We zijn nu iets langer dan een jaar in Lephalale en mijn sociale leven heeft geloof ik wel een dieptepunt bereikt en weet je, eigenlijk vind ik het wel prima zo. Verwachtingen naar anderen worden minder en minder. Ik moet het alleen doen of samen met mijn man.

Daar waar mijn onzekerheden toe nemen in het maken van contacten met Zuid Afrikaners ook om mijzelf te beschermen tegen teleurstellingen, groeit het sterker worden en het nemen van beslissingen om er samen meer uit te halen. Binnen onze relatie word ik in ieder geval een prettiger mens, zo wordt mij ingefluisterd… Ik kan ook nergens anders heen dus is het wel zo fijn dat dat me lukt!

Als een vis op het droge

Mijn sociale leven bestaat nu zo’n beetje uit het ontvangen van logerende gasten en gasten uit het dorp die hier komen voor een ‘Food & Wine Experience’. Iets wat ik ontzettend graag en met veel plezier doe en gezien de belangstelling ook best goed kan, denk ik… Gastvrouw zijn, lekker koken en wijn zijn toch zeker mijn hobby’s waar ik me nog wel verder in wil ontwikkelen. Mijn streven naar perfectie zal er altijd blijven. En ik weet dat in mij in de Kaap met al die prachtige restaurants dit nooit gelukt zou zijn. Ik voel mij hier wat dat betreft als een vis in het water. Zij het niet dat er weinig water is… Gelukkig zijn er vissen die ook op het droge kunnen overleven al is dat maar voor korte duur.

Onze horizon verbreden rond de Steenbokskeerkring

Afgelopen april werd onze zoon 21. Hoe belangrijk het ook voor me was, ik kon er helaas niet naar toe. Nederland is soms gewoon toch echt ver weg! Maar toen het plan dat hij in juli hier naar toe zou komen in gevaar kwam door zijn ‘verplichte’ verhuizing, wist ik dat ik er alles aan moest doen om te zorgen dat we elkaar na een jaar toch konden zien! En dat is gelukt.

Misschien maak ik de dingen groter en romantischer in mijn hoofd. Maar ik vind het heel belangrijk om samen herinneringen maken, onze band te versterken en, denkend aan de toekomst, dat zaadje dat Afrika heet ook bij hem te planten. Ik hoop dat hij ooit meer kan betekenen voor dit land dan ik kon en wil voor hem de weg terug naar Zuid Afrika, aantrekkelijk en open houden.

Ik wil van zijn komst dus iets speciaals van maken! Niet persé drie en een halve week alles uit de kast halen maar wel met zijn drieën er op uit om iets bijzonders doen. Bovendien hoe mooi en fijn het hier in de bushveld ook is, na een jaar ben ik ook wel toe aan een andere omgeving. Een tijdje geleden plande ik een tripje van twee nachten naar het Marakele Nationaal Park en dat was geweldig. Het zijn geen wereldreizen, maar het is fijn om iets te plannen en ergens naar uit te kijken. Bovendien is er voor mij niets mooiers, dan meer te zien van Afrika.

Het tripje dat we met zijn drieen gaan maken moet echt het Afrika gevoel gaan geven!

Het moet een aanvulling zijn op ons reisje naar St Lucia in de wetlands van Kwazulu Natal, waar hij voor hij naar Nederland ging vier en halve maand verbleef en waar we ook samen een paar dagen op safari gingen.

Uren worden dagen zoeken op het internet naar een bijzondere en betaalbare plek niet al te ver van Lephalale. En ik denk dat ik het nu gevonden heb: een camp in Botswana aan de Limpopo rivier waar we hopelijk veel wild gaan zien. Bij voorkeur de Big 5! Waar we goede gesprekken zullen hebben, niet gestoord door tv of telefoon. Even weer Back to Basic…één zijn als gezin met mijn zoon die ons mag, nee moet bijpraten. Want ik heb het afgelopen jaar al zoveel gemist!


Reizen krijgt zoveel meer betekenis

Voor sommigen is het een wereldreis naar Botswana maar wij gaan even de grens over naar het buurland. Het is vijf uur rijden en in die tijd brengen we ons gezin weer samen, maken we de connectie tussen Nederland en Zuid-Afrika en gaan we horen en voelen wat de toekomstplannen zijn.

De afgelopen week hebben we meer contact dan anders. Als ik het uitspreek dat ik er zo ontzettend naar uit zie dat hij komt, antwoordt hij:” Ik ook mam”. Mijn hart loopt over van liefde en ik denk dat het gemis nu bespreekbaar is. Het kan en mag gevoeld worden omdat de datum van hereniging in zicht is.

Reizen krijgt zo een andere betekenis als je elkaar zo weinig ziet. Hij reist naar huis, zegt hij, want Afrika is toch meer zijn thuis als Nederland en ik reis in mijn geliefde continent. Mijn Moederland, de warme rode aarde, het land dat mij blijft emotioneren. Het land wat ik steeds beter wil leren kennen en mij nieuwe inzichten geeft, door te reizen naar afgelegen plekken. Hier ben ik graag met de mensen die ik lief heb… Hier deel ik graag verhalen, eten en wijn. Hier is mijn wereld, in één land!

Astrid van Zeeland de Wit - Zuid Afrika
Hoi ik ben Astrid en besloot mijn droom en gevoel te volgen en samen met onze zoon, man en golden retriever te emigreren naar Zuid Afrika. Via de wijnlanden van de West-Kaap zijn we beland op een gamefarm in Limpopo. Zeelandhuys @ die Huys OpiKopi zal de plek zijn waar ik al mijn passies bij elkaar kan brengen en vanwaar ik mijn leven en emoties met anderen hoop te delen.