Iedere week publiceren wij een deel van het verhaal van een wereldwijf met een bedrijf. Deze week vertelt Assia hoe zij in Zimbabwe terecht kwam en Wildlife beschermer, bemiddelaar/ projectleider van lokale landbouw en natuurconservatie, oprichter Phundundu Stichting Nederland werd en is.

Wie is Assia en hoe kwam je in Zimbabwe terecht?

Ik ben een echte Noord-Hollandse en woonde in mijn jonge jaren in Ber- gen. Als vijftienjarige was mijn eerste baantje met paarden en zoals meni- geen begon ik met het uitmesten van stallen wat uiteindelijk uitgroeide tot het trainen van renpaarden en harddravers. Het merendeel van mijn werkende leven heb ik echter in de IT doorgebracht. Zo’n 24 jaar geleden had ik het gevoel dat het internet de toekomst zou kunnen worden en heb ik mijzelf leren programmeren. Samen met mijn toenmalige partner ben ik websites en applicaties gaan bouwen. Na ruim tien jaar stapte ik uit het bedrijf om dingen te doen waar ik al lang nieuwsgierig naar was zoals part-time op een HAP-ambulance. IT is nooit mijn passie geweest maar toch kwam ik er weer in terecht, ditmaal in Roemenië waar ik me richtte op start-ups (hoge kwaliteit en lage lonen vormden een ideale basis voor dit soort bedrijven) en apps bouwde.

Ondertussen bleef mijn liefde voor paarden bestaan en ‘vloog’ ik in mijn vrije tijd voor de KLM paarden de wereld over. Ook probeerde ik ieder jaar mijn vader en zijn vrouw op te zoeken in Kwazulu Natal, Zuid Afrika. De liefde voor Afrika was, naast de paardenliefhebberij, altijd aanwezig. Door de nodige privé-perikelen vertrok ik vanuit Roemenië weer naar Nederland, maar kon er niet meer aarden. De drukte, het negativisme en het klimaat deden mij besluiten naar Afrika af te reizen. Ik werd er gids en leidde, jawel ter paard, toeristen door de Afrikaanse natuur waar men van heel nabij wildlife kon ervaren. Toen leerde ik James kennen, mijn Zimbabwaanse man.

Waarom besloot je besloot Phundundu Stichting Nederland op te richten?

James en ik maakten een roadtrip door zuidelijk Afrika waarbij we eerst bij zijn familie in Zimbabwe zijn langsgegaan. Na dit bezoek bleef de resterende reis steeds de combinatie van zoveel bittere armoede en honger maar ook die overvloed van braakliggende goede landbouwgrond door het hoofd spoken. Hier moesten we iets mee! Op een goede dag hebben we letterlijk de auto gekeerd en zijn teruggereden naar Zimbabwe met maar één ding in ons hoofd: voedsel produceren en banen creëren. Dat zou je impulsief kunnen noemen maar 6000 kilometer geeft een mens tijd genoeg om na te denken. We zijn onmiddellijk begonnen met het verbouwen van 12 hectare maïs, een groente die hier in elke dagelijk- se maaltijd voorkomt. Daarnaast hebben we een kippenfokkerij uit de grond gestampt. Deze werd echter al snel door een tornado weggevaagd, waardoor er opnieuw gebouwd moest worden. Een voorbode voor alle tegenslag die inherent is aan dit land. In Zimbabwe is niets wat het lijkt en niets lijkt wat het is. Niets is geregeld en als er regels zijn, worden deze per loket wel anders geïnterpreteerd. Mits er een loket is.

Wat begon als een klein project, gefinancieërd uit eigen middelen en gesteund door vrienden en familie, is inmiddels uitgegroeid tot de Phundundu Stichting Nederland. Communityprojecten vormen het prominent onderdeel maar ondertussen zijn daar – mijn grootste passie – wildlifebescherming en conservatie bijgekomen. Daar waar je de natuur en dieren beschermt, zul je moeten zorgen voor zelfredzaamheid van de lokale bevolking zodat zij niet meer afhankelijk zijn van de stroperij.

Wij hebben drie gebieden onder onze hoede waarin wij samenwerken met de plaat- selijke bevolking: Phundundu met 60.000 ha, Maninga met 18.000 ha en Breaside met op dit moment inmiddels 90 ha landbouw. Phundundu is nu vrij van stroperij en we hebben er dammen, viskweekvijvers en water- putten aangelegd. Maninga, waar onze trots maar ook de met uitsterven bedreigde Sabel antilope leeft, is ons zorgenkind dat te kampen heeft met massale stroperij. Alle aandacht en energie wordt hier vooral gestoken in het anti-poaching team. In Breaside ligt de focus op duurzame landbouwprojecten in samenwerking met de community. Naast het creëren van voedsel en banen, delen de deelnemende families mee in de winst waardoor levensomstandigheden verbeteren en kinderen naar school kunnen.

Hoe breng je balans tussen je leven in Zimbabwe en familie en vrienden in Nederland?

Daar heb ik eigenlijk nooit over nagedacht. Balans? Dat klinkt alsof je met één been hier en met één been daar zou moeten staan. Zo is het niet, ik woon en leef hier. Daarnaast is er volgens mij niemand in mijn directe omgeving die in landsgrenzen of afstanden denkt. Mijn zoons zijn ondernemende jongvolwassenen en gaan hun eigen gang, hebben hun eigen leven en zoeken daarbij ook met regelmaat het buitenland op. Weet je, de wereld is klein en de ander is maar een app-je, facetime-pje of vlucht bij je vandaan.

Het streven is wel om één keer per jaar ergens bij elkaar te komen. Tussendoor zijn er de spontane ontmoetingen. Zo stuurde mijn broertje, die vier dagen na mij jarig is, een paar dagen van te voren een app-je dat hij rond onze verjaardagen drie dagen in Kaapstad zat, en of ik zin had om dat daar te komen vieren. In dit geval lukte het niet maar zowel met familie als vrienden vinden de meeste ontmoetingen op deze manier plaats. Maanden vooruit plannen doe ik nooit. Het leven heeft mij inmiddels geleerd dat het niet te plannen is, althans, mijn leven in ieder geval niet.

Wil je dit interview verder lezen? En meer lezen over al die initiatieven en ondernemingen van de wereldwijven die de wereld een beetje mooier maken? Bestel dan HIER het boek Bedrijf van een wereldwijf – 35 portretten van ondernemende Nederlandse vrouwen wereldwijd

mm
Hi. Mijn naam is Assia, geboren in Bergen (NH) waar ik al op jonge leeftijd een niet te stillen honger ontwikkelde naar het ontdekken van de wereld. Hierbij altijd zoekende naar de afgelegen straatjes en de verhalen en eetgewoonten van de locals. Inmiddels heb ik, geheel per ongeluk, mijn thuis gevonden in Zimbabwe, een knotsgek land waar bizarre verhalen en avonturen voor het oprapen liggen.