Als je ver weg woont van je familie en vrienden of lang op reis bent, kan het best lastig zijn om regelmatig contact te houden. Laat staan op de hoogte te zijn en blijven van het wel en wee van je dierbaren. Helemaal als je een tijdsverschil hebt. Of jij woont in Nederland en je broer of zus, beste vriendin woont in het buitenland. Gelukkig hebben we inmiddels allemaal een mobiele telefoon, is er Skype, WhatsApp, FaceTime etc. Maar is dat zaligmakend? Hou je daarmee je relaties op afstand up-to-date en goed?

Mirjam (Portugal): Ik merk dat contact altijd wat makkelijker kan verwateren als je elkaar niet genoeg persoonlijk ziet, ondanks de diverse manieren waarmee we contact kunnen houden. Maar uiteraard blijft het contact met échte vrienden en familie wel bestaan en weten we elkaar te vinden. 

Marieke (Dominica): Ik merk inderdaad dat sommige vriendschappen verwateren en dat ik vaak degene ben die contact opneemt. Dat vind ik weleens lastig, zeker als het excuus ‘ik heb het druk’ wordt gebruikt. Als je wilt kun je namelijk altijd tijd maken, al is het maar voor een kort WhatsApp berichtje. Ik ben heel trouw in mijn vriendschappen en dit valt me soms tegen.

Mariel (Verenigde Staten): In de huidige tijd van communicatie en social media is het zoveel makkelijker om goed contact te houden met vrienden in andere delen van de wereld. Toen ik naar California verhuisde gaf ik mijn ouders een faxapparaat om zo te kunnen communiceren, omdat telefoon nog erg duur was en apps zoals WhatsApp nog niet bestonden. Nu communiceer ik via WhatsApp, Skype, Alexa calling, Facebook en Instagram. De combinatie van deze tools geeft me het gevoel dat ik toch op de hoogte blijf van het leven van familie en vrienden.

Floor (Colombia): Ik bel vrijwel elke week of twee weken met mijn ouders. Die sessies duren gerust twee uur, dus ik moet er echt de tijd voor hebben. Ik vind het belangrijk om mijn aandacht er goed bij te hebben. Met m’n broertje en vrienden bel ik weleens vanuit de auto. Een ander mens word ik dan met het hectische verkeer hier. Daar krijgen zij alles van mee. De rest van het contact gaat via WhatsApp en ook wel via Instagram.

Ceciel Huls (Peru): Ik herinner me nog levendig dat moment dat ik me realiseerde dat ik met mijn gloednieuwe Iphone 4 (late adaptor 🙂 ) en mobiele data mijn moeder kon bellen via Skype. Tijdens het boodschappen doen belde ik toen ik een bepaald recept niet wist. We woonden toen denk ik een jaar in Tanzania en ik vond het zo lastig, dat plannen van Skype gesprekken. De komst van WhatsApp en het ervoor zorgen dat mijn ouders daar mee leerden omgaan, was voor mij echt het begin van een nieuwe tijd.

Inga (Guatemala): Ik bel echt nooit, maar dat deed ik ook al niet toen ik nog in Nederland woonde. Alleen als het echt noodzaak is en er korte termijn communicatie moet zijn. Ik heb eigenlijk altijd een beetje hekel gehad aan van die bijkletsen-telefoongesprekken en ik weet ook nooit waar ik het dan over moet hebben.

Eva (Nederland): FaceTime was toen ik in Frankrijk woonde de ideale manier om elkaar te ‘zien’. Het delen van hoe de kinderen groeien, elkaar in de ogen te kijken, dat is een andere emigratie dan in de jaren ’50 natuurlijk! Wat een verschil! Vooral FaceTimede ik met mijn zus of schoonmoeder en een paar vriendinnen. Oma miste anders wel heel veel van haar kleinkinderen! Grappig om te zien dat het dan in Nederland al donker was en in Frankrijk nog schemerde. Ook de verschillen in seizoenen waren zo zichtbaar door die videogesprekken! Zat ik met de zon in mijn gezicht, terwijl Nederland nog de nawinter moest doorstaan. Of als ik de honden uitliet door de wijngaarden, en zuslief in de file stond met straatlantaarns aan, terwijl bij mij een avondzonnetje scheen.

