Save a Child’s Heart bouwt bruggen door artsen wereldwijd te laten samenwerken om jonge kinderen met aangeboren hartafwijkingen een gezond leven te geven. Het is een ander bijzonder initiatief uit Israël.

In Holon, ten zuiden van Tel Aviv, heeft Save a Child’s Heart, ook wel een SACH genoemd, een Israëlische humanitaire organisatie, haar thuisbasis in het Wolfson Medical Center. Opgericht in 1995 door Dr. Amram Cohen, opereert en begeleidt het medische team kinderen met hartproblemen uit ontwikkelingslanden van over de hele wereld.

Duizenden hartoperaties

Duizenden operaties zijn inmiddels uitgevoerd. Alle operaties worden pro deo gedaan. De kinderen komen uit meer dan vijftig landen, zoals Somalië, Rwanda, Vietnam en Zanzibar, maar ook uit Arabische landen als Jordanië en Irak. De meeste Arabische kinderen komen van de Westbank en uit Gaza. Een team van kinder-hartchirurgen, anesthesisten, fysiotherapeuten, verpleegkundigen, tolken en vele vrijwilligers zorgt dat het de kinderen en hun ouders aan niets ontbreekt.

Van alle aangeboren afwijkingen veroorzaken hartafwijkingen de meeste doden in het eerste levensjaar. Als die niet worden behandeld, sterven de meeste kinderen voordat zij volwassen hebben kunnen worden. Helaas zijn er duizenden kinderen in derdewereldlanden die de nodige medische hulp niet voor handen hebben.

Ontmoetingen met ouders

Meerdere malen was ik in het ziekenhuis en schreef er over. Steeds weer raakte me de toewijding van de staf en de vele vrijwilligers. Ook is het bijzonder moeders, vaders en kinderen te ontmoeten vanuit de hele wereld. Zo ontmoette ik daar eens een moeder uit Gaza, met haar zoontje. Het jongetje was al een paar jaar ervoor geopereerd en kwam nog regelmatig op controle. Ik had een gids bij me om, indien nodig, te vertalen. De moeder sprak geen Ivriet of Engels, en ik spreek geen Arabisch. Ze vertelde dat ze blij was met de hulp in Holon. Dat in de weken van haar verblijf in het ziekenhuis, iedereen zo aardig was geweest. “Officieel zijn we vijanden,” zei ik tegen haar terwijl ik haar handen vastpakte. “Nee”, zei ze, “Wij zijn niet in oorlog met elkaar. Oorlog is voor mensen die boven ons staan, jij en ik hebben daar niets mee te maken.” We omhelsden elkaar stevig en lang, terwijl de tranen over onze wangen stroomden. Toen moest ze verder. 

Een jonge Nederlandse geneeskundestudent

De achtentwintigjarige Nederlandse Emma Oostenboek liep stage bij Save a Child’s Heart in het ziekenhuis en het Children’s Home, het opvanghuis voor de kinderen ernaast. “Ik studeer geneeskunde en had een maand vrij. Overdag liep ik mee met de artsen en in de avonden en weekenden hielp ik bij de zorg en de activiteiten van de kinderen. In de tijd dat ik er was, arriveerde er een groep kinderen met hun ouders uit Kenia. Ze werden in het ziekenhuis opgevangen en er werd bekeken wie er dringend zorg nodig had. Een van de kinderen was er slecht aan toe en werd direct geopereerd; ik mocht met de chirurgen mee. Na de operatie werd het tienjarige jongetje opgenomen op de Kinder IC, zijn moeder mocht bij hem blijven. Na enkele dagen was hij zo goed hersteld, dat hij terug kon naar het Children’s Home, dat vlakbij het ziekenhuis staat.

Daar verblijven de kinderen na hun operatie drie maanden. Om bij te komen en voor nacontroles, om vervolgens gezond naar huis terug te keren. Het was erg speciaal om het hele proces te zien, vanaf de aankomst in het ziekenhuis, de spanning bij de moeder tijdens de operatie, de opluchting als het kind geopereerd terug op de afdeling komt en de lach op zijn gezicht als hij uit het ziekenhuis ontslagen wordt. De veerkracht en positiviteit bij de kinderen na de operatie, hun onbevangenheid ten opzichte van de andere kinderen en vrijwilligers en de vriendschappen die hier ontstaan zijn, laten je de mooiste kant van de wereld zien. Vriendinnen vroegen me waarom ik niet lekker met vakantie was gegaan, maar deze ervaring overtreft een strandvakantie.”

Emma is actief bij Save a Child’s Heart Nederland. Ze is voorzitter van Young Leadership Nederland, een jongeren afdeling van de Nederlandse stichting, die onder andere voor stagiaires en andere vrijwilligers bemiddelt om voor de stichting in het ziekenhuis te werken.

In Tanzania worden artsen opgeleid

Save a Child’s Heart werkt niet alleen in Israël. Een aantal keer per jaar vertrekt een medisch team vanuit Holon naar een partnerziekenhuis ergens in de wereld. Daar screenen en opereren ze honderden kinderen. Soms besluiten de artsen om een aantal kinderen in het Wolfson Medical Center te behandelen, omdat de omstandigheden lokaal niet voldoende zijn voor een goede behandeling. Afgelopen januari reisde een team artsen af naar Tanzania. In het Jakaya Kikwete Cardiac Institute zijn veertien artsen werkzaam die door de Israëlische organisatie zijn opgeleid, zoals kinderhartchirurgen, kinder-intensivisten, kindercardiologen, anesthesiologen, etc. Tijdens zo’n missie krijgen kinderen niet alleen een levensreddende behandeling, maar worden deze artsen ook bijgeschoold en ondersteund. 

“Er wordt geen onderscheid gemaakt waar de kinderen vandaan komen. Een kind is een kind, no matter what.”

Afgelopen maand was extra bijzonder voor Save a Child’s Heart. “De veertienjarige Igmetlo kwam samen met zijn moeder uit Tajikistan”, vertelt Emma. “Daar was geen behandeling voor zijn geboren hartafwijking. Igmetlo is het eerste kind uit Tajikistan dat naar Holon komt. Tajikistan is het 58ste land dat kan worden toegevoegd aan de lange lijst van landen waar hulp wordt gegeven. “Dat vind ik zo mooi aan de organisatie”, besluit Emma. “Er wordt geen onderscheid gemaakt waar de kinderen vandaan komen. Een kind is een kind, no matter what.

Focus op goed en niet op kwaad

Waarom schrijf ik over dit soort initiatieven? Om het Israël te laten zien zoals ik het ken. Omdat ik geloof dat de focus moet zijn op het goed en niet op het kwaad. De vrouw met haar zoontje uit Gaza kan ik officieel niet bezoeken. Toch is dat mijn grote wens … en het gaat gebeuren, op een dag, ik kan niet anders dan daar in te geloven.  

Wil je meer weten over Save a Childs Heart? Kijk dan hier!

mm
Shalom! Mijn naam is Joanne Nihom. Ik woon sinds dertien jaar in Israël, in het noorden van het land, in een Joods dorp. Onze buurdorpen worden bewoond door Arabieren en Druzen en daar doe ik mijn boodschappen en heb ik vrienden wonen. Ik ben freelance journalist en zie het als mijn ‘missie’ om het andere Israël te laten zien. Een gebied waar co-existentie tussen Joden, Arabieren en Palestijnen zorgt voor vrede op menselijk niveau.