Een prachtgezin, een droomhuis op een toplocatie, een grote vriendengroep en een fijne familieband, allemaal gezond en zonder financiële problemen. Ik heb het allemaal. Waarom ben ik dan sinds een paar weken in zo’n melancholische stemming? Zo’n beetje vanaf het moment dat het woord ‘zingeving’ in mijn leven kwam…

Niet dat ik nooit van het woord gehoord heb. Ik heb er alleen nooit over nagedacht. Ik doe altijd gewoon maar wat. Er zit geen groter plan achter. Eigenlijk géén plan. Geen ambitie, geen verwachting, geen waar-sta-ik-over-vijf-jaar gedachte. Als een goudvis in een ronde kom. Daar was ik me niet bewust van. Tot ‘zingeving’ voorbijkwam…

Het woord zit nu op een bijna beschuldigende manier in mijn hoofd. Als een soort duveltje uit een doosje komt het op de gekste momenten tevoorschijn. Bij het stofzuigen, het boodschappen doen, het wegbrengen van de kinderen naar zwemles en sportclubjes, het helpen op school en preschool, het uitruimen van de vaatwasser, het verwijderen van onkruid, het koken, het wassen, het opruimen, het opstaan en het naar bed gaan en bij alles wat daar tussenin.

Ik lees de indrukwekkende blogs op De Wereldwijven site over vrouwen die sociaal en duurzaam ondernemen. Ze zijn zó ambitieus en werelds. Geven zin aan hun leven én dat van anderen. Ook in Canada zie ik fantastisch nuttige levens van bekenden en onbekenden waar ik sinds kort met een andere blik naar kijk. Met een blik van “Zij wel”. Zij hebben dat grotere plan. Dat doel. Die bestemming. De ‘Dit ben ik: hier sta ik voor en hier geloof ik in’ mentaliteit die ik mateloos bewonder.

Foto: Francoise van Buytenen

Jojo-effect

Het is niet zo dat ik nooit bedénk wat ik wil gaan doen om mijn leven zinvol in te vullen. Sterker nog. Ik heb met ambitie ongeveer wat andere mensen met lijnen hebben: Het jojo-effect. Ik begin met veel enthousiasme te bedenken wat bij mij past en waar ik gelukkig van kan worden. Zodra ik er ook maar even induik of eraan begin, haak ik af zoals met haken. Ik heb het geprobeerd. Maar het gaf blijkbaar geen zin aan mijn leven. Haken is nog nét te overzien, maar wat als ik het heb over studies, banen en relaties? Juist…

Ik heb er een zelfhulp boek voor aangeschaft. Met een mooi kaftje, zodat het in ieder geval ook leuk in de boekenkast staat. Designing your life, heet het. Met als tweede titel ‘how to build a well-lived, joyful life’. Een bestseller, voor minder ga ik niet. Ik wist niet dat er honderden boeken over dit onderwerp zijn geschreven, want ik was nooit bezig met zingeving. Wat me meteen het fijne gevoel geeft dat ik niet de enige in dit leven ben zonder plan. Alleen moet ik wel snel gaan bedenken wat ik wil met mijn leven, want dat boek ligt alweer twee weken, wederom beschuldigend, naast me. Misschien heeft het allemaal te maken met mijn onzekerheid en de angst dat mensen en ikzelf ontdekken dat ik eigenlijk gewoon niets kan.

Nou ja… Ik ben wel heel goed in zin geven. Te goed. Mijn kinderen geef ik te vaak hun zin.

mm
Hello there! Ik ben Francoise van Buytenen. Na Ierland, Schotland en Dubai ben ik in Vancouver beland. Met drie kinderen, mijn grote liefde en een flinke dosis ADHD. Na de komst van onze surprise baby, die inmiddels drie is, heb ik mijn baan als Systems Engineer bij een groot bouwbedrijf ingeruild voor tijd met mijn kinderen. Mijn ambitie om te schrijven heb ik lang genegeerd en verborgen gehouden. Tijd om hier iets aan te veranderen: Vanaf nu ga ik voor jullie mijn nieuwe plek met een enorme diversiteit aan bewoonsters onderzoeken en beschrijven. Ga mee ontdekkingsreis en verbaas je, net als ik, over deze wereldplek!