Na 23 jaar lang leven met boven-en onderburen in een nauw Amsterdams appartementencomplex, maakt Lisette zich niet zo gauw meer druk om geluidsoverlast of andere buren perikelen. Het is immers geven en nemen als je met elkaar in een gebouw of buurt woont. Maar wat als je buurtjes bij elk wissewasje gaan mekkeren over de meest pietluttige dingen? Dan komt die Hollandse nuchterheid en recht-voor-z’n-raap mentaliteit al snel om de hoek kijken. 

Buren in Amerika, ik kan er inmiddels een boek over schrijven. Eigenlijk niet alleen over directe buren, maar in het algemeen over het (door mijn Nederlandse ogen gezien) constante gezeik en gezeur om niets.

Ik ben lid van twee Yahoo mailgroepen hier in DC: eentje van mijn directe woonbuurt en eentje die een iets groter gebied omvat. In die mailgroepen kun je oproepjes plaatsen als ‘weet iemand een goede dierenarts?’ of ‘waar ik het beste een poster laten inlijsten?’. Maar naast dit soort onschuldige huis-tuin-keuken-oproepjes plaatsen sommige buurtbewoners berichten van een heel andere aard, die regelmatig op mijn lachspieren werken en mij doen verzuchten: ‘wat zijn die Yanks toch een jankerds’. 

Boom

Zo werd er laatst ergens een boom gekapt, wat voor grote oproer zorgde onder een aantal bewoners. Ene Suzy mailde: “I’m SO devastated by this terrible news, WHY did we have to lose our beloved tree?”. Ik schoot spontaan in de slappe lach bij het lezen van deze reactie. Een buurman schreef terug dat de boom al een poosje ziek was en niet meer te redden viel. Suzy liet zich niet zomaar het bos insturen en eiste een verklaring van een officiële instantie, waarin daadwerkelijk verklaard zou worden dat de boom niet ‘zomaar’ omgehakt was. Misschien was het inderdaad een eeuwenoude boom, vergelijkbaar met onze Amsterdamse Anne Frank boom, maar kom op… om hier nou helemaal stuk van te zitten gaat mij een tikkie te ver. 

Nieuwe buren 

Ander voorbeeld. Tijdens mijn vakantie zijn hier in het gebouw nieuwe buren ingetrokken. Precies onder ons appartement woont nu een gezin met twee jonge kinderen, dat inmiddels al voor de nodige reuring heeft gezorgd en niet in positieve zin. Hoe ik dit weet? Dat vertelde buurvrouw Linda mij, die drie weken lang de planten water gaf tijdens onze afwezigheid.

Linda’s grootste hobby is alle ins en outs over de hele goegemeente aan iedereen doorvertellen. Zonder mijn nieuwe buurvrouw ooit maar gezien te hebben, schetste Linda een uitgebreid beeld van haar. “Oh good lord, wat een naar mens. Deze vrouw rookt! En dat mag niet in dit gebouw! Ik heb haar aangegeven bij het community kantoor en ze heeft een waarschuwing gekregen.” Snel moffelde ik een asbakje weg dat op het aanrecht in de keuken stond en schopte een pakje Marlboro Lights onder de ijskast. Linda brieste nog even door: “Dat mens is ook al uitgevallen tegen Cara (de onderbuurvrouw) en ze was super nasty. Ik woon niet eens in dit gebouw, maar ik kan het nu al niet meer aan.” 

Keep your enemies close

Onder het mom ‘keep your friends close, but your enemies closer’ besloot ik zelf maar eens een vergelijkend warenonderzoek te doen. Teruglopend naar huis vanuit het hondenpark zag ik de nieuwe buurvrouw het pand verlaten met haar kinderen. Ik liep op haar af en stelde mezelf op z’n Amerikaans voor. “Oh my God, like hi!!! You’re my new neighbour, that’s sooooo nice! Welcome in the building!”

De buuf, kennelijk verrast door zoveel vriendelijkheid, pakte deze ontmoeting met beide handen aan en stak meteen van wal. “Nou, wat is dit voor een gebouw zeg? Heb je die trashroom gezien, wat een bende. Er wordt hier maar drie keer per week vuil opgehaald, de stank en troep zijn echt ondraaglijk. Vreselijk! Mijn kinderen hebben hierdoor meteen last van hun ademhaling. En die vrouw op de eerste verdieping heeft ze notabene uitgescholden, wat is dat voor een loeder? Oh, ik heet trouwens Bethany.” 

Met een onderdrukte grinnik legde ik Bethany uit dat er net mensen verhuisd waren, waardoor er iets meer vuilnis dan normaal in het hok lag en dat buurvrouw Cara heel aardig is, maar misschien haar dag niet had. En dat er hier in de buurt nogal een aantal hoeders van de wet wonen die op elke slak zout leggen, dus dat je een beetje moet opletten met wat je doet en je vooral rekening moet houden met elkaar. Ze knikte begrijpend, om vervolgens te zeggen ‘dat Cara dan maar moest verhuizen als ze last had van de kinderen’. Mind you: Cara is huiseigenaar en woont al jaren in dit gebouw, terwijl de nieuwe buuf een huurder is die hier net drie weken woont. 

Snitchen

Wat mij opvalt aan Amerikanen is dat ze over alles zeuren en klagen, maar dat nooit direct tegen de persoon in kwestie doen op wie ze wat aan te merken hebben. Het gaat altijd via via, bijvoorbeeld via een Linda of via een mailtje naar de community manager. Maar ondertussen wel fake glimlachen recht in je gezicht, terwijl ze net zwaar hebben lopen snitchen over je. Ik vind dat lastig, want ik ben oud-Hollandsch direct en zeg het zoals het is. En daar schieten die lui dan compleet van in de stress, wat je natuurlijk ook weer via een ander kanaal verneemt.

In Amsterdam noemden we dat gesnitch ook wel ‘NSB praktijken’ en daar ben ik niet zo van. Maar kennelijk is dat hier heel normaal, waardoor je toch altijd een beetje op je hoede bent met wat je tegen iemand zegt. Want dat zou zomaar eens via een sneaky mailtje bij de community manager terecht kunnen komen, wat dan weer een reprimande kan opleveren. 

Bezem

Met weemoed denk ik nog wel eens terug aan de tijd dat ik met een bezemsteel tegen het plafond bonkte als mijn Amsterdamse bovenbuurman zijn televisie te hard aan had staan. Na drie keer bonken was het over en zeiden we elkaar de volgende dag gewoon vriendelijk gedag. Geen gedoe, geen gesnitch maar gewoon recht voor z’n raap. Lekker Hollands. 

mm
Hi, mijn naam is Lisette, sinds juli 2018 woonachtig in Washington, DC. Hiervoor woonde ik een ruim jaar in San Francisco, nadat ik in 2017 vijf maanden na de ontmoeting met mijn (nu) man trouwde en acht maanden later vanuit Amsterdam emigreerde. Rescue dog Louie maakt onze familie compleet. Guilty pleasures: Britney Spears & Justin Bieber. Hartstochtelijk Ajax-fan.