Wat is integreren? Wanneer ben je geïntegreerd? En kun je je in Nederland al voorbereiden op een soepele integratie? Een ding is zeker: integreren kost energie maar je krijgt er zoveel voor terug.

“Leer de taal voor je vertrekt en je staat al met 10-0 voor.”

Wat is er nou handiger dan al een mooie basis hebben voordat je verhuist naar je nieuwe thuisland? Ik ging dus op zoek naar goede scholing in Nederland waar we de Zweedse taal konden leren. Natuurlijk had ik wel wat eisen. Het moest persé een echte Zweedse leraar of lerares zijn en ik wilde face-to- face les en niet online. Uiteindelijk vond ik via de Zweedse Ambassade een geweldig leuke juf in de buurt waar ik enkele jaren les heb gehad.

Na een tijdje voelde het niet meer als les maar ging ik voor mijn gevoel iedere week gezellig op de koffie onder het genot van de Zweedse fika. Een van de redenen om te kiezen voor een echte Zweedse was onder andere dat ik zo ook al dingen van de cultuur en ervaringen van een echte deskundige meekreeg. Op deze manier leerde ik over de geschiedenis en tradities van het land.

Foto: Susan van Diesen

Maar dan de taal nog in praktijk brengen…

En dan wordt die ene keer in de week een uurtje les ineens dagelijks alleen maar Zweeds spreken…En dat was toch wel erg vermoeiend! Want dat Smålands dialect dat hadden we toch echt niet geleerd. En jeetje wat spraken ze hier snel. Met al die bijgeluiden kon ik me niet meer concentreren. Heel veilig stapte ik over op mijn Engels want ja dat deed ik op vakantie tenslotte ook.

En bijna iedereen spreekt Engels hier. Heel handig en behulpzaam maar ook meteen een groot struikelblok! Tot ik op een gegeven moment bij de autogarage was en bleek dat de lieve dame bij de receptie geen Engels sprak. Nu moest ik wel. Tevreden en trots liep ik uiteindelijk de garage weer uit met de geplande afspraak. En met de complimenten dat ik de taal voor iemand die er pas vier weken woonde best goed beheerste.

Een schop onder mijn kont

Na enkele maanden gaf ik mezelf een schop onder mijn kont. Het was toch echt tijd om gewoon de taal te spreken. Zo belangrijk in het integratieproces! Ik wilde laten zien dat ik mijn best deed en Engels alleen in noodgevallen gebruikte. Ik had mezelf ingeprent dat het niet perfect hoefde te zijn na zo’n korte tijd. Hoe graag ik dit ook zou willen, het was niet realistisch. Standaard begon ik mijn gesprekken met ” Jag pratar inte så bra Svenska”  oftewel ik praat niet zo goed Zweeds. Het ging beter en beter, werd gewaardeerd en de complimenten vlogen me om de oren. Het klinkt misschien kinderachtig maar ik had het nodig voor mijn zelfvertrouwen. 

Op de Spoedeisende Hulp

Maar wat als je een lullig ongeluk krijgt waardoor je je vinger breekt…Daar stond ik dan moederziel alleen. Waar moest ik naartoe? De vårdcentral (dokterspost) of de spoedeisende hulp?  Niemand in de buurt waar ik het aan kon vragen. Vårdcentral was 15 minuten rijden spoedeisende hulp 45 minuten. Potverdorie waarom was ik hier ook alweer gaan wonen? In Nederland was er altijd wel een ziekenhuis op steenworp afstand…Mijn eerste negatieve ervaring was binnen. De pijn verbijtend reed ik mezelf 45 minuten lang steeds misselijker wordend naar het ziekenhuis.

Was het de pijn? De paniek?

Daar eindelijk aangekomen nam ik plaats in de wachtkamer, en al snel werd ik opgehaald. Vraag me niet hoe het kan maar opeens sloeg ik dicht. Was het de pijn? Paniek? Ik kon opeens geen woord meer uitbrengen. Ik kende geen Zweeds meer, geen Engels, de zinnen die ik sprak leken meer op baby gebrabbel dan op een taal. Wat voelde ik me dom en alleen op dat moment. Dat gevoel kende ik helemaal niet. Gelukkig liep ik een paar uur later met mijn arm in het gips het ziekenhuis weer uit.

Foto: Susan van Diesen

Een vriendschap voor het leven

Waar ik in Nederland mijn vrienden fysiek heb achtergelaten maar zeker in mijn hart heb meegenomen sloot ik hier binnen no time nieuwe vriendschappen: friends for life. Je voelt gewoon vanaf het eerste moment dat het goed zit en het wordt alleen maar beter. Waar iedereen mij waarschuwde voor de geslotenheid van de Zweedse mensen heb ik deze ervaring tot nu toe nog niet gehad met niemand. Heeft een goede voorbereiding hiermee te maken? Is het je eigen instelling? Of heb ik gewoon geluk?

Van Midsommar tot Hollandse pot

Ik mag de leukste dingen meemaken op cultureel gebied met de echte Zweden. Van de traditionele paasavond tot Midsommar, ik vind het fantastisch. Integreren betekent niet dat je je eigen afkomst moet verbergen of vergeten maar wat is er nou leuker om het beste van twee werelden bij elkaar te laten komen? Ik mag deel uit maken van de Zweedse maatschappij en mijn vrienden worden op gepaste wijze af en toe geïntroduceerd in de Nederlandse lekkernijen en gewoontes.

Omgaan met Nederlanders hier?

In het gebied waar ik woon wonen best veel andere Nederlanders. Dat houdt in mijn beleving een goede integratie soms tegen. Er is een reden dat ik ben vertrokken…Dat wil niet zeggen dat ik een hekel heb aan al die Nederlanders maar ik wil graag opgaan in de maatschappij, cultuur en gewoonte van mijn nieuwe thuisland. En dat lukt in mijn beleving niet als ik me teveel vasthoudt aan de veiligheid van mijn “eigen volkje”…

Foto: Susan van Diesen

100% geaccepteerd maar nog niet geïntegreerd

Ik woon nu bijna een jaar in Zweden en ben nog steeds zoekende op vele vlakken. Weet nog niet uit mijn hoofd wat de feestdagen zijn, vind nog steeds nieuwe producten in de supermarkt, en ontdek iedere dag weer nieuwe plekken. Ik kan gerust zeggen dat ik nog middenin mijn integratie zit. Maar als ik terugkijk en zie wat ik in deze tijd voor elkaar heb gekregen ben ik toch best trots op mezelf!

mm
Hej allihopa, mijn naam is Susan en begin 2018 werd de droom om in Zweden te wonen samen met vriendlief, de honden en paard werkelijkheid. We hebben ons drukke leven in Noord-Brabant verruild voor het leven op het platteland van Zuid-Zweden. Via De Wereldwijven wil ik jullie een kijkje geven in het Scandinavische leven, cultuur en natuur want het land heeft zoveel meer te bieden dan alleen Ikea en knäckebröd.