Afgelopen week is er een onderzoek aangekondigd naar illegale adopties in de vorige eeuw. De grote vraag? Wat was de rol van de Nederlandse overheid?

Het wordt zo breed mogelijk onderzocht en ook adopties vanuit Indonesië naar Nederland vallen onder het onderzoek. Het nieuws maakte heel wat los in adoptieland maar ook zeker bij mijzelf. Mijn betrokkenheid bij dit onderwerp is namelijk groot. Ik ben zelf geadopteerd vanuit Indonesië en werk als vrijwilliger voor één van de belangenorganisaties.

Verhalen Colombia vergelijkbaar met Indonesië

De bijdrage van Wereldwijf Floor in Colombia vond ik ingrijpend. Het verhaal gaat over Inès die dacht haar biologische familie te kennen. Dat bleek echter toch niet het geval. Een schok voor zowel Inès als haar biologische familie. Het verhaal is zo herkenbaar voor Indonesië dat in 1983 haar grenzen sloot voor adoptie. Men wilde hier allereerst voor hun eigen kinderen zorgen, maar daarnaast dacht men dat er ook malafide adoptie organisaties waren die opgerold moesten worden.

Identiteits problemen

Stichting Mijn Roots helpt geadopteerden in Indonesië hun biologische familie te zoeken en stuit nu op de gevolgen van deze illegale praktijken.
Dossiers die niet kloppen, DNA dat niet matcht en ook hier komt een geadopteerde daar soms pas jaren later achter. Sommige van hen kampen nu met een identiteitsprobleem: 

‘Als de gegevens in de papieren niet kloppen met wie ben ik dan, wie is dan mijn moeder?’

Maar ook de biologische moeder die denkt haar kind gevonden te hebben vraagt zich nu af waar haar kind gebleven is. Zowel de geadopteerde als de biologische familie zijn de dupe.

Nani uit Indonesië werd geadopteerd

Ik wil bij deze het persoonlijke verhaal vertellen van Nani. Ik mag haar verhaal vertellen omdat ze op deze manier awareness wil kweken voor het probleem waar geadopteerden tegenaan kunnen lopen. Nani heeft de beslissing gemaakt om op zoek te gaan naar haar biologische familie. Ze deed enige tijd geleden een oproep op Facebook. Stichting Mijn Roots pikte haar oproep op. Haar gegevens bleken namelijk exact hetzelfde te zijn als die van een andere geadopteerde. In de papieren van Nani stonden precies dezelfde adressen en gegevens van de moeder als in die van een andere geadopteerde.

Valse papieren

De zoeker van Stichting Mijn Roots lukte het om de moeder die in de papieren van Nani staat in levende lijve te ontmoeten. Alles bleek te kloppen. We hadden goede hoop dat ze de moeder van Nani kon zijn, totdat deze mevrouw zelf aangaf dat zij niet de moeder is van deze twee geadopteerden. Zij zou alleen tijdelijk hebben opgepast. Haar gegevens waren echter wel voor de adoptiepapieren gebruikt. Valse papieren dus. Wat was het een teleurstelling voor Nani en de mede geadopteerde! De zoeker nam toch DNA af om alles uit te sluiten. Daarbij werd ook gekeken naar of de beide geadopteerden een onderlinge match hadden. Helaas was de uitslag 0%. Maar hoe pijnlijk het ook was, Nani hoorde toch liever de harde waarheid dan dat ze werd voorgelogen.

Adoptie bedrog

Nani zit nu in een behoorlijke rollercoaster. Ook zij is zich ervan bewust dat haar adoptie illegaal is gegaan en papieren zijn vervalst. Een moeilijk gegeven en het heeft tijd nodig om dit te verwerken. Het is een soort rouwproces en goede nazorg is belangrijk in dit proces. Nani heeft de afleveringen van ZEMBLA bekeken over adoptiebedrog. De beelden en verhalen doen haar veel verdriet maar toch wil ze niet opgeven. Zelf start ze nu een tweede zoektocht. Ze heeft 100 vragen die onbeantwoord lijken te zijn nu ze erachter is gekomen dat ze illegaal is geadopteerd.

Een inspecteur in haar eigen zoektocht

Nani hoopt nu op support van de overheid voor haar zoektocht en op toestemming om DNA van moeders af te kunnen afnemen om te matchen met geadopteerden. En de erkenning is belangrijk: Het is gebeurd, maar het heeft ook nu nog gevolgen voor geadopteerden. Verdriet heeft plaats gemaakt voor een strijdlustige Nani. Ze is erop gebrand om de onderste steen boven te krijgen. Ze wil actief betrokken zijn en hoopt het zo ook voor haarzelf een plaatsje te kunnen geven. Samen sterk.

LEES HIER OVER ROSE HAAR ZOEKTOCHT NAAR WIE ZE IS

mm
Halo, ik heet Ana van Keulen en woon met mijn man en kinderen in Surabaya. Ik geef Nederlandse Taal en Cultuur lessen en help Special Needs kinderen. Voor Stichting Mijn Roots zoek ik biologische families van mede-geadopteerden uit Indonesië. Super leuk om als wereldwijf ervaringen te delen over het Verre Oosten.