Van kinds af aan heb ik altijd van zwemmen gehouden. Ik woonde aan of op het water en tot op de dag van vandaag, is de prachtige baai in Roatan mijn achtertuin. In het water zijn voelt bevrijdend, onder water, boven water, drijvend op het water, het maakt niet uit. Het ontspant. Wat heb ik toch met water..?

Misschien was ik ooit een dolfijn in mijn vorige leven? Ik werd altijd al getriggerd door het onbekende. De diepte in willen zwemmen, gaan waar de meeste mensen niet (durven te) komen. Misschien ben ik daarom wel beland in Honduras, wat letterlijk ‘diepte’ betekent.

Duiken in Honduras

Gewichtloos zwieren en even onzichtbaar zijn

Wanneer ik duik op 35 meter diepte, gaan er soms allerlei gedachten door mijn hoofd. Het zweven tussen de scholen vis en mooie koralen doet me beseffen dat ik een geluksvogel ben. Misschien ben ik soms wel eens narced wat slang is voor stikstofnarcose. Je voelt je licht in je hoofd, alsof je een glaasje teveel op hebt. Niet geheel ongevaarlijk want onder druk kan je beoordelingsvermogen behoorlijk beïnvloed worden. Maar zolang je het herkent, en niet besluit om jouw lucht met vissen te gaan delen, ga je direct een meter omhoog, vermindert de druk en verdwijnt het tipsy gevoel…

Lekker zwieren, gewichtloos en even onzichtbaar zijn. Heel ver weg dromen, even je verstand op nul is verademend, dat maakt me nog rustiger, maar tegelijkertijd euforisch op deze diepte. Mijn hoofd is ver onder water, maar ik kan nog steeds adem halen. Gelukkig maar. Ik stijg weer langzaam op, en kijk recht in de ogen van een immense grouper, alsof hij mijn gedachten kan lezen. Eenmaal terug aan de oppervlakte adem ik de frisse lucht in, en vraag ik me af wat ik daar eigenlijk doe. 

Laat mij lekker diep dromen in de oceaan. Duiken is mijn yoga.

Inmiddels duik ik al ruim 25 jaar, en wist ik al snel na het behalen van mijn brevet in Eilat dat ik besmet was met het duikvirus. Mijn onderwater fotografie is inmiddels uitgegroeid tot een grote passie, naast dat vind ik het nog steeds inspirerend om duikles te geven na tien jaar, maar dan meer op freelance basis. De onderwaterfotografie is voor mij een vorm van communicatie, zonder woorden laat ik de schoonheid van de natuur zien. De diversiteit, de grillige vormen, patronen en kleuren van koralen zijn voor mij een inspiratiebron voor kunstzinnige foto’s. Ik maak zelf tassen met mijn prints er op.

Duiken als metafoor

Als je bedenkt dat 70% van de aardbol uit water bestaat, dan is het bijna jammer als je deze onderwaterwereld nog nooit hebt beleefd. Maar ik begrijp dat duiken niet voor iedereen is weggelegd. Tegelijkertijd is het de perfecte manier om over je angst heen te komen. Wat doodeng lijkt, kan leiden tot een prachtige nieuwe ervaring. Ik zie het als een metafoor. In mijn geval met mijn onderwaterfotografie. Soms ben ik zo gefocust met mijn camera op een mooie vis, stuk koraal of een minuscule slak dat ik wel eens de tijd en mijn lucht onverhoopt vergeet te controleren. Dat leert mij ook om alert te blijven en het onderwater zijn niet als te vanzelfsprekend te gaan zien. Uiteraard duik ik nooit alleen.

De PADI Vrouwenduikdag

De oudste vrouw waar ik ooit mee gedoken heb, was 83 jaar. Ik vond het fantastisch te horen dat ze pas op haar 70ste heeft leren duiken. Er ging een nieuwe wereld voor haar open. Prachtig om te zien hoe ze genoot om met een schildpad te zwemmen en om haar heen keek om al het moois te aanschouwen. Je bent dus nooit te oud om te duiken! 

Ooit was er een tijd dat 90% van de duikers uit mannen bestond, tegenwoordig is de man-vrouwverhouding onder duikers veel meer in balans. Inmiddels bestaat een derde van de duikers uit vrouwen, en dit aantal groeit met de dag. PADI heeft dit jaar de derde jaarlijkse Vrouwenduikdag georganiseerd, om vrouwen een hart onder de riem te steken… Wellicht kan ik volgend jaar De Wereldwijven Duikdag organiseren!

