Toen Vinea mij vroeg waarom ik mijn kinderen sinds we in het buitenland wonen altijd naar een zomerkamp in Nederland heb gestuurd, was mijn antwoord kort en duidelijk. Omdat het goed voor ze is! De aansluiting met het land waar ze zijn geboren is er nog steeds, de Nederlandse nuchtere en directe cultuur begrijpen ze gelukkig nog en de taal spreken ze nog steeds vloeiend, en zelfs zonder accent!

En wat me het meest verbaast, is dat ze nog steeds contact hebben met kinderen die ze jaren geleden op kamp hebben ontmoet. In de winter hadden we hier zelfs een logeetje uit Nederland! 

Als ik de wereldwijven die in het buitenland wonen vraag of zij hun kinderen wel eens in Nederland op zomerkamp hebben gestuurd, krijg ik vergelijkbare reacties.

Karien (Singapore): “Ja vorig jaar zeilkamp in Friesland was super leuk. Ze waren pas 7, 9 en 10 toen en het was een volle week met slapen dus ik vond het best spannend maar het was een groot succes. Ik weet dat er ook speciale expat kampen zijn maar ik vond gewoon met echte Nederlandse kinderen leuker. Bleek de helft expat. De meeste Nederlanse kinderen hadden nog school, het was zo vroeg in het jaar alleen regio zuid was pas vrij.”

Madeleine (Schotland): “Ja, Max (15) gaat dit jaar voor het vierde jaar op zeilkamp met Nederlandse vrienden die hij hier in Schotland heeft leren kennen en die naderhand naar een ander buitenland zijn verhuisd. Ze nemen allemaal ook hun lokale vrienden mee zodat Nederlanders met Schotten, Portugezen, Italianen en Duitsers in de boot zitten en met z’n allen aan de boterhammen met hagelslag en duo penotti!”

Femke (Texas): “Ik ben zelf opgegroeid in een expatgezin. De zeilkampen van Vinea in Friesland waren bij ons een vast onderdeel van de zomervakantie. Ik vond dat altijd heerlijk. Achteraf – toen ik in Leiden ging studeren – realiseerde ik me pas hoe belangrijk die ervaring was om ‘feeling’ met de Nederlandse taal en cultuur te houden. Ook al heb je een totaal anders opvoeding gehad, de gedeelde, typisch Hollandse ervaring van een zeilkamp biedt een stukje houvast als je terugkeert en opnieuw je plek moet vinden in je ‘eigen’ land.

Nederland hun moederland

In de zomer van 2011 gingen wij voor het eerst terug naar Nederland om daar vakantie te vieren. Met drie jonge kinderen die ongelooflijk veel zin hadden om hun oude vriendjes weer te zien, familie te omarmen en typisch Nederlands te eten. Het fantaseren over hagelslag, drop, kroketten, bitterballen, tijgerbrood en ja zelfs haring, begon al in het vliegtuig. Zonder helm op fietsen naar het strand over eindeloze fietspaden met de wind in je haren, gewoon mogen zwemmen in de golven van de Noordzee zonder een life-guard die paniekerig op zijn of haar fluitje blaast. Het gevoel van vrijheid sprak zo tot de verbeelding. Ze konden niet wachten. Nederland hun moederland…

We gooiden onze drie jonge kinderen in het diepe

Het jaar daarna was het enthousiasme nog wel hetzelfde maar waren al hun ‘oude’ vriendjes met vakantie of op zomerkamp. Ze waren meer veroordeeld tot ‘leuke dingen doen’ met pap en mam. Bovendien merkten we dat hun Nederlands met sprongen achteruit was gegaan en als we hun leeftijdsgenootjes al zagen, waren ze minder op hun gemak. Want jemig wat waren die Nederlandse kinderen bijdehand. Terug in Amerika, bedachten we dat het goed zou zijn om ze in de zomer daarna voor verschillende zomerkampen in Nederland in te schrijven.

