Zanzibar is een eiland van uitersten. Het overgrote deel van de bevolking is moslim en houdt zich streng aan alle ver- en geboden van de islam. Mannen hebben over het algemeen meerdere vrouwen. De vrouwen mogen niet werken. Meisjes worden na hun eerste menstruatie uitgehuwelijkt…  

Om #metoo situaties te voorkomen worden de meisjes vanaf jonge leeftijd zoveel mogelijk thuis gehouden. Hun hoofddoeken en lange jurken beschermen hen en hun moeders misschien tegen ongewenste blikken maar in de Zanzibari hitte moeten die gewaden ondraaglijk zijn. En geweld tegen vrouwen is ondanks deze maatregel nog steeds aan de orde van dag. 

Tanzania

Een andere moraal

Op de vele vakantie resorts die Zanzibar rijk is, heerst een andere moraal. In piepkleine bikini