Ik was laatst jarig en het is mijn allerlievelingsdag van het jaar, ondanks dat ik 33 werd en dat toch al redelijk volwassen vind. Het was de zevende keer dat ik mijn verjaardag in Colombia vierde, en nog steeds ben ik verbaasd over hoe dat hier aangepakt wordt.

Taart vóór de jarige

Wie jarig is trakteert… toch? Niet in Colombia, hier wordt de jarige juist getrakteerd. Heerlijk, je hoeft nergens over na te denken en eet uiteindelijk toch de hele dag taart. Op de zaak kreeg ik zelfs een heerlijke taart én twee flessen wijn (zou mijn reputatie ook op het werk duidelijk zijn?). Er werd gezongen, uit volle borst en na de Engelse en Spaans uitvoering moest mijn man ook de Nederlandse versie ten gehore brengen. Het is, met andere woorden, alsof er een kind van drie jarig is. En zo voelde ik me ook.

Bij de yogales werd er voor me gezongen en kreeg ik de hele les een kaarsje naast mijn mat. Ik ga pas twee maanden naar die les maar toch werd er net zoveel aandacht aan mij besteed als aan andere jarigen die al veel langer naar die les gaan. Dat is toch gewoon leuk?

Eten, ik betaal!

Een andere traditie die ik van harte aan kan bevelen is dat de jarige uitgenodigd wordt om te eten, dat kan lunch of diner zijn. Die ander betaalt. Het is zo leuk, want je hebt met iedereen dus sowieso twee keer per jaar echt quality time (je moet die ander natuurlijk ook uitnodigen voor zijn/haar verjaardag). Voor de komende weken zit de agenda dan ook weer prettig vol, lunches, drankjes, etentjes, taartjes.

Cadeautjes geven doen ze hier dan weer een stuk minder, en de cadeautjes die gegeven worden zijn vaak heel praktisch. Een kledingstuk is bijvoorbeeld een volstrekt gangbaar cadeau.

Maar het allerleukste

Het allerleukste vind ik dat veel mensen wel weten dat je in het Engels Happy Birthday zegt. Maar ze leren niet dat dat fijne verjaardag betekent, en denken dat het alleen de verjaardag is. Daarom plakken ze er het Spaanse woord voor ´happy´ nog even voor. De hele dag door werd mij op 22 april daarom wederom een ´feliz happy birthday´ gewenst.

mm
Hola! Ik ben Floor Veer en woon sinds 2011 in Colombia. Samen met mijn man heb ik een exportbedrijf van biologisch fruit. Daarnaast ben ik lokale vertegenwoordiger voor PUM en heb ik een eigen tekstbureau . Colombia is een heel mooi, maar vaak ook spannend land, met behoorlijk wat corruptie en inkomensongelijkheid. Welke impact dat heeft op vrouwen en meisjes, zet ik graag voor de Wereldwijven op papier!