Vorige week was ik nog in Amsterdam en bereidde mij voor op het Wereldwijven event. Het was een frisse maar zonnige herfstdag. Ik fietste door het Vondelpark en besloot nog even door te trappen, langs het Leidseplein, de grachten op en via het Rijksmuseum, langs het concertgebouw weer terug naar mijn logeerplek. Het was alsof de tijd had stilgestaan.

Toen ik het terras van Wildschut passeerde, zag ik mijzelf 18 jaar geleden op de fiets zitten met mijn kleine peuter voorop aan het stuur, zwanger van de tweede. Even zag ik Sarah, mijn buurvrouwtje van 90 weer voor me. En ik herinnerde mij mijn buurtwinkeltje waar ik mijn dagelijkse boodschappen deed, het kroegje waar ik en mijn lief graag zaten en de creche waar ik mijn mannetje drie dagen per week naar toe bracht…

Gezelligheid kent geen tijd

Ik fietste verder. De wind door mijn haren, de geur van herfstbladeren opdwarrelend in het Vondelpark. Het werd vroeg donker en ook dat voelde vertrouwd. Het typisch Nederlandse woord ‘gezellig’ kwam in me op. Maar toch…al die herinneringen verwarden me en sloegen mij enigszins uit het lood. De vraag die zich in mijn hoofd bleef herhalen: Kom ik ooit nog thuis? Het is lastig om een keuze te maken en moet dat eigenlijk wel? Of zal ik vanaf het moment dat we besloten te emigreren altijd twee ‘thuisen’ of  twee ‘net-niet thuisen’ hebben? 

Twee thuisen

Inmiddels ben ik weer gevlogen naar het Westen, de oceaan over en weer veilig geland in The Big Apple. Mijn huis staat in de VS en mijn loved ones zijn daar geworteld. Ons masterplan bestaat eruit dat we op twee continenten gaan wonen. Een huisje in New York en een huisje in Amsterdam. Eén zoon is al gevlogen en woont hier in New York en de tweede gaat volgend jaar studeren in Nederland. Dat alleen al geeft een beetje een verscheurd gevoel. De derde hoeft gelukkig nog niets te beslissen en woont voorlopig nog bij ons ‘thuis’ in de VS. Maar waar gaan zij zich eigenlijk thuisvoelen?

Ze zeggen weleens: “Home is where the heart is…” 

Deze maand vertellen de Wereldwijven over hun thuisgevoel en laten ze je binnenkijken in hun huizen en harten. Wat zijn de woon- en leefgewoontes in hun omgeving? We gaan een rondje wereld doen en eens lekker gluren bij de buren! Thuis en ver weg. 

Van binnenkijkers tot vergezichten, van energie-vretende villa’s tot duurzame Tiny Houses en van koken op houtskool tot iedere dag uit eten. Van Feng Shue in Japan en Hygge in Scandinavië tot het groeiend aantal daklozen in de VS en ik-vertrek en Chateau Meiland verhalen. 

Hoe zorg je ervoor dat je je thuis voelt in Verweggistan en ‘Oost West, thuis best’ of ‘Gezelligheid kent geen tijd’ toch nog op jouw tegeltje staat? 

Veel leesplezier!

mm
Hi! Ik ben Ingeborg en woon sinds 2010 met mijn gezin in New York. Ik schreef tot nu toe voor online platforms en tijdschriften, publiceerde de bundel #Familie Jansen Goes New York en mijn debuutroman #Kroniek van een erfenis. Voor De Wereldwijven schrijf ik over vrouwen in de USA waar ongelijkheid, onrecht en seksisme maar ook vrouwelijke strijdkracht en energie dagelijkse kost zijn!