Het is vandaag Internationale Vrouwendag. Volgens Wikipedia staat deze dag in het teken van strijdbaarheid en het gevoel van solidariteit van vrouwen overal ter wereld. Vorig jaar hoorde ik een aantal mannen verzuchten “dat deze dag zooooo onzinnig is”. Voor iedereen die bij het naderen van 8 maart met deze heren mee zucht; dat is dus de reden waarom deze dag nog steeds hoognodig is.

Internationale Vrouwendag ontstond in de 20ste eeuw, toen vrouwen opkwamen voor hun rechten, zoals bijvoorbeeld Kiesrecht. Niet geheel onbelangrijk om op te eisen als recht. Sta vandaag dus maar even stil bij de strijd die al die vrouwen voor ons hebben geleverd zodat jij volgende week weer een stem mag uitbrengen, of je zelfs verkiesbaar mag stellen.

100 jaar kiesrecht

Dat kiesrecht viert dit jaar zijn 100ste verjaardag en daarnaast hebben we veel meer dan alleen het aanrecht waar wij dankbaar gebruik van mogen maken. Werken, studeren, wel of geen kinderen, de lijst is gelukkig behoorlijk lang. Maar of een dag waarop we stilstaan bij de rechten van vrouwen wereldwijd niet meer nodig is? Persoonlijk vind ik dus van niet. Het is best begrijpelijk dat er zo gedacht wordt in Nederland. Kijk maar hoeveel vrijheden wij als vrouwen hier hebben, zelfs zoveel dat we er niet eens bij stil hoeven te staan.

Op zich dus niet zo heel raar dat ook vrouwen op 8 maart liever hun schouders ophalen dan dat zij een vreugdedansje doen om te vieren dat we zo lekker veel mogen. Ook ik vind het wel lekker lopen, wij vrouwen worden vaak zelfs serieus genomen. We moeten op 8 maart daarom misschien niet stilstaan bij wat wij allemaal mogen, maar vooral bij wat wij allemaal kunnen. Dat is namelijk een heel ander verhaal.

Ik juich pas bij drie maanden partnerverlof

Ben jij zo’n Wereldwijf met kinderen en een man? Ben jij ook een dagje of twee minder gaan werken toen de kleintjes erbij kwamen? En pappa, werkt hij ook vier dagen, of stoomt hij lekker door op kantoor? Of wilde hij wel minder gaan werken en werd hij daarom raar aangekeken door zijn mannelijke collega’s, of niet meer serieus genomen?

Of neem die vijf dagen partnerverlof waar onze minister van Sociale Zaken zo trots op is. Hij noemde het een grote sprong vooruit. En waarom precies? Wat gaan met name de vaders in die vijf dagen precies toevoegen aan het emancipatieproces van mamma, de nieuwe baby en hem zelf? Als we willen dat die vrouwen wat vaker die hoge functies gaan bekleden, vaker op die blauwe zetels daar in het Binnenhof gaan neerstrijken, dan moeten we ons echt gaan afvragen hoe we dat met die drie dagen extra verlof denken te gaan bereiken. Ik weiger met de minister mee te juichen. Bel me maar weer als het drie maanden zijn geworden.

Bang om een verzuurde doos te zijn?

Oh ja, ik hoor vrouwen ook weleens klagen dat ze #MeToo moe zijn. Er mogen zelfs alweer grapjes over gemaakt worden. We zijn immers al hartstikke vrij hier in Nederland, die hashtag hebben we helemaal niet meer nodig, joh! Vind ik ook, ik denk dat een knietje hier en daar uiteindelijk veel meer effect zal hebben. Hopelijk zijn dronkenschap, een donkere steeg, of een strak rokje dan niet langer meer een synoniem voor ‘neem me’.

Voor je het weet roept iemand “Daar moet een piemel in,” alleen omdat je je uitspreekt voor meer vrouwenrechten.

Ik denk dat vrouwen ook bang zijn, niet alleen om in het donker naar huis te fietsen, maar ook voor ‘verzuurde doos’ uitgemaakt te worden. Voor je het weet roept iemand “Daar moet een piemel in,” alleen omdat je je uitspreekt voor meer vrouwenrechten. Dat snap ik wel, hoewel ik zelf geen boodschap heb aan dat soort puberale intimidaties. Noem mij een gelegenheidsfeminist met mijn hakken, gelakte nagels en uitgeföhnde haren. Prima. Ik heb een dochter en een blik in mijn denkbeeldige glazen bol, leert mij dat het nog lang geen tijd is om achterover te leunen. 

Wonder woman en Beyoncé als rolmodellen voor mijn dochter

Maar gelukkig gaat er ook echt veel goed. Ik vind dit serieus een mooie tijd om een dochter groot te mogen brengen. Er staan inmiddels zoveel meer deuren wagenwijd open voor onze meisjes. De prinsessen in de Disneyfilms zitten niet passief, of zelfs slapend, te wachten op een totaal onbekende vent, waarmee ze zonder al te lang nadenken in het huwelijksbootje stappen. Het mooiste in Frozen vond ik dat er überhaupt niet getrouwd werd en toch kregen die dappere zusjes van alles voor elkaar, er werd een heel ijskasteel gebouwd en Olafs grootste, onmogelijke wens werd vervuld. Girlpower op zijn best.

“En je kunt zeggen wat je wilt over Theresa May, maar ze staat nog behoorlijk fier overeind.”

De film Wonder Woman was een groot succes en deze week ging de eerste Marvel film met een vrouwelijke superheld in première. Beyoncé heeft laten zien dat je heel kleine balletpakjes kunt dragen en tegelijkertijd ook een feminist kunt zijn. En je kunt zeggen wat je wilt over Theresa May, maar ze staat nog behoorlijk fier overeind. Hopelijk leren onze dochters van haar dat je je niet zo snel uit het veld moet laten slaan door een paar mannen die als een stel brugklassers door elkaar heen krijsen, als jij je mond opendoet.

En helemaal blij word ik van al die vrouwen die zich hebben laten inspireren door sterke vrouwen als Hillary Clinton en de politiek in zijn gegaan in Amerika. Sterker nog, Hillary doet weliswaar geen derde gooi naar het presidentschap, maar een recordaantal vrouwen heeft nu al de kandidatuur voor 2020 aangekondigd. Velen van hen maken geen schijn van kans, maar het stemt mij optimistisch dat zij zich in elk geval niet hebben laten ontmoedigen door die verkiezingsstrijd van 2016, die uiteindelijk vooral om Hillary’s emails en minder over haar kwaliteiten en jarenlange ervaring als politicus ging.

Vandaag heb ik daarom genoeg om bij stil te staan, maar zuur ben ik in elk geval niet. Fijne Internationale Vrouwendag!

mm
Hi there! Ik ben Carol Rock en hoewel mijn naam anders doet vermoeden, woon ik ‘gewoon’ in Nederland. Tot twee jaar geleden woonde ik met mijn gezin in New York, en diep van binnen zal ik altijd een New Yorker blijven. Ik werk als freelance journalist en verslaggever voor televisie. Af en toe verschijn ik op de radio of een podium om over Amerika te praten en tussendoor blog ik wat af over alles wat me bezighoudt en vanaf nu dus ook als Wereldwijf!