Wat gebruik je het meest? 

Mirjam (Portugal): WhatsApp bellen gebruik ik het meeste: met en zonder video. Dat laatste vooral als ik er als een sloeber bij loop of als ik het wat korter moet houden. Met video als ik wil laten zien waar ik ben of gewoon het fijn is elkaar weer even in de ogen te kijken. Berichtjes over en weer en spraakberichtjes zijn ook gezellig, al kan je elkaar in diezelfde tijd net zo goed even bellen (sommige spraakberichten lopen makkelijk op tot 10 minuten, dan reageer je weer op elkaar etc. en voor je het weet zit je een uur verder). Wist je trouwens dat je WhatsApp ook op je laptop kan zetten? Typt sneller. 

Floor (Colombia): Als ik in Nederland ben, gebruik ik trouwens een super simpele telefoon met een Sim Only. Die telefoon heeft geen internet en 9 van de 10 keer herken ik de ringtone niet. Het levert wel wat gekke blikken op als ik de telefoon uit het jaar nul uit m’n zak tover, maar een Sim Only is het goedkoopste als je niet heel vaak in Nederland bent. En er is echt overal Wifi, dus een WhatsApp met mijn Colombiaanse telefoon is zo gestuurd.

Marieke (Dominica): Toen mijn ouders nog leefden Skypte ik elke weekend met hen als mijn broer bij hen was. Ik gebruik Skype, Zoom, WhatsApp en WhatsApp video bellen.

Ceciel (Peru): Iedere ochtend bel ik mijn ouders nu via WhatsApp, terwijl ik rondjes loop in het park. Mijn zusje spreek ik wekelijks op die manier. Ik merk dat ik met vriendinnen toch vooral app. Zij hebben drukke banen en tegen de tijd dat ze kunnen bellen, zit ik in het spitsuur met kinderen uit school die hun verhaal kwijt willen en gezellig in de keuken huiswerk komen maken terwijl ik kook. Maar dat is prima. Skype gebruiken we nog maar zelden. WhatsApp blijkt toch laagdrempeliger. Iedereen heeft het. Overigens gebruik ik steeds vaker de optie spraakberichten en mijn vriendinnen in Nederland en in andere landen ook. Heerlijk de afwas doen terwijl ik naar een vriendin luister die me bijpraat. Los van deze vormen van contact onderhouden gebruik ik Facebook veel, Instagram steeds meer en natuurlijk mijn blog.

Inga (Guatemala): Eén of twee keer per jaar spreek ik familie in Nederland via de telefoon. Verder wel berichtjes en fotootjes via WhatsApp en via Facebook. Ik heb ook nog een paar jaar een blog bijgehouden over mijn leven hier om familie en vrienden op de hoogte te houden, maar toch ben ik daarmee gestopt. Ik kreeg steeds meer het ongemakkelijke gevoel dat mijn privéleven publiekelijk op internet stond, maar vanaf de andere kant kwam er eigenlijk heel weinig reactie. Aan de statistieken kon ik zien dat vrienden en familie het wel trouw lazen, maar dan hield het ook op. Weinig wisselwerking. Bij Facebook krijg ik ook wel steeds meer dat idee. Er wordt weinig persoonlijks meer gedeeld, vooral ‘memes‘, spreuken van anderen en discussies. Ik vind foto’s over-en-weer sturen via WhatsApp eigenlijk het leukst en het meest gemakkelijk om iets te vertellen, een plaatje zegt meer dan 1000 woorden, tenslotte.

Eva (Nederland): Gaandeweg heeft WhatsApp toch de overhand gekregen. In het begin was het wat ongemakkelijk te praten met opname zonder tegenspraak, maar al snel kletste ik minutenlang vol. Een vriendin van mij vond dat maandenlang maar een drempel, en nu kletsen we wel tien minuten hele monologen! Ook met een groepsapp, dé ideale manier om met Nederlandse vriendinnen in contact te blijven, echt een babbelbox, terwijl je afluistert wanneer het je uitkomt. Tijdens de was wegvouwen, of soms zelfs op de wc, hahaha!

Maar er gaat toch niks boven persoonlijk contact?

