Voordat Nicole met haar man en drie kinderen naar Frankrijk vertrok, werkte zij 22 jaar als strategisch management consultant. Een glansrijke carrière, met een vervolgstap om partner te worden bij een consultancy bureau…of om samen met haar man een droom te verwezenlijken. Buiten wonen, een wijndomein creëren en bezig zijn met iets ‘goeds’ voor de wereld.

De files en 80 urige werkweek liet Nicole achter zich, als ook haar vrienden en netwerk in Nederland. Om helemaal zelfstandig een wijndomein op te richten in de Loire. Nu twee jaar later maakt zij samen met haar man in de Loire 25.000 flessen natuurwijn op 6,5 hectare, zijn er 4500 nieuwe wijnplanten geplant, en werkt zij iedere dag buiten in de natuur. Nicole leert haar wijngaard kennen, iedere dag een beetje meer ontdekt zij de kracht van de natuur en vindt zij haar weg in de wijnwereld.

Hoe leer ik het wijnvak?

Door vallen en op staan. Drie jaar geleden hing ik een poster op in een lift van een grote Nederlandse bank met de tekst ‘Fouten maken mag’, om een beetje ‘creativiteit’ en ‘oplossend vermogen’ bij medewerkers te stimuleren. Ik wist toen echt niet waar ik het over had, besef ik nu. Nu denk ik, laat me vandaag geen fouten maken! Als je het fouten wil noemen, want eigenlijk is het enorm ‘leren’. Misschien, nee, daarom ben ik daardoor vaak zo moe. Ik heb de afgelopen 2 jaar zoveel geleerd. Dat is niet normaal! Ik zou het niet over willen doen, maar soms wel een dagje ‘even rust’.

Van de week hebben we onze eerste Cabernet Franc van 2018 gebotteld, 2500 flessen met de hand op zwaartekracht bottelen. Het duurde tot 1 uur ’s nachts voordat het gelukt was. De wijn liep niet door, we hadden veel losse druiven in de cuve (het wijnvat) gelaten. Goed voor de gisting, maar minder voor de snelheid van het bottelen.

Zijn dit fouten? Ik weet het niet. We leren. En snel. In een jaar tijd hebben we 25.000 flessen natuurwijn gemaakt, en het smaakt. Als ik onze importeurs en vrienden mag geloven.

We leren ook van onze voorganger en een bevriende wijnboer in de buurt. Deze twee boeren laten ons veel zien, proeven, voelen. Met hen delen we onze ‘fouten’. Grappig is wel dat zij het vaak niet als ‘fouten’ zien, maar eerder als mogelijke uitkomsten, waar je dan weer mee verder gaat. Ze bespreken dan opties met ons, maar net zoals het een natuurproduct is, zo leiden er vele wegen naar Rome. Er is vaak niet een ‘juiste’ manier, er is niet een kant en klaar antwoord. Wijnmaken is veel zoeken en aanvoelen. Wanneer moeten we onze druiven plukken? Wanneer gaan we bottelen? Wanneer moeten we onze druiven beschermen tegen de regen? Wanneer moeten we onkruid weghalen, en wanneer juist niet?

Echt fouten maken, bestaat dus niet. We zoeken voortdurend naar oplossingen, we voelen en stellen onszelf voortdurend vragen. Wat als we dit nu zo doen…..

Ik heb veel geleerd door het te doen. Website in de lucht? Zelf maken. Flessen kopen? Welke flessen? Er zijn er wel 500 verschillende, toch maar gewoon eentje kopen. Wijn exporteren naar Japan? Zelf uitzoeken wat de wetgeving is. Een wijnstok snoeien, zelf doen, dan maar meteen 45.000 keer per jaar. Af en toe kijk ik mee met iemand die hetzelfde doet. De vrouw van een bevriende wijnboer stel ik mijn vragen over de personeelsadministratie van de MSA. Ja zeker maak ik fouten, en dan komt de MSA achter me aan, en laat me weer een premie betalen waarvan niemand me vertelde dat ie er was. Ik leer, door vallen en opstaan. En ik merk dat de stress afneemt, omdat de fouten misschien wel vermoeidheid veroorzaken. Maar ik krijg steeds meer vertrouwen in mezelf, dat ik het ook hier in deze wijnwereld in Frankrijk red.

Mensen vragen me vaak, hoe kan je in Frankrijk als een van de grootste wijnproducenten ter wereld, als Nederlander franse wijn maken?

Het Frans leren is een behoorlijke opgave, en met traditionele Franse netwerken Franse wijn maken zou ook niet eenvoudig zijn. Je bent simpelweg niet welkom. Er zijn zoveel regels en instanties die je moet leren kennen. Dat zou geen makkelijke opgave zijn.