Let op! Hier zwemmen haaien

Duiken met haaien is een andere ongelooflijk mooie ervaring. Mensen komen wel eens naar me toe en vragen dan: “Wat moet ik doen als ik in zee aan het zwemmen ben en ik zie een haai?” Je blijft gewoon rustig, je houdt je armen over elkaar en je draagt geen glimmende sieraden. De kans dat een haai jou aanvalt is zo ontzettend klein. Haal plezier uit de oceaan en uit alle dieren die erin leven. Als ik een haai zie, dan zeg ik, wat een geluk dat ik zo’n prachtig dier in zijn eigen leefomgeving mag aanschouwen! Hun gracieuze en sierlijke manier van bewegen fascineert me elke keer weer. 

Op de overvolle stranden aan de Noordzee zat de schrik er even goed in begreep ik. Ik vond het vermakelijk om te lezen dat bioloog Freek Vonk met een ludieke actie de strandgangers de stuipen op het lijf probeerde te jagen. Over de kust liet hij vliegtuigjes rondvliegen met flyers er achteraan met de tekst ‘let op hier zwemmen haaien’. Op deze manier zet hij zich in voor deze dieren. Haaien zijn geen bedreiging voor de mens maar het is eerder andersom. Nu duik ik liever met verpleegsterhaaien, walvishaaien, rifhaaien en hamerhaaien in het Caribisch gebied, waar het water een stuk aangenamer en warmer is! 

De oceaan raakt jou aan bij elke ademteug die je neemt

De onderwater-heldin Silvia A. Earle, die van bescherming van de oceaan haar missie heeft gemaakt, verwoordt het zo: Ook al ben je nooit in de gelegenheid om de oceaan te zien of aan te raken, de oceaan raakt jou aan bij elke ademteug die je neemt, elke druppel water die je drinkt, en elke hap die je eet. Iedereen, alles en overal is onlosmakelijk verbonden met en uitermate afhankelijk van het bestaan van de zee”. En zo is het!  

Koraal Honduras

Gelukkig is er steeds meer aandacht voor de zee, want daar gaat het niet zo goed mee. Er gaat van alles in wat er niet in zou moeten, en uit wat erin moet blijven. Oorzaak : de mens. Maar we zijn tegelijkertijd ook weer creatief.

De schoonheid van de onderwaterwereld moet bewaard blijven

Zo help ik hier op het eiland ook mee op kleine schaal door middel van het uitvoeren van vele beach clean ups en coral restoration projects om zo met z’n allen te werken aan een gezondere zee. Ik ben af en toe een soort tuinman onderwater, ik verwijder o.a. de agressieve ‘sponges’ van de koralen om verdere verstikking tegen te gaan. Ook (her)planten we stukjes staghorn koraal en jagen we op de lion fish

Ik hoop dat, als mijn zoon (12) mijn leeftijd heeft bereikt, hij nog steeds dit tweede grootste rif ter wereld kan bewonderen met dezelfde rijkdom aan vissen en gezonde koralen zoals ik het nu vast leg in mijn foto’s!

Ik wil hem leren en inspireren om te ontdekken en nieuwsgierig te zijn naar deze onderwaterwereld. Gelukkig delen we onze passie voor duiken. Toen hij 8 jaar oud was ging hij al met mij mee (ondiep) en blies hij bubbels via mijn reserve lucht-automaat. Als junior Open Water scuba-diver gaat hij maximaal naar 12 meter, met ‘freediving’ op één hap lucht zwom hij op 10 jarige leeftijd al naar 15 meter!

Door middel van mijn onderwaterfotografie, en het schrijven voor diverse (duik)bladen en blogs, hoop ik een steentje bij te dragen aan het zichtbaar maken van deze mooie onderwaterwereld! 

Monique Taree - Honduras
Van ‘City Girl’ to ‘Island Girl’. Holá ik ben Monique Tarée, samen met mijn man en zoon ben ik vanuit Amsterdam naar het Caribische eiland Roatan verhuisd, een van de baaieilanden van Honduras. Als voormalig uitgeefster van magazines heb ik van mijn hobbie mijn werk gemaakt. Ruim negen jaar geef ik nu duik- en onderwaterfotografie les en fotografeer en schrijf ik voor mijn eigen blog en website over mijn duikavonturen en het prachtige tweede grootste rif ter wereld! Voor De Wereldwijven neem ik jullie graag mee in mijn onderwaterwereld en de fascinerende gebeurtenissen van het eilandleven.