Mirjam (Portugal): Het aller- allerfijnste, is toch als je elkaar in het echie een knuffel kan geven en je bij elkaar kan zijn. Vooral als het even niet lekker gaat met iemand, dan bestaat er geen ultieme vervanging voor een persoonlijk bezoek. Want ook dan kunnen mensen zich niet verschuilen achter een ´het gaat wel goed´, als ze niet willen dat je je zorgen maakt omdat je ´ver weg´ woont. Dus ja, ik houd van (social) media, maar mis het persoonlijk contact nog steeds met de mensen van wie ik houd: het bakkie koffie doen, een spontaan wijntje in de stad doen of even uithuilen bij elkaar…

Marieke (Dominica): Het zijn allemaal geweldige middelen om in contact te blijven, toch vervangt dat niet even samen een bakkie koffie/thee drinken. Daar geniet ik dan ook extra van als ik in Nederland, met als gevolg dat ik altijd in gewicht aankom, omdat iedereen dan roept ‘we hebben speciaal voor jouw komst iets lekkers bij de koffie’. En het tijdverschil 5 of 6 uur is best lastig. Gelukkig ben ik een ochtend mens en sta ik vaak om 6 uur op om dan op mijn gemak met een vriendin te kunnen kletsen tijdens mijn ontbijt en haar lunch.

Mariel (VS): Maar er gaat niks boven een kopje koffie of een glas wijn en een echt persoonlijk gesprek. De tools helpen om de tijd tussen bezoekjes te verkleinen en niet het gevoel te hebben dat we elkaar uit het oog zijn verloren. Ik vind FB en Instagram bijvoorbeeld super omdat ik foto’s van de kinderen zie en na een jaar of zo niet het gevoel heb dat ze in een keer van baby naar peuter zijn gegroeid.

Floor (Colombia): Ook heel leuk, ik Wordfeud met m’n ouders en met de moeder van m’n beste vriendin. Helaas verlies ik vrijwel altijd en het is nooit hetzelfde als een gezellig spel aan de keukentafel maar ik vind het heerlijk.

Ceciel (Peru): Ik weet niet of ik de buitenlandavonturen had aangekund zonder internet. Want als we elkaar weer zien in levende lijve is het contact weer als vanouds. Ik heb wel wat vriendinnen verloren gedurende de jaren in het buitenland. Soms doordat het contact gewoon verwaterde, soms doordat er wederzijdse verwachtingen waren die niet realistisch bleken. Die hadden dan vaak betrekking op onze planning als we in Nederland waren en het onmogelijk bleek heel Nederland door te rijden.

Inga (Guatemala): Zijn er vriendschappen verwaterd? Ja, maar ik denk dat dat meer ligt aan het uit elkaar groeien van werelden en interesses. Wanneer ik terugga en sommige mensen weer zie, hebben we elkaar ‘live’ ook niets meer te vertellen. Terwijl het met anderen, waar net zo weinig contact mee is geweest, het wel gelijk als vanouds gezellig is. Het voordeel van minder contact hebben? Wanneer je elkaar dan eindelijk weer ziet, heb je elkaar heel veel nieuws te vertellen!

Eva (Nederland): We zijn zo druk allemaal! En via zo’n WhatsApp groepje deel je je dagelijkse beslommeringen makkelijker met elkaar. Toch heel waardevol hoor, ook die kleine dingen delen. Of even appen met moeders over speeldates, zoals je kunt lezen in mijn verhaal Hulde aan Nederland! Een klassiek telefoongesprek voer ik bijna nooit meer! Dat is bijna onwennig aan het worden. Bizar hè. Behalve met mijn aller naasten natuurlijk, die bel ik nog wel. Welke telefoon ik heb? Het maakt mij niet uit, of het nu een iPhone X, Y of Z is, of met een Sim Only. Ik heb namelijk altijd de afdanker van mijn vent. Maar omdat hij altijd erg bij de tijd is, heb ik minstens de een na nieuwste ongeveer. Iphone 8? Of ben ik toch alweer een achterloper? Ach, zolang ik kan kletsen en in contact staan is het mij goed. Lange leve mijn iPhone!

mm
De Wereldwijven vertellen verhalen die inspireren, verbinden en in beweging brengen voor een tolerante, duurzame en gender-gelijke wereld.