Het gebeurt me niet al te vaak
Maar dit keer was het raak
zo’n moment dat alles om je heen verstomt
en er geen zinnig woord meer je mond uit komt

Het is enkele jaren gelee
we stonden in het maisveld met z’n twee
gewoon de werkzaamheden door te nemen
een dag zonder extremen

Althans, dat dachten wij op dat moment
totdat er een man op ons komt afgerend
een magere man van zo’n 28 jaar
gescheurde kleding, stoffig haar

Terwijl hij zonder schroom zijn zin uitspreekt
welke ons beide gezichten verbleekt
lijkt het niet tot hem door te dringen
dat mijn hersenen zich in allerlei kronkels beginnen te wringen

Ik houd mij stil maar in mijn kop
borrelt er van alles op
verbijstering, frustratie en woede
maar ik blijf op m’n hoede

Want zo’n kronkelend en kokend hoofd
maakt dat je verstand verdoofd
en dan ga je gekke dingen doen
ver verwijderd van het goede fatsoen

Ik kijk naar James die zichtbaar lijdt
aan dezelfde innerlijke strijd
Daar waar we eigenlijk ontploffen zouden
proberen we de controle te behouden

De man stort zich al smeekend ter aarde:
“je mag het hebben voor 10% van de waarde
dan hebben jullie veel gewin
en kan ik eten kopen voor mijn gezin”

Kalm maar indringend spreek ik de woorden:
“Ren nu, want ik kan je wel vermoorden”
bewust dat hij zijn waar niet gaat verkopen
zet hij het geschrokken op een lopen

Je vraagt je af, wat heeft hij dan gedaan?
wel, hij bood ons een olifanten slagtand aan
een verse van enkele dagen oud
het arme dier is amper koud

Dit ene aanbod zou m’n nieuwe kijk en richting bepalen
mij dwingen het onderste uit de kan te halen
het doet beseffen dat niets is wat het lijkt
zolang je niet wat dieper kijkt

Het leven hier maakt hard
dusdanig dat het je grenzen tart
het maakt kortzichtig en niet heel fijn
iets waar ook ik alert op moet zijn

Ja ze zijn er, de profs met hun grote geweren
maar veruit het merendeel zijn arme sloebers met giftige speren
de één leeft zonder geweten
de ander zonder eten

Hoe aantrekkelijk is het om te gaan stropen
als je geen pegels hebt om eten te kopen
men ziet het als een onuitputtelijke bron
iets wat nooit uitsterven kon

Ja, het is een complex probleem
maar m’n kijk is anders dan voorheen
met de gevleugelde uitspraak ‘schiet ze allemaal door hun kop’
los je namelijk echt niets op

Al is de haat tegen stropers groot
oorlog wint het nooit van hongersnood
integendeel, want met het vergieten van bloed
is het de oorlog die de honger voedt

En natuurlijk moeten we er flink tegenaan
maar pak het bij de wortels aan
kweek zelfredzaamheid
zodat men geen honger meer lijdt

Help ze op weg met het voedsel verbouwen
kweek vertrouwen
laat zien dat een dier meer waarde heeft
zolang het nog leeft

Dat is geen links geleuter
of vrouwelijk gekneuter
het is de barre realiteit
niet erg constructief als je daar van weg kijkt

“Ga jij maar schattig hertjes kijken” zei laatst een vent
zo’n breed stoer type dat je vast wel kent
die uitspraak zal het denigrerende mens bekoren
maar ik begin mij er flink aan te storen

Wat denk je nou, jij idioot
dat cowboytje spelen het succes vergroot?
even het varkentje wassen klinkt wel fijn
maar kom met een oplossing voor het langer termijn

Hard aanpakken is goed
maar dat kan ook zonder bloed
voor het afdwingen van respect heb ik geen wapen nodig
en die testosteron spuit is al helemaal overbodig

Stoere praatjes
vullen nog altijd geen gaatjes
in dit soort gevallen is het de vrouw van aard
die zonder lust voor agressie de orde bewaart

De stropers worden in de boeien geslagen
en netjes aan de politie overgedragen
zij verdwijnen achter de tralies voor lange tijd
terwijl je escalatie vermijdt

Het is al vele malen bewezen
voorkomen is beter dan genezen
neem de behoefte aan stroperij weg vanuit humaan fatsoen
en laat het kundige team van rangers het beschermde werk doen

Ik weet, je ligt er niet van wakker in ons koude kikkerland
de handel in zo’n slagtand
ik begrijp, het is erg ver van het bed
maar ik stop niet voordat deze dieren van de ondergang zijn gered

Daar waar jij denkt niets te kunnen doen
omdat het toch allemaal alleen maar draait om poen
met daarbij de zin die ik niet kan uitstaan
“het heeft geen zin, je doet er toch niks aan”

Juist daar blijf ik roepen op het irritante af
al verklaar je mij compleet maf
ik voel mij gesterkt
want ik zie met eigen ogen dat het werkt

Deze dieren hebben nog erg veel te vrezen
maar dat je stropen kunt stoppen hebben we al bewezen
één gebied veilig een tweede te gaan
daar zou een ieder achter moeten staan

Degene die aan dit soort initiatieven liever niets geven
omdat daar vandaag de dag bezwaren aan kleven
die daag ik van harte uit de eigen ogen te vertrouwen
en hier te helpen, hup de handjes uit de mouwen

Het mag toch niet zo zijn dat wanneer je straks naar Artis gaat
en met het kleinkind voor het verblijf van de zebra staat
je moet vertellen: ”vroeger leefde dit dier in het wild
maar inmiddels zijn zij allemaal gevild”

“Goh, zoals ik het nu bekijk
had die gekke Asia toch gelijk
toch jammer dat we er niet eerder aandacht aan hebben gegeven
want dan zouden al deze dieren nog gewoon in de vrije natuur leven”

En ondertussen blijft gekke As roepen en aandacht vragen met luide kreten Zodat niemand ooit zeggen kan:”ik heb het niet geweten”

ZIE HIER HET FILMPJE VAN ASSIA OVER HET SLACHTVELD MANINGA

mm
Hi. Mijn naam is Assia, geboren in Bergen (NH) waar ik al op jonge leeftijd een niet te stillen honger ontwikkelde naar het ontdekken van de wereld. Hierbij altijd zoekende naar de afgelegen straatjes en de verhalen en eetgewoonten van de locals. Inmiddels heb ik, geheel per ongeluk, mijn thuis gevonden in Zimbabwe, een knotsgek land waar bizarre verhalen en avonturen voor het oprapen liggen.