Myrthe woont met haar man en twee dochters in Doha Qatar. Haar man is piloot en voor zijn carrière hebben ze al in een aantal landen gewoond.

Dromen over een leven in het buitenland

Ons leven in het buitenland begon in Portugal. Mijn vriend (nu man) had besloten na zijn afstuderen alsnog piloot te worden. Een deel van zijn opleiding was in Portugal en ik bleek er tegelijkertijd een jaar te kunnen studeren. We pendelden tussen Lissabon en Évora. We genoten ontzettend van het zuid Europese leven. De prachtige stad Lissabon met zijn hobbelige op en neer gaande straatjes, de Taag, de fado en de pastéis da nata.

Maar ook het wonen op een boerderij op het platteland van Portugal vonden we een geweldige ervaring. Na dat jaar wisten we, in het buitenland wonen vinden we fantastisch. Dat was op zich een geruststellende gedachte met een piloten carrière in het vooruitzicht.

Belgiē, dichtbij huis maar heel anders

Onze eerste nieuwe woonplek bleek echter dichter bij Nederland te zijn, het werd België. We kwamen in een dorpje net boven Leuven terecht. Maar ook hier bleken culturele verschillen aanwezig te zijn. Zo dacht ik heel naïef dat de tweetaligheid betekende dat iedereen zowel Vlaams als Frans sprak, maar dit bleek totaal niet waar te zijn. Toen ik op een avond bij de fotoclub een Jus d’orange bestelde werd mij duidelijk gemaakt dat dit Frans was en het in Vlaanderen toch echt fruitsap werd genoemd, ik moest duidelijk nog veel leren.

Onze eerste dochter werd in België geboren en toen ze leerde praten kwamen er steeds meer Vlaamse woorden en liedjes ons huis binnen, heel schattig vond ik dat. We genoten erg van onze jaren in Leuven, de heuvels, de gezellige stad, de vlaamse frieten met stoofvlees en het heerlijk ruime Belgische huis met prachtige tuin vol fruitbomen.

Als Westers gezin in Saoedie-Arabië

De volgende bestemming vroeg toch wat meer aanpassing, we verhuisden naar Saoedi Arabië. Als westers gezin naar een streng Islamitisch land, het werd een interessante uitdaging. Zo moest ik een abaya dragen, ik mocht niet autorijden en de dag werd bepaald door de gebedstijden. Maar er waren ook hele bijzondere momenten, zo lag ik regelmatig met een snorkel op in de rode zee terwijl mijn driejarige dochtertje naast me zwom, haar kleine handje in de mijne en enthousiast wijzend naar al het moois dat ze voorbij zag komen.

Ook prachtige oudheden kunnen bezoeken zonder dat er toeristen aanwezig zijn vond ik een onvergetelijke ervaring. Voor lindanieuws ging ik blogs schrijven over ons leven in dit gesloten land. Mijn zwangerschap en de geboorte van onze tweede dochter in Jeddah bleek een mooie inspiratie te zijn voor een verhaal in het boek van De Wereldwijven.

Flexibiliteit als pilotenvrouw 

We hebben een hele bijzondere tijd gehad in Saoedi Arabië, maar na een paar jaar besloten we naar een gematigder land te verhuizen. Nu wonen we alweer anderhalf jaar met heel veel plezier in Doha, Qatar. Het leven als expat- en pilotenvrouw betekend een afwisselend leven dat soms wel wat flexibiliteit vraagt. Maar toch was er een aspect in ons leven dat veel meer van ons aanpassingsvermogen vroeg.

Maar er speelde nog iets heel anders…

Toen ik nog studeerde ben ik in 2005 namelijk tijdens een ski ongeval op mijn hoofd gevallen. Wat eerst een standaard hersenschudding leek, bleek maar niet over te gaan en steeds meer klachten te geven. Naast enorme hoofdpijnen, duizelingen en misselijkheid kon ik bijvoorbeeld ook niet meer tegen licht en geluid en kreeg ik allemaal cognitieve klachten.

Ik bleek in één keer een patiënt te zijn die niet meer in het plaatje paste en waar geen enkele behandeling voor leek te werken. Elke dag moeten leven met serieuze beperkingen en vreselijke pijn is heel erg lastig. Hoe geef je je leven vorm? Hoe ga je om met de medische wereld? Hoe ga je om met het opgeven van al je dromen en het vormgeven van je gezinsleven?

‘Waarom zou je gaan emigreren als het leven al genoeg uitdagingen geeft?’

Waarom zou je gaan emigreren als het leven al genoeg uitdagingen geeft? En wat doe je als je via een blog achter een behandel methode in Amerika komt? 13 jaar lang heb ik moeten leven met een Post concussion disorder, dat is een onvoorstelbare lange tijd.

Om een inkijkje te geven in mijn leven als chronisch patiënt en wat dat met je doet, zal ik voor De Wereldwijven naast de blogs over mijn leven in het buitenland, ook een aantal blogs over deze periode schrijven.

mm
As Salam Alaykom, Ik ben Myrthe en woon sinds 2014 in het midden oosten. Eerst in Saoedi-Arabië en nu in Qatar. Met een man als piloot wist ik dat we een internationaal leven zouden krijgen en dat bevalt ons erg goed. Ik schrijf voor De Wereldwijven graag over alledaagse dingen die in het buitenland net even anders gaan.