. Ik denk dan wel, geef Michael ook gewoon een Linda mee en andersom. Leren ze nog wat méér want uiteindelijk moeten ze ooit samen pret beleven toch? Maar goed, deze moeder tekent die brief met liefde wetende dat haar dochters daar niet met rode oren zullen zitten. Die kregen ze namelijk al een jaar eerder toen ik hen vertelde over de echte blommetjes en de bijtjes. Ondertussen gaat school gewoon door en vergeet ik alweer over die lessen die over een paar weken beginnen. Tot ik een e-mail kreeg van een moeder voor een The Talk-Moms-Night.

 

In shock

Serieus, in de mail stond letterlijk dat wij moeders misschien wel een goede neut kunnen gebruiken nu de dochters geconfronteerd gaan worden met hun seksualiteit. Ik schoot in de lach, dacht direkt ook, ‘en de vaders dan?’, maar schrok ook. Is dit serieus of een grap? Het bleek serieus. Tijdens de borrel tastte ik al keuvelend over ditjes en datjes de situatie af. Het leeuwendeel van de moeders was jonger dan ik. Het merendeel van de moeders had ook nog geen seks gehad voor hun huwelijk. Sterker, een flink aantal had geen idee wat haar te wachten stond in de huwelijksnacht. Altijd mooi hoe een paar glazen wijn wonderen verricht en de tongen los maakt maar ik was direkt ontnuchterd. In shock. Anno 2018, bestond dat nog? Toen ik hen vertelde dat ik als 12-jarige al echt wel gesprekken had gehad met mijn moeder over schaamhaar, groeiende borsten, menstruatie en babies, waren zij in shock. In shock maar wel geínteresseerd.

Zaadje gepland

Vooral ook dat mijn moeder mij had voorgelicht. Dat ze dat kon, die openheid. Ik antwoordde dat ik het fijn vond hoe mijn moeder gewoon altijd de koe bij de hoorns vatte en vertelde over de volgende stap naar onze seksualiteit. Ik verbaasde me er toen wel vaak over hoe ze die momenten precies op tijd wist aan te kaarten. We hadden het over menstruatie en hop, een maand later was het zover. Ze begon over de pil en een last viel van mijn schouder want ondertussen was ik al een tijdje aan het rommelen met condooms. Ik denk dat mijn moeder, net als ik vandaag, gewoon niet al oma wilde worden op halverwege haar veertigste. De moeders konden het eigenlijk wel beamen en vonden het inspirerend. Dat was een leuk compliment en stiekem hoop ik dat ik een klein zaadje hebt gepland. Dat seksuele voorlichting in een paar Amerikaanse huishoudens thuis begint en niet afgewacht wordt wat de school doet.

mm
Hi! Ik ben Saskia en woon sinds kort in San Diego, Californië na jaren in Chicago en Engeland te hebben gewoond. Ik ben fulltime moeder, schrijfster, dichteres en fotografe. Een kinderboekenserie vordert gestaag. Voor De Wereldwijven blog ik over ‘emancipatie’ dat in een ontwikkeld land als de VS nog een lange weg heeft te gaan: seksualiteit, ras, sociaal-, en culturele achtergrond, armoede en geloof.