Foto: Mirjam Collens
Wereld

Honden aan te korte kettingen, huisdieren gedumpt als oud vuil… Eindelijk staat dierenleed op de Portugese politieke agenda

De schrijnende omstandigheden in overvolle dierenasiels en slachthuizen in Portugal zijn alarmerend en het stierenvechten blijft een gevecht tegen een gewenste mentaliteitsverandering. Dierenleed staat sinds de komst van politieke partij PAN (People-Animals-Nature), pas echt op de politieke agenda.

Mirjam Collens sprak met PAN, ging in gesprek met twee dierenactivisten, en kreeg een toelichting van de Partij voor de Dieren over dierenleed in Nederland. Samen hebben ze allemaal hetzelfde voor ogen: het aanpakken van misstanden in de samenleving en dieren helpen aan een beter bestaan.

Honden gedumpt als oude mobieltjes

In Portugal dienen veel honden als waakhond in de tuin of bij bedrijfsterreinen. Vaak zijn ze (te strak) aan een ketting vastgebonden en worden ze in erbarmelijke condities aangetroffen. De gedumpte dieren sluiten hun leven vaak af in een te volle opvang met slechts tralies of een ketting. En komen zo van de regen in de drup…

PAN zorgde ervoor dat mishandeling van huisdieren tegenwoordig een strafbaar feit is. Eigenaren kunnen nu boetes verwachten die flink kunnen oplopen en ze riskeren zelfs gevangenisstraf.  GNR (Guarda Nacional Republicana) speelt hier een rol in en burgers kunnen misstanden melden.

Verplicht je huisdier te laten chippen

Met de huidige verplichte chip-registratie door dierenartsen, zijn huisdiereigenaren ook makkelijker te achterhalen. En dat is nog niet alles: vanaf 28 oktober 2019 moeten alle eigenaren van katten, honden en fretten hun dier laten chippen. Het verplichte chippen zal zeker helpen te voorkomen dat dieren worden gedumpt en zorgt er bovendien voor dat gevonden of verloren huisdieren herenigd kunnen worden met hun baasjes.

Maar de slechte reputatie van veel Portugese asielen, leeft nog. Nare verhalen over misstanden bereiken de (social) media. Van een doodzieke hond die na een paar dagen sterft omdat er geen dierenarts wordt ingeschakeld tot hondengevechten met dodelijk gevolg waarbij niet wordt ingegrepen. Of het verhaal over een asiel dat mensen niet toelaat om een kijkje te nemen voor adoptie en het dier liever naar de nieuwe eigenaar brengt. Wil de opvang iets niet laten zien? Deugt er iets niet?

Slechte reputatie en een wisselend beleid

Bovendien wordt het beleid omtrent straatdieren en asielen in Portugal per gemeente vastgesteld en niet landelijk. Dat betekent 278 gemeentes met 278 verschillende beleidsvormen. De één heeft een dierenambulance en bij de ander moet je de speciale politieafdeling bellen wanneer je een hulpbehoevend dier vindt. Zij worstelen vooral in het weekend met personeelsbezetting en kunnen alleen het dier ophalen en naar een opvang brengen als zij er tijd voor hebben. Men is hierdoor ook heel afhankelijk van de burger die een dier in nood wil helpen. PAN streeft naar een nationaal geregeld, eenduidig beleid in de toekomst.

Foto bron: GNR

Geen geld om aangereden dier te redden

Aangezien de maandlasten voor veel Portugezen vaak dichtbij hun inkomsten liggen (het minimum inkomen is 620 euro per maand), zijn ze hierdoor vaak niet in staat om een gewond dier van de straat te redden. De kosten van de dierenarts kunnen ze niet betalen dus laten ze het dier liggen. Vrijwilligers zijn ook moeilijk te vinden omdat men de fulltime inkomsten hard nodig heeft. PAN zegt de sociale cohesie binnen de EU te willen bevorderen. Zo probeert de partij te bewerkstelligen dat mensen met een laag inkomen minder hoeven te betalen bij een dierenarts.

Vastgeketend in slachthuizen

Steeds meer Portugezen gaan de straat op om actie te voeren tegen dierenleed. Activisten Marisa en Carla van Porto Animal Save ketenen zich vast in slachthuizen met als doel de misstanden in de media te krijgen. Slachthuizen binnengaan waar angst, pijn en verdriet heerst bij de dieren, is natuurlijk geen pretje. Toch weten de vrouwen zich staande te houden als ze er zijn.

“We kunnen mensen niet veranderen, maar door het via media-aandacht in beeld te brengen kunnen we hen wel voorlichten en bewust maken van wat er gebeurt in slachthuizen.”

