Het is ongelooflijk hoe snel een eland, hoe groot het dier ook is, uit het zicht kan verdwijnen tussen struikgewas en bomen. In 2008 emigreerde ik van Amsterdam naar Estland. De rust en ruimte in de natuur hebben mij altijd aangetrokken. De prikkels uit de randstad en mijn kans op een carrière heb ik dan ook bewust achter me gelaten. Ik heb er onder andere het gezelschap van elanden voor terug gekregen!

Toen ik nog in het bos van Estland woonde, zag ik vaak elanden lopen. Hier in Zweeds-Lapland, waar ik sinds 2014 woon, leven ze ook, maar zie ik ze minder frequent. Ze intrigeren me, meer dan andere dieren. Zo groot en imposant als ze zijn en op een bepaalde manier sierlijk.

Shokolaatje, mijn hollandse herder, trof eens een moeder eland met twee jongen aan in het bos. Blaffend dreef hij het groepje naar de zandweg waarop ik liep. Hij keek naar me met een blik van: Kijk nou toch eens wat ik gevonden heb. Wat gaan we hiermee doen?
Moeder eland draafde rustig achter haar jongen aan, met een schuin oog op Shokolaatje gericht, die zich vlak achter de hoeven van haar achterpoten bevond en de worstjes en biefstukjes al voor zijn neus zag bungelen.

In mijn thrillerdebuut Elandsoog – onlangs bij uitgeverij Lannoo verschenen – komt ook een eland voor.
Het verhaal kwam in me op tijdens een bliksembezoek aan Noorwegen. Door de sledehonden van mijn partner Stef kunnen we niet makkelijk van huis weg. Aan het begin van de zomer van 2017 wilden we er toch graag even uit.

Dus besloten we om in één dag tijd van ons huis in Västerbotten naar de Noorse kust te rijden, en de volgende dag langs een andere route weer terug te keren. De tent en de huishonden werden in de auto gepakt. En de sledehonden kregen een grote portie rauwe zalm, zodat ze in de dertig uur dat we weg zouden zijn heerlijk konden uitbuiken.

“De aanblik van de voertuigen had iets unheimisch en sprak onmiddellijk tot mijn verbeelding.”

Net over de grens in Noorwegen stopten we bij een meer om daar even aan de waterkant te pauzeren. Twee verlaten auto’s blokkeerden de bosweg die uitkwam bij een steiger aan de oever. De aanblik van de voertuigen had iets unheimisch en sprak onmiddellijk tot mijn verbeelding, doordat het geheel een inbreuk van de mensenwereld in de natuur leek te zijn en iets van een conflict in zich leek te dragen. Met die sfeer in mij, parkeerden we en gingen we te voet verder. De steiger wees met zijn schommelende punt in de richting van een eiland. Nergens stonden huizen. De zon scheen. Door de ontwakende insecten was de lucht gevuld met een tedere zindering.

“Ik maakte alleen wat foto’s en besloot verder niet na te denken over wat zich aan mij probeerde vast te klampen.”

Overal bestond het uitzicht uit heuvelig bos. Ik stond daar om me heen te kijken en al het moois en mysterieuze in me op te nemen, toen ik op eens wist: Dit is een verhaal. Het was alsof ik er middenin stond. Ik werd overspoeld door inspiratie maar ik hield haar tegen omdat ik bezig was met een ander verhaal. Ik wilde niet in de valkuil trappen om aan nieuw werk te beginnen voordat het oude netjes is afgerond en halfbakken op een plank belandt. Dus maakte ik alleen wat foto’s en besloot verder niet na te denken over wat zich aan mij probeerde vast te klampen.

De geboorte van een thriller

Het schrijven vlotte niet in de maanden daarna en ten slotte liet ik toch het gevoel toe dat ik daar aan de waterkant had gekregen. Elandsoog werd geboren. Toen ging het razendsnel. Na zes maanden stond er een ruwe versie op mijn harde schijf. Ik stuurde een synopsis en voorbeeldtekst naar uitgeverij Lannoo en kreeg al snel als antwoord dat ze het verhaal wilden lezen. Het was alleen nog niet af. Dus werkte ik het eerst verder uit en vlak daarna tekende ik in Gent het contract voor publicatie.
Het andere verhaal ligt nog halfbakken op een plank…

Waarom gaat het schrijven van een tekst soms zo makkelijk en is het een andere keer een uitputtend gevecht? Daar weet ik eigenlijk geen antwoord op. Behalve dat het onafgeronde verhaal te veel aan mijn eigen leven raakte. Autobiografische teksten in roman-vorm vind ik niet makkelijk om te schrijven. Ook niet zo leuk. Ik laat liever mijn fantasie de vrije loop.

Mijn ik zit verscholen tussen de regels

Toch komt in Elandsoog een groot deel van wat ik in de afgelopen elf jaar, sinds ik geëmigreerd ben, heb doorgemaakt op een of andere manier naar voren. Niet zozeer in concrete gebeurtenissen. Oppervlakkig gezien hebben de personages en feiten in de thriller niets te maken met mij of mijn leven. Maar ik zit verscholen in zinnen, in gevoelens en ideeën van de personages en in de omgeving, de sprookjesachtige natuur in Lapland en haar veelkleurige invloed op het menselijke gemoed.

Elandsoog

Elandsoog is een thriller over misdaad, moord en vriendschap in de Zweedse bossen. Sinds Christian zijn bivakplek op het eiland Elandsoog moest opgeven, houdt hij de nieuwe bewoners Ivan en Zahra nog steeds in de gaten. Hij is ervan overtuigd dat Ivan meer op zijn kerfstok heeft, zeker wanneer zijn vriend op één van hun heimelijke bezoekjes aan het eiland wordt doodgeschoten. In een poging om zijn eigen onschuld te bewijzen, moet Christian de waarheid aan het licht brengen. Maar Ivan sluipt niet als enige door de Zweedse bossen. En wie houdt uiteindelijk wie in de gaten?

Esther Quatfass – auteur

Schrijf je in voor de nieuwsbrief en maak kans op een exemplaar van Elandsoog! De Wereldwijven mogen van Esther een exemplaar verloten. Heerlijk voor de komende lente- en zomeravonden.

Schrijf je in voor onze nieuwsbrief en ontvang net voor het weekend één inspirerend verhaal dat je blik op de wereld verruimt. Oh en je krijgt ook toegang tot exclusieve kortingscodes!

mm
Hej. Ik ben Esther en ik woon sinds 2014 met mijn partner in Västerbotten, Zweden. Daarvoor woonden we 7 jaar in Estland en oorspronkelijk kom ik uit Amsterdam. Ik houd ervan om afgelegen in de natuur te wonen, waar ik heerlijk kan schrijven aan mijn boeken en waar mijn partner zich met zijn sledehonden bezighoudt. Voor de Wereldwijven schrijf ik graag over de wisselwerking tussen de natuur, mijn belevenissen en mij als persoon.