Als wijnmaker starten is in Frankrijk onmogelijk geworden, ook als je Frans bent. Door de grote run op goedkope wijnen wereldwijd, zijn de wijnboeren in Frankrijk en elders in de wereld, vooral gedreven door schaalvergroting. De meeste wijnboeren in Frankrijk produceren meer dan 1 miljoen flessen, of produceren wijn tegen een hele hoge prijs. Zoals een Grand cru uit de Bourgogne. De wijnwereld is gesloten voor jonge nieuwkomers, behalve te koop voor Chinese miljonairs of als de wijngaard wordt geërfd.

De wereld van natuurwijn is open

Gelukkig is de wereld van de ‘natuurwijn’ of wel de ‘vin naturel’ een open en sociale wereld. Buitenlanders en nieuwkomers zijn juist welkom. Deze wijnboeren willen de wereld laten zien dat er een ‘goede’ manier is om wijn te maken. Zonder uitputting van de aarde, met prachtige kwalitatieve producten als resultaat. Deze wijnwereld kenmerkt zich door jonge mensen, dikwijls met een andere achtergrond dan een agrarische. Zij geven om moederaarde en maken wijn van de druiven die er zijn, dat jaar. Ieder jaar smaakt dus anders.

Mijn drijfveer om natuurwijn te maken?

Ik zie in de wijndorpen om me heen verschaalde aarde, overal met landbouwgif platgespoten wijngaarden. Je denkt ‘wat netjes’, nergens staat onkruid. Totdat je ziet hoeveel gif er wordt gespoten.

Het maakt me kwaad, en het stimuleert me om de mensen binnen en buiten Frankrijk te laten zien dat het ook anders kan.

Schone wijn is lekker, je kan er als wijnboer met drie kinderen echt wel van leven, en als consument heb je een stuk minder koppijn na een aantal glazen wijn. En ja schone wijn, of te wel natuurwijn, is ook houdbaar. Misschien iets duurder dan 5,- euro per fles, maar als we met z’n allen meer ‘schone wijnen’ drinken, dan zal de prijs van natuurwijn op den duur ook betaalbaarder zijn.

De traktoren rijden in het geniep met hun gif

Voor mij is transparantie belangrijk. Als ik in de wijngaarden werk, ben ik gedwongen om weg te rennen. De traktor met grote gifarmen komt langs om te spuiten. Sommige boeren lachen me schaamteloos uit als ik wegren.
Andere boeren schamen zich wel en spuiten hun gif heel snel in de vroege of late uurtjes. Als het dorp slaapt, en niemand ziet wat ze nu eigenlijk doen op hun land. Schaamte en schaamteloosheid. Beiden ken ik niet, de manier waarop ik samen met mijn man wijnmaak is schoon.

Ik maak een mooi product, zonder gif. En daar ben ik trots op.

Wist je dat de enige opleiding die verplicht was om wijnboer te worden in Frankrijk een ‘gif diploma’ was. Drie dagen lang non stop in de schoolbanken aanhoren welk gif ik wanneer mag gebruiken. Ik vertelde dat ik nooit gif ging gebruiken. Dat was geen argument. Ik moest mijn diploma halen, anders geen wijndomein op mijn naam. Mijn man en ik haalden een voldoende, ookal spraken we nauwelijks Frans in die tijd. Wat is zo’n diploma dan echt waard? Vragen werden niet gesteld. Een wereld die gesloten is, en alle instituten die om de wijnwereld gebouwd zijn, zijn niet ingesteld op natuurwijn makers, mensen die het zonder gif willen doen.

Het is een trieste uitkomst

Door de schaalvergroting is de wijnwereld vergiftigd. Letterlijk vergiftigd. Prijzen worden zo laag mogelijk gehouden, kostprijs geminimalisieerd, om zoveel mogelijk rendement te behalen. Risico’s op mislukte oogsten en wijnen die ‘net even anders smaakt’ dan de voorgaande jaren, dat wordt allemaal gecorrigeerd door gif, toegevoegde aroma’s, gisten en heel veel sulfiet. Een AOC (appalation controle) doet eigenlijk niets anders, dan wijnen proeven en bepalen of de wijn netzo proeft als voorgaande jaren. Dit stimuleert het gebruik van aroma’s en oploszakjes ‘houtsmaak’. De resultaten zijn voor mij schokkend, dode aarde en dode wijnen.

Hoe ben ik in de natuurwijnwereld gerold?

