De wereldwijde klimaat-demonstraties van vorige maand en de klimaat-protesten in Nederland voor een ambitieuzer klimaatbeleid heb ik van een afstandje gevolgd. Vanuit het ongeordende Kuala Lumpur, waar de mix van uitlaatgassen, de geur van curry’s met een vleugje riool de straten bedekken, denk ik aan Nederland waar alles tot achter de komma wordt geregeld…

Het straatbeeld

In menig huishoudens wordt het afval ‘netjes’ gescheiden. Bij ons in Nederland stond er opeens een wagenpark aan afvalcontainers. Blauwe deksel voor papier, groen voor GFT, oranje voor plastic, dan het glas en batterijen graag apart. En het restafval? Daar is de speciale ondergrondse container in de straat. En dan heb ik het nog niet eens over de milieuzones, milieu-straten, andere afvalverzamelpunten etc.

Het straatbeeld van Maleisië ziet er net even anders uit: zwerfafval in de berm, zwarte rookpluimen van uitlaatgassen in het verkeer of huis-tuin-keuken verbrandingen en plastic zakjes vol met opgeveegde bladeren, netjes op de stoep worden gedrapeerd.

Foto: Marije Walker

Plastic soep

Maar ben jij je bewust van de containerschepen vol ‘recyclebaar’ plastic die naar Zuidoost-Azië afreizen? Misschien ben ik naïef, maar tot een paar maanden geleden wist ik niet dat deze plastic afvalberg uit Europa, Amerika en Australië in groten getale, zeecontainers vol, naar Maleisië wordt verscheept. Of liever gezegd, gedumpt…

Sinds het Chinese verbod is Maleisië voor veel ontwikkelde landen een alternatieve stortplaats geworden. Recycling is hier echter ook een lucratieve business die nogal gepaard gaat met vervuiling en gezondheidsproblemen. Gelukkig stuurde Maleisië, in navolging van China, 3.000 ton plastic afval terug naar de landen van herkomst. Maar waar dat dan weer blijft?

The Haze

Eenmaal aan land vervolgt het ‘recyclebaar’ plastic zijn weg naar de illegale afvalverwerking waar de afvalverbranding kan beginnen. Het startsein voor bodemverontreiniging en onzichtbare giftige stoffen die weelderig in de lucht dwarrelen.

De effecten van verontreinigde lucht heb ik zeker in de extreme haze periode van afgelopen september aan den lijve ondervonden. Irritatie van ogen, longen, hoofdpijn, vermoeidheid. Naast de gezondheidsproblemen ligt het openbare leven stil door sluiting van diverse scholen en kantoren. Wij ‘expats’ hebben nog de luxe van air purifiers in huis, goede N95 fijnstofmaskers, al dan niet via school uitgedeeld. veel locals zullen het zonder bescherming moeten doen of dragen masker die absoluut niet bestand zijn tegen deze fijnstofdeeltjes.

Terwijl Maleisië de waarden van 400 (hazardous) aantikte, voert men in Nederland de discussie over de vervuilde Randstad, het meest vervuilde deel van Europa. Tegenwoordig kijk ik toch door een andere (wereld)bril naar deze berichtgeving over de luchtvervuiling in Nederland. Ik zou graag wat van die Hollandse luchten inademen.

Foto: Marije Walker

Zero waste toekomst

Er is nog een lange weg te gaan in de bewustwording bij de bevolking in de gevolgen voor ons klimaat. Maar de milieuorganisaties lobbyen erop los voor een verbod op single use plastic. De overheid heeft kleine maatregelen ingevoerd. En vooral op lokaal niveau zie ik meer ‘groene’ initiatieven in het straatbeeld verschijnen:

  • Voor het gebruik van plastic zakjes moet worden betaald
  • Gescheiden afvalbakken voor plastic, papier en blikjes in de grote shoppingmalls
  • Rietjes van bamboe, staal of eetbare rietjes van rijst en tapioca
  • Elektrische steps in de stad (die in Nederland verboden zijn)
  • Herbruikbare fruit & groente zakjes in de supermarkt
    Al staat de jongen bij de groenteafdeling mij nog steeds glazig aan te staren wanneer ik aangeef dat hij de prijssticker direct op de rode paprika mag plakken.

En er komen steeds meer zero waste shops waar biologische en ecofriendly producten van zeep, noten, oliën tot aan bamboe tandenborstel verkocht worden. De ‘menstrual cup’ of ‘reusable feminin pad’ in het assortiment gaan mij te ver, die trend laat ik nog even aan mij voorbijgaan.

Foto: Marije Walker

Onze internationale school heeft milieubewustzijn hoog op de agenda staan. Het is verweven in de lesstof, trashfree lunches en treats worden gestimuleerd en community recycling activiteiten of een cardboard challenge zijn terugkerende onderdelen. Het karton komt vermomd als knutselwerk weer mee naar huis.

Geen fanatiek doe-groen-meisje

Soms vraag ik mij af of dit allemaal vanuit de intrinsieke overtuiging gedaan wordt of ter compensatie? Want enige vorm van vliegschaamte heb ik nog niet kunnen ontdekken in de community. Wanneer een lang vrij weekend voor de deur staat (wat in Maleisië met de vele vrije dagen nogal vaak voorkomt), vliegt iedereen uit naar de volgende exotische bestemming.

Stapje voor stapje zie ik verandering maar er zijn nog genoeg hobbels te nemen. Nu ben ik zeker geen ‘fanatiek-doe-groen-meisje’, denk ik bij het instappen van het vliegtuig niet direct aan de uitstoot en vergeet ik wel eens mijn eigen boodschappentas. Ook ik kan nog genoeg veranderingen aanbrengen. Een beter klimaat begint immers bij jezelf. Maar laten we ook over grenzen heen kijken door een wereld-bril.

mm
Hi, ik ben Marije en woon sinds de zomer van 2018 met man en onze zesjarige zoon in de smeltkroes van culturen en religies: Kuala Lumpur, Maleisië. Voor ons eerste expat avontuur heb ik mijn baan als marketeer opgezegd en schrijf nu (gast)blogs over mijn ervaringen, verbazingen, de momenten van het leven waarbij een vleugje zelfspot en humor niet mogen ontbreken. Ik word blij van mooie verhalen, inspirerende en positieve mensen met humor, eerlijkheid, de rauwe rafelrandjes en imperfecties. Samen de wereld een beetje mooier maken #useyourimagination