In de Ethiopische hoofdstad Addis Abeba zijn all year round lentekriebels waar te nemen. De Ethiopische kalender kent dertien maanden en het nationale motto ‘dertien maanden zonneschijn’ suggereert dat altijd ergens in dit grote land een heerlijk zonnetje schijnt.

Maar waar ik met ‘all year round lentekriebels’ werkelijk op doel, is de opvallende trouw-cultuur in de hoofdstad Addis. Het trouwseizoen lijkt hier wel dertien maanden lang te duren.

Extravagante huwelijksvieringen van de urban elite

In Addis zijn de keuzes voor inventieve weekendbesteding soms beperkt. Niettemin is er altijd één winnend concept: bij één van de meer prestigieuze hotels koffie drinken en huwelijken aanschouwen. In de weekenden, en dan vooral op zondag, is het moeilijk om niets mee te krijgen van extravagante huwelijksvieringen van rijke moderne Ethiopiërs, de urban elite

Op de kenmerkende plekken van Addis komen dan aan de lopende band bruidsparen voorbij, met in hun gevolg fraai opgedofte familie en vrienden. Het komt veel voor dat verschillende bridal party’s elkaar kruisen of dat bruidsstoeten vredig zij-aan-zij bij die ene mooie fontein op elkaar wachten om daar het ultieme familieportret te laten vastleggen. Hoe anders is dit in Nederland, waar wedding planners juist spastisch trachten te voorkomen dat afzonderlijke bruidsparen elkaar tegenkomen op hun grote dag, zeker als voor het huwelijksfeest dezelfde locatie geboekt is. In Addis maakt niemand zich druk over dat soort thunder stealing. Het is doodnormaal dat meer dan één bruiloft wordt gevierd op dezelfde plek.

Bruidsjurken-modeshow in het weekend

In de hoofdstad is de traditionele Ethiopische kledij vaak ingeruild voor meer westerse, moderne huwelijkskleding. Je ziet er veel bruiden in pompeuze witte jurken en de bruidegom strak in pak en vaak met felgekleurde das of strik en corsage. Soms ademen de tenues vooral de stijl uit de jaren 1950. De mannen – bruidegom, bruidsjonkers, vaders en opa’s – dragen dan een gedistingeerde zwarte of bruine hoed met een ribstof of geruit colbert, en de dames lange crèmekleurige zijde handschoenen. Daarnaast is ook de glitter & glamour look erg populair. Daarbij zal een glinsterende tiara op het strak gestileerde kapsel van de bruid zeker niet ontbreken. In veel gevallen is het bruidspersoneel op z’n Amerikaans uitgedost met allemaal dezelfde jurken en dezelfde opvallende kleur dassen.

Het is een ware bridal fashion show die men op weekend-dagen voorbij ziet komen. Niet voor niets floreert de bruidsmode-industrie in Addis. In 2017 trok de First Annual Addis Ababa Bridal Show al duizenden bezoekers in de Millennium Hall, de grootste evenementenhal in de stad.

Photoshoots in de tuinen van Ghion

Het voor Addis Abeba beeldbepalende Ghion Hotel steekt met kop en schouders boven andere grote hotels uit als dé wedding venue van Addis. Bruidsparen wandelen hier door het prachtige en bloemrijke park met zijn kleurrijke tuinen, begeleid door een fotograaf of soms zelfs een hele camera crew. Dansende, joelende en klappende bruiloftsgasten en een traditionele muziekgroep met trommels volgen de hele stoet. Zelfs alle omstanders doen mee en je ziet de feestvreugde pieken.

Na de uitgebreide photo shoot rijdt het bruidspaar in een grote limousine door de stad naar de volgende locatie. Vóór de limo uit rijdt een open pick-up truck met daarin de vlog-crew die de hele rit op film vastlegt; achter de limo volgt de luid claxonerende trouwstoet van de bruiloftsgasten in auto’s met prachtig opgemaakte boeketten op de motorkappen. Dit noem ik de Addis-lentekriebels!

Traditionele huwelijkspraktijken in het wit

Buiten de stad kom je ook andere huwelijksvieringen tegen die meer traditioneel van aard zijn. Een huwelijksviering in bijvoorbeeld Lalibela, een plaatsje zo’n 350 km ten noorden van de hoofdstad beroemd om haar monumentale rotskerken, gaat er duidelijk anders aan toe dan in Addis. Religie speelt daar een meer dominante rol. Bruidsparen maken daar in processie een tocht langs verschillende Ethiopisch-orthodoxe kerken. Zij zijn steevast in het wit gekleed. Bruid en bruidegom dragen een middeleeuws aandoende kroon met een kruis en een zware mantel met goud- of zilverkleurige franjes over de schouders.

Achter hen lopen soms wel duizenden gelovigen ook gekleed in het wit. In die processie blazen sommigen een hoorn en anderen slaan met enige tussenpozen op een trommel. Dit geeft een monotoon geluid waardoor men in een soort trance lijkt te raken. Deze traditionele trouwstoeten verlopen veel soberder dan de feestelijke bruidsstoeten in Addis. De processies in Lalibela zijn prachtig om te zien, al schuilt er meer achter dan omstanders vermoeden…

Bewijs van maagdelijkheid en binnenblijven

Na mijn bezoek aan Lalibela leerde ik pas dat de meeste traditionele huwelijken gearrangeerd zijn en dat de twee betrokken families daarbij flink onderhandelen over de huwelijkse voorwaarden. Bruid en bruidegom ontmoeten elkaar doorgaans pas op de huwelijksdag zelf. Na de trouwerij moet het bruidspaar binnen drie dagen “het huwelijk consumeren“ en aan beide families het bewijs van de maagdelijkheid van de bruid overhandigen. Dit speelt zich altijd af in het huis van de ouders van de bruidegom.

Hierna begint de honeymoon: geen parelwitte stranden en fruitige cocktails, maar een periode waarin het bruidspaar in het huis van de ouders van de bruidegom verblijft. In deze periode, die tot drie maanden kan oplopen, mag de bruid alleen na zonsondergang naar buiten. Overdag moet zij binnen blijven. Na deze eerste periode logeert het echtpaar nog enige tijd bij de ouders van de bruid. Het contrast is groot met de modernere huwelijken in Addis, waar stellen elkaar zelf uitzoeken en de eeuwenoude tradities minder strikt worden gevolgd. Al moeten de families vaak nog wel goedkeuring voor het huwelijk geven.

Girls not brides

In dit land met meer dan negentig etnische groepen bestaan echter veel meer huwelijkstradities. Daarbij komen ook minder zonnige praktijken nog altijd voor, zoals kindhuwelijken en gedwongen huwelijken waarbij de lentekriebels voor vrouwen en meisjes vaak ver te zoeken zijn. Het contrast met de hierboven beschreven trouwerijen is enorm. In Ethiopië zetten internationale maatschappelijke organisaties zich dan ook actief in om deze traditionele praktijken een halt toe te roepen, zoals het door Prinses Mabel opgerichte Girls Not Brides.


Foto’s Instagram: addis_streets

mm
In Ethiopië noemen ze me Marta. Mijn echte naam is Myrthe. Na eerder in Thailand en Japan te hebben gewoond, sta ik nu aan het begin van een avontuur op een ander continent: Afrika. In juli 2018 verhuisden mijn man en ik van Nederland naar Ethiopië voor zijn werk (op de Nederlandse ambassade) in de hoofdstad Addis Abeba. Via De Wereldwijven schrijf ik artikelen over de cultuur, geschiedenis en mensen van het prachtige Ethiopië!