Door mijn man, Bertjan. Hij handelt al sinds 2003 in natuurwijn. Wat als een hobby begon, is nu zijn werk. Hij heeft een importbedrijf (Bruutwijn) van natuurwijn in Nederland en runt samen met mij ons wijnbedrijf ‘Domaine la Taupe’ in de Loire. Ik heb in Nederland mijn baan opgegeven en ben mijn man Bertjan gaan helpen. Het leek een logische stap om als consultant zijn bedrijven op te richten. Nadat al het organisatiewerk was afgerond, ben ik de wijngaaarden in gegaan. In de natuur zijn heb ik altijd fijn gevonden, nu heb ik er mijn beroep van gemaakt.

Mijn ambitie?

In Nederland had ik, naast mijn consultancy opdrachten, een eigen coachingspraktijk, en praatte ik een dag per week met mensen met motivatie en ontwikkelvraagstukken. Dat vond ik heerlijk. Vragen stellen, en groei verwezenlijken.

Nu werk ik in de week op het land, en ben dit jaar meer aan de slag gegaan met het voelen van de ‘zwakke plekken’ in de wijngaard om daar met biodynamische preparaten versterking aan te brengen. Een geheel nieuw gebied voor me.

De wijnplanten praten niet direct terug! Maar ook daar kan ik met energie een groei verwezenlijken.

Mijn interesse voor mensen en liefde voor de natuur hoop ik op een dag te combineren. Ik zie veel parallellen in de energie die er in de menselijke en natuurlijke wereld zit. Ik wil over een paar jaar mensen met motivatie en ontwikkelvraagstukken helpen via mijn wijngaarden. Dat lijkt me een geweldige ervaring!

Het kan ook anders, en ik laat mijn stem horen

Ik draag mijn steentje bij aan een schone wijnwereld. Het ondernemen met mijn wijndomein vind ik geweldig. Ik heb vorige week een eerste Portes ouvertes van onze wijngaarden georganiseerd. Ik had acht bevriende ‘natuurwijn’ boeren uit de twee dorpen om ons heen, uitgenodigd. In de tuin van de lokale bier brouwerij hebben we de hele dag aan dorpsgenoten, restauranthouders en vrienden uit de buurt, onze wijnen laten proeven.

Voor velen uit de buurt echt een ontdekking. De trieste waarheid is namelijk dat ruim 90% van alle Franse natuurwijn geëxporteerd wordt naar USA, Japan, Australië. Onze buren waren echt verbaasd dat er in hun nabijgelegen dorpen acht natuurwijnboeren aanwezig zijn, met zulke geweldige wijnen.

Voor mij is het een doel op zich dat de natuurwijn ook in Frankrijk beschikbaar is, en zeker in de dorpen waar onze wijngaarden staan. Dit jaar ga ik dan ook weer met de school van mijn kinderen een dag oogsten, en organiseer ik een familiedag ‘druiven plukken’. Om de buurt kennis te laten maken met hun eigen druiven die in hun achtertuin groeien. Voor mij is het een geweldige uitdaging om ook in Frankrijk de Franse bevolking te laten inzien dat er zoveel kwaliteitswijn is, en dat landbouwgif en schaalvergroting echt niet nodig zijn, en dat we daar niet onze ogen en oren voor hoeven te sluiten.

De Fransen staken toch graag, misschien ook een dag omdat ze niet langer zoveel gif in hun glaasje wijn willen tijdens de lunch. Ik hoop het!

Wil je een keer kennis maken met natuurwijn?

Dat kan, bestel nu een doos met 6 heerlijke wijnen van ons wijndomein in Frankrijk voor 70 euro;

  • 2 Cabernet franc 2018
  • 2 Gamay 2018
  • 2 Sauvignon Blanc 2018

Nu speciaal voor ‘de Wereldwijven’, gratis verzendkosten naar Nederland. Ook organiseren we geregeld wijnproeverijen in Nederland. Mocht je het leuk vinden om op ons wijndomein in Frankrijk mee te helpen, druiven plukken of om te zien hoe we schone wijn maken? Bekijk onze website Domainelataupe en schrijf een email om je aan te melden voor de oogst 2019. Vanaf 16 jaar ben je bij ons welkom!

mm
Bonjour, ik heet Nicole (41). Ik ben dit jaar met mijn man Bertjan en 3 kinderen naar Frankrijk, Loire-et-cher departement verhuisd. Wij hebben 6,5 hectare wijngaard gekocht en maken onze eigen natuurwijn. Ik schrijf over mijn avonturen als wijnvrouw, de veranderingen die we meemaken door van stad naar platteland te verhuizen, en de ervaringen om in een nieuw land te aarden.