Als ik in een taxi stap kan ik het gesprek vooraf bijna dromen. Waar kom ik vandaan? Nederland. Hoe lang woon ik al in Bucaramanga / Colombia? Acht jaar. Wat doe ik hier? Iets met fruit export. Wat spreek ik al goed Spaans! Bedankt! En dan…

Wat vind je van het Colombiaanse eten?

En dan wordt het lastig. Want Colombia heeft fantastisch fruit, ik eet nergens ananas die zoeter is dan de Colombiaanse. Of een passievrucht met meer zaden. En er zijn best lekkere gerechten zoals forel met een knoflook peterselie saus. Of arroz con pollo (kip met rijst) of een verse ajiaco (een aardappelsoep). En voor ontbijt kan ik zo nu en dan best een eitje met een arepa (mais koek) waarderen. Maar de écht typische gerechten laat ik liever aan me voorbij gaan.

Het traditionele eten in Colombia laat ik graag aan me voorbij gaan

De traditionele regionale soep, mute, bestaat uit flink wat groente maar ook een portie ingewanden of bijvoorbeeld hoeven. Een andere delicatesse is de hormiga culona, big ass ants. Gigantische mieren waarvan je de kont kan eten (je kunt ze ook helemaal eten, maar dat is minder lekker). Colombianen kopen ze per zakken in het ´mierenseizoen´ zodra ze kunnen, ik eet er af en toe eentje uit beleefdheid. Het smaakt een beetje naar popcorn.

Hoewel ik rationeel van mening ben dat als je dan dieren eet, je maar beter alles kan eten, komt er in de praktijk weinig van dit voornemen terecht. Het lukt gewoon niet. Laatst waren we op een BBQ waar er vol verwachting naar ons gekeken werd wat we van het vlees op tafel zouden vinden. Maar we zouden pas later te horen krijgen wat het was. Dan weet ik al, dit gaat er bij mij letterlijk niet in. Het bleken de lymfeklieren van een koe te zijn. Onze Colombiaanse vrienden aten hun vingers er nog net niet bij op.

Colombiaanse ananas

Eten met Colombianen daarentegen…

Hoewel het typisch Colombiaanse eten (veel vlees, veel koolhydraten) niet persé mijn favoriet is, vind ik eten samen met Colombianen wel een van de leukste dingen ter wereld. Het is altijd gezellig, want eten is een feest en iedereen is welkom. Bovenstaande BBQ was bij vrienden van vrienden die we nog nooit gezien hadden. Het mooiste? De uitnodiging kwam een paar uur van te voren. Hoe anders dan in Nederland!

Traditioneel is de lunch hier de grootste maaltijd, als je op zondagochtend naar de rivieren gaat vind je waarschijnlijk families die sancocho bereiden (een kippensoep). Zien ze dat je alleen bent? Dikke kans dat je een kopje aangeboden krijgt. Of ben je uitgenodigd voor de BBQ, neem dan ook zeker een kijkje in de keuken waar de yuca en aardappels al vanaf ’s morgens vroeg gekookt worden, de guacamole volgens ´grootmoeders recept´ klaar gemaakt wordt en de laatste roddels uitgewisseld worden.

En uiteraard gaat het over eten. ¨Uuuuy ik heb laatste bij tante Maria gegeten, die maakt de beste guacamole ter wereld¨, en zo gaat het maar door, want iedereen kent wel iemand met een geheim ingrediënt voor een gerecht. Want hoewel processed food ook in Colombia aan terrein wint, is een simpele maaltijd met pure en verse ingrediënten nog altijd favoriet.

Dit is goed voor…

Daarnaast hebben Colombianen fantastische bereidingswijzen voor van alles en nog wat. De Llanera is mijn favoriet: het vlees wordt dan opgespannen op staken langs een groot houtvuur, dat gaart urenlang en is verrukkelijk. (zie foto boven dit artikel). Maar ook varken uit een rookton is lekker, of een soep van bakbanaan.

Het is altijd ergens goed voor. Als ik op de markt mijn boodschappen doe, krijg je de ´bijsluiter´ er gesproken bij. Dit fruit is goed tegen kanker, mijn oma at het altijd en heeft nooit kanker gehad. Van deze kruiden ga je sneller slapen. Deze groente is goed voor je tanden etc. Ik zoek de gezondheidsclaims graag na op internet en ze kloppen vaker wel dan niet. Mijn favoriete weetje? Wat bij mij echt gewerkt heeft? Als je een parasiet denkt te hebben, eet dan de zaden uit een papaya (eventueel met een beetje honing). Of het wetenschappelijk bewezen is, geen idee. Maar het idee is dat de parasieten zich aan de zaden vasthouden en zo je lichaam verlaten. Eens per maand een lepeltje zaden werkt ook preventief aldus menig Colombiaan.

Heb je al gegeten?

Wat me daarnaast opvalt is dat de mensen die weinig hebben, misschien wel het beste zijn in delen. Ons bedrijf opereert in de agrarische sector en dus het platteland. En mijn man komt vrijwel altijd thuis met ´iets´. Soms is dat een hele kip, speciaal geslacht voor ´don Ray´, andere keren een doos eieren (waarbij hem op het hart gedrukt wordt die niet vergeten aan ‘doña Floor’ te geven), wat avocado’s of sinaasappels. Maar het is altijd wel iets. Het is niet per definitie zo dat iedereen op het platteland arm is, maar het valt ons op dat de boeren die het meest bescheiden wonen, het meeste voedsel met ons delen. Kom je onverwacht langs? Dan wordt de maaltijd gewoon gedeeld door wat meer mensen, geen probleem.

Delen omdat je kan of omdat je moet?

Als wij op reis gaan, haal ik de koelkast leeg en geef ik wat nog goed is mee aan iemand die het kan gebruiken. Maar eten weggeven waar je zelf niks meer aan hebt, of het delen op het moment dat je eigenlijk zelf wilde eten, zijn twee heel verschillende dingen.

Er zijn natuurlijk veel meer culturen die het delen van de maaltijd hoog in het vaandel hebben staan. Ik denk dat we daar als Nederlanders wat van kunnen leren. Ik moet altijd lachen als ik verhalen lees van buitenlanders die in Nederland wonen en die dan bij de koffie één koekje mogen pakken, of één stukje kaas bij de borrel krijgen. Voor Nederlanders een heel herkenbaar iets. Maar hier ondenkbaar.

mm
Hola! Ik ben Floor Veer en woon sinds 2011 in Colombia. Samen met mijn man heb ik een exportbedrijf van biologisch fruit. Daarnaast ben ik lokale vertegenwoordiger voor PUM en heb ik een eigen tekstbureau . Colombia is een heel mooi, maar vaak ook spannend land, met behoorlijk wat corruptie en inkomensongelijkheid. Welke impact dat heeft op vrouwen en meisjes, zet ik graag voor de Wereldwijven op papier!