Ze nemen consumenten niks kwalijk, wel het systeem dat dierenleed gedoogd. Marisa kwam eerder als activist op voor mensenrechten, maar wilde ook een stem zijn voor de dieren. Ze wilde hiervoor eerst naar het buitenland te gaan, want in Portugal was er geen beweging te vinden die zich inzette voor de dieren. Tot ze stuitte op een event in Braga waar ze aan deelnam. Sindsdien is zij degene die de meeste events in Noord-Portugal organiseert voor dierenrechten.

Ouderen versus jongeren

Porto Animal Save en PAN zoeken de samenwerking regelmatig op en zien het bewerkstelligen van een mentaliteitsverandering bij mensen als belangrijk doel.

Goede voorlichting aan de nieuwe generatie, heeft volgens Marisa alleen kans van slagen als de ouders hierbij betrokken worden. Een kind kan thuiskomen met het idee minder vlees te willen eten, maar als ouders hier niet achter staan, heeft dat geen enkele kans van slagen. Marisa merkt trouwens dat juist de oudere generatie meer open staat voor gesprekken over dierenwelzijn en leefwijzen dan jongeren.

“Wanneer je jong bent, gaat er veel in je hoofd om en wil je vooral indruk maken. Als je oud bent, kan het je niet meer schelen wat anderen van je vinden en wordt gezondheid belangrijker. Misschien begrijpen ouderen daarom beter waarom een verandering nodig is.”

Vlees eten was vroeger een luxe

Ze voegt er aan toe dat de oudere generatie vroeger hooguit één keer per week vlees at omdat het toen nog een luxeproduct was.

Ze is er van overtuigd dat iedereen veel meer impact heeft op zijn omgeving dan men denkt. Carla werd bijvoorbeeld vegetariër vanwege haar dochter. Na het zien van een YouTube-video wilde haar dochter geen vlees meer eten. “De pijn die ik in de ogen van mijn dochter zag, was zo groot dat ik de video niet wilde zien. En het zorgde er bovendien voor dat ook ik wilde stoppen met het eten van vlees.” Het is volgens haar altijd goed om een ​​gesprek te hebben met vrienden en familie als ze ervoor openstaan. Marisa is de enige veganist in de familie maar tenminste drie familieleden gaven aan dat ook zij zich steeds slechter voelen over het eten van vlees.

Stierenvechters betalen minder belasting

De komst van PAN zorgde voor wat opschudding in de Portugese politiek. Voor het eerst in de geschiedenis kwamen er agendapunten op tafel die nooit eerder aan de orde kwamen. De politiek hield zich er simpelweg niet mee bezig. Men keek uitsluitend naar het welzijn van de mens. PAN heeft een planeet-brede visie door hun ecocentrische benadering. Zij willen het welzijn van mensen bevorderen door het verbeteren van het milieu en het dierenwelzijn.

Zo werd het stierenvechten onderwerp van discussie. PAN pleitte om de belasting te verhogen voor stierenvechters. Zij betalen namelijk minder belasting omdat het valt onder ‘culturele shows’. “Ze zouden juist net als andere burgers, meer belasting moeten betalen”, vindt PAN. Dit is de eerste stap. Het uiteindelijk doel is het een halt toe te roepen. Maar de overheid heeft echter financiële belangen. Nationale en lokale politici sponsoren namelijk ook lokale arena’s: “Indirect gaat dat geld naar stierenfokkers”.

PAN heeft al veel werk verzet en successen geboekt. Zo is de positie van dieren in de wet veranderd van ‘ding’ naar ‘wezen’. Publiekelijke ruimtes, zoals scholen, ziekenhuizen en gevangenissen, dienen nu ook vegetarische opties aan te bieden. En ook in het kader van gendergelijkheid heeft PAN een doorbraak. Hun voorstel om adopties door homokoppels wettelijk mogelijk te maken, is er doorheen.

PAN en de Partij voor de dieren

PAN en de Partij voor de Dieren in Nederland wisselen regelmatig kennis en ervaringen uit en inspireren elkaar:

“We delen een planeet-brede visie, het streven naar een eerlijke verdeling van wat de aarde te bieden heeft en de ambitie om deze aarde leefbaar te houden voor álle inwoners.”

mm
Ola! Ik ben Mirjam, een Rotterdammer die vanwege de liefde in 2018 haar stad inruilde voor een plaatsje vlakbij Porto. Met mijn artikelen wil ik de lezer informeren, inspireren en motiveren. Van locals met een bijzonder verhaal tot aan mooie plekjes en levenswijzen. Goede initiatieven die een betere wereld & het welzijn van mens en dier bevorderen hebben mijn aandacht.