Terwijl de Samburu krijgers dansen en er gezongen wordt, speelt zich in een van de hutten een oude traditie af. De bruid wordt besneden. Afhankelijk van de clan gebeurt dat de avond tevoren of dezelfde ochtend dat het huwelijk plaatsvindt.

Voor ons onbegrijpelijk maar veel meisjes hier staan er zelf op. Je bent namelijk niet rein als je niet besneden bent en de Samburu mannen zullen een onbesneden bruid niet accepteren.

Wat velen zich helaas ook nog niet realiseren, is dat besnijdenis vaak de oorzaak is dat vrouwen en kinderen hun leven tijdens de bevalling verliezen.

Er is hier vaker aandacht voor besnijdenis. En telkens als er bijeenkomsten zijn, is er ontsteltenis. Er is zo’n groot verschil tussen de stammen hier. Veel Samburu vrouwen begrijpen bijvoorbeeld niet waarom een Turkana vrouw gewoon een kindje baart en doorgaat met haar dag terwijl veel Samburu vrouwen zo enorm lijden. Wanneer ze dan ervaren dat het te maken heeft met de besnijdenis is er ontzetting. Maar helaas nooit lang genoeg om de traditie te doorbreken. Wat velen zich helaas ook nog niet realiseren, is dat besnijdenis vaak de oorzaak is dat vrouwen en kinderen hun leven tijdens de bevalling verliezen. Vooral ook omdat hulp vaak van ver moet komen en daardoor vaak te laat komt…

Net besneden en dan vier keer door de knieën

Gekleed in een lederen koehuid en besmeerd met Oker, wordt van het meisje verwacht dat ze vier keer door haar knieën gaat bij het verlaten van haar dorp. Ik ben erbij als dit meisje het maar ternauwernood doorstaat. Ik kan het moeilijk aan zien maar ben blij dat ik er ben met mijn auto, zodat haar een dagenlange voettocht bespaart zal blijven. Ik ben via via door haar bruidegom, die haar deze hachelijke tocht te voet na haar besnijdenis wil besparen, gevraagd.

De tranen stromen over haar gezicht als ze de manyatta – haar dorp – langzaam uitloopt en in mijn auto stapt. Ik ben tegen besnijdenis maar er tegenin gaan heeft in dit geval geen zin. Ik kan haar tenminste een voettocht van een aantal dagen besparen.  Als ik haar vraag of ik wat voor haar kan doen, zegt ze dat ze niet weet wanneer ze haar familie weer zal zien.

Melk en bloed voor de jonge bruid. 

Tijdens de urenlange rit naar de manyatta van de bruidegom, voorziet een krijger de jonge bruid van melk. Als het meisje aangeeft dat ze naar het toilet moet loopt er een rilling over mijn rug. De zuster van de bruidegom is meegekomen om haar te steunen. Het is moeilijk voor te stellen wat ze doorstaat, maar ze doet het zonder klagen.

Na een lange rit wordt ze opgewacht en krijgt ze een baby overhandigd waarmee ze, geheel volgens traditie, naar haar schoonmoeders hut loopt. Ik neem afscheid van haar. Voor ons onvoorstelbaar maar na ongeveer twee dagen herstel, wordt er van haar verwacht dat ze een hut gaat bouwen voor haar echtgenoot. Haar schoonmoeder en schoonzussen verzorgen haar de komende tijd met melk, bloed en geitenvlees. Ik zal later nog via via van haar horen. Ze heeft het niet makkelijk met haar zwangerschappen.

Een ambulance in het donker door de bush

Dan gaat de telefoon. Of er een ‘ambulance’ vanuit Wamba geregeld kan worden. Een vrouw en haar baby dreigen het leven te verliezen door complicaties tijdens de bevalling. Het gebied waar de vrouw ligt is ver in de bush…Het is al laat in de avond en pikkedonker. Hoe leg je uit waar die auto moet zijn middenin de bush? Die nacht staan er krijgers als mijlpalen in de bush om de ambulance de weg te wijzen. Maar door het slechte of ontbrekende wegennetwerk gaan daar uren overheen. Ik ben bang dat de hulp te laat gaat komen. Maar gelukkig. Moeder en baby hebben het against all odds gered en het jongetje is vernoemd naar een van de redders.

Vaak echter komt hulp te laat. Er zijn genoeg verhalen over hoe men heeft geprobeerd vrouwen tevergeefs te ‘helpen’. Die laat ik maar even achterwege…

mm
Serian, vanuit de Keniaanse bush waar ik naartoe verhuisde met mijn hond, nadat mijn nu ex man aangaf nog een keer verliefd te willen worden. De Afrikaanse bush trok, ik dacht 'its now or never’! Leeuwen rond mijn huis, wilde olifanten die mijn vrienden werden. Bushlife, tribal war, battling cancer, een leven waarbij commedy en drama elkaar afwisselen.