Sinds twee maanden trekt Jane Fonda iedere vrijdag naar het Capitool in Washington, de zetel van de Amerikaanse volksvertegenwoordiging. Daar demonstreert ze met haar vrienden van de beweging Fire Drill Fridays tegen de gevolgen van klimaatverandering. Iedere week is er een nieuw thema, van oceanen, bossen en voedsel tot vrouwen en militairen. Het is de bedoeling om het protest nog eens twee maanden vol te houden.

Jane Fonda omarmt de Green New Deal, een overheidsplan dat uit maatregelen bestaat die het klimaat moeten beschermen en dat op de politieke agenda is gezet door het Democratische Congreslid Alexandria Ocasio-Cortez. De Green New Deal verwijst naar Franklin D. Roosevelt’s New Deal, het programma waarmee deze president de economie tijdens de Grote Depressie in de jaren 30 uit het slop wilde halen.

Op haar website legt Fonda in een video uitgebreid uit waarom ze doet wat ze doet. ‘Ik ben al heel lang een klimaatactivist, maar nu is het anders, het is veel urgenter. Ik vroeg me af of ik wel genoeg deed. Dus ik verliet mijn comfort zone en ik verhuisde naar Washington DC.’ 

Ons huis staat in brand

Fonda vertelt hoe ze geïnspireerd raakte door het boek van Naomi KleinOn Fire: The Burning Case for a Green New Deal. En ze haalt de 16-jarige Zweedse klimaatactivist Greta Thunberg aan die zegt: ‘We moeten handelen alsof ons huis in brand staat. Want zo is het.’ En ook het gedachteloze consumentengedrag moet wat Fonda betreft stoppen. Haar iconische rode jas is het laatste kledingstuk dat ze in haar leven heeft gekocht, zei ze in een interview met Harpers Bazaar.

Het ontbreekt de actrice niet aan moed. Fonda die tijdens de Vietnamoorlog in de jaren 70 ook al regelmatig op de barricaden stond, trommelt voor haar strijd om de wereld te redden telkens bekende vrienden op, zoals Cheers-acteur Ted Danson, met wie ze zich lachend laat arresteren, want dat levert mooie publiciteit op. Als ze nog één keer wordt gearresteerd zal ze de gevangenis in gaan. Dat moet dan maar. Alles voor het klimaat.

Ik was al een tijdje van plan om haar op te gaan zoeken, maar steeds kwam er iets tussen. Of het regende, of ik wilde uitslapen, of ik moest boodschappen doen, of ik was te moe. En steeds was er het besef: Jane Fonda is 81 jaar oud en laat zich niet weerhouden door een paar regendruppels. Ze slaapt niet uit, laat de boodschappen voor wat ze zijn en ze is nooit moe. Ze gaat vastberaden op haar doel af, met de energie van een vrouw van 30.

Jane Fonda

Rood is het nieuwe zwart

Vorige week scheen de zon. Samen met een vriendin ging ik op zoek naar Fonda bij het Capitool. Gek genoeg, als je focust op een rode jas, dan draagt plotseling iedereen een rode jas, inclusief mijn vriendin. Rood is blijkbaar het nieuwe zwart, bedacht ik me. En toen zag ik haar, in de verte, ik herkende de rode mantel op een kilometer afstand. 

Met haar gevolg hardop leuzen scanderend kwam ze aangemarcheerd. Ze voegde zich bij het groepje klimaatactivisten dat zich al op het veldje had verzameld en beklom het podium. Haar boodschap: minder – of liever helemaal geen – vlees eten en een radicale hervorming van veeteelt en landbouw. Ik sta op een paar meter afstand en kan haar mooi fotograferen.

Er gaan een paar gedachten door me heen: wat een vrouw, wat een gratie, wat een voorbeeld. Zo beroemd en toch zo laagdrempelig, zo oud en toch zo jong, zoveel rimpels en toch zo mooi, zo bevoorrecht en toch zo maatschappelijk betrokken. Wat goed als je niet blijft stilzitten maar een positieve bijdrage levert aan de maatschappij, op wat voor manier dan ook.

Starstruck

Misschien was ik een beetje starstruck, want het blijft voor een meisje uit Nederland bijzonder om een beroemde Hollywood-actrice van zo dichtbij te zien. Ik dacht terug aan de sexy cultfilm Barbarella die lang geleden diepe indruk op me had gemaakt. En ik besloot om toch maar aan de Netflix-serie Grace and Frankie te beginnen. 

Ook herinnerde ik me Fonda de fitness-goeroe uit de jaren 80 en nam me voor mijn Pilates-lessen weer op te pakken. Zo liet ik me inspireren door deze bijzondere woman on a mission. Vlees at ik al nauwelijks en het boek van Naomi Klein zal ik gaan lezen. Ik heb alleen mijn consumentengedrag nog niet onder controle. Ik wil nu namelijk ook zo’n rode jas en ik kan niet beloven dat het mijn allerlaatste kledingstuk zal zijn.  

Dit artikel werd eerder gepubliceerd op hetandereamerika.nl

mm
Hallo, ik ben Sandy Verhoeve. Van 2013 tot 2017 woonde ik in Wenen. Na een korte periode in Nederland, woon ik sinds september 2018 in Washington. Ik schrijf, film en fotografeer als freelance multimedia-journalist voor verschillende opdrachtgevers, kijk maar eens op mijn site. Samen met Marijke Hoebee en Sabine van Ditzhuijzen coach ik ook de filmende Wereldwijven.