Hockeystick en hagelslag

En dat hebben we jaren met veel plezier gedaan! Zeilen, surfen, outdoor, theater en sport op z’n Nederlands. Ze hebben het allemaal ervaren. Wel stuurden we ze altijd samen met een vriendje op pad. Expat of Nederlands dat maakte niet uit. Het gaf toch net even een ‘veiliger’ gevoel…

Maar met het grootste gemak werd het Lacrosse-netje ingewisseld voor een hockeystick, sliepen ze in een militaire tent in plaats van in een luxe hotelkamer of blokhut met airco, smeerden ze zelf hun boterham, mochten ze ook ‘stout en ondeugend’ zijn, fietsten ze door weer en wind naar hun activiteiten, zaten ze niet in een schoolbus of touringcar en aten ze hagelslag en geen cupcakes. 

Rood-wit-blauw ipv Stars and Stripes

Ook al was hun Nederlands niet vloeiend meer, ze maakten snel nieuwe vriendjes en vriendinnetjes. Zeker als ze druk bezig waren met lessen in kitesurfen, de hoofdrol hadden in een Nederlandstalige eindmusical of lekker konden ‘chillen’ in een tent of schuur, ging het eigenlijk allemaal vanzelf. Bij al die sporten en spelletjes die ze deden, moesten ze bovendien goed luisteren naar de instructies. En met hun leeftijdsgenootjes kletsen over van alles en nog wat, vergde nog meer taalvaardigheid. Zo pikten ze de taal vanzelf weer op.

Hun belevingswereld kleurde in een week tot tien dagen oranje en rood-wit-blauw. De vrijheid en zelfstandigheid die ze voelden was zo anders dan in het land waar ze woonden. Ze mochten vies worden, stout zijn, grappen maken en af en toe brutaal zijn. De Nederlandse kampliedjes schalden nog dagen na en met trots droegen ze de t-shirts en sweaters met Nederlandse leuzen en namen tot in het vliegtuig. De ‘stars en stripes’ waren echt even helemaal op de achtergrond geraakt… 

Nederlandse vriendschappen voor het leven

Ik heb altijd gekeken naar de verschillen tussen onze kinderen. Ties, de oudste, wilde altijd al acteur worden en ging dus naar theaterkamp, Morris, de middelste, is super sportief en ging naar zeil- en surfkampen en Doede, de jongste, was altijd dol op buiten spelen, onderzoeken, bomen klimmen en sport. Voor hem kozen we ‘outdoor’ en sport- en spel kampen uit. De oudste twee gaan inmiddels zelf op ontdekkingstocht deze zomer maar de jongste gaat dit jaar weer! Met een Nederlands vriendje, en hoe bijzonder is dat na 9 jaar wonen in het buitenland. 

In de afgelopen zomers in Nederland maakten ze alledrie vrienden voor het leven. Inmiddels zijn ze 15, 17 en 19 jaar oud en komt er na negen jaar in het buitenland gewoond te hebben een hele andere vraag om de hoek kijken… Hoe zou het zijn om in Nederland te studeren en weer te wonen?

Het gevoel dat je er dan nog past, is heel belangrijk!

Zoek jij ook een passend zomerkamp in Nederland voor jouw zoon of dochter? Vinea heeft een enorm divers aanbod en voor leeftijden van 7-19 jaar. Of je kind nu houdt van techniek, sport, strand of reizen, er is echt voor ieders interesse en leeftijd een zomerkamp. In onze nieuwsbrief staan verschillende kortingscodes. Je kunt jouw kiddo inschrijven tot het laatste moment! 

Maak bovendien kans op een kamp naar keuze ter waarde van 500 euro door deze vragenlijst in te vullen voor 14 juli! 

mm
Hi! Ik ben Ingeborg en woon sinds 2010 met mijn gezin in New York. Ik schreef tot nu toe voor online platforms en tijdschriften, publiceerde de bundel #Familie Jansen Goes New York en mijn debuutroman #Kroniek van een erfenis. Voor De Wereldwijven schrijf ik over vrouwen in de USA waar ongelijkheid, onrecht en seksisme maar ook vrouwelijke strijdkracht en energie dagelijkse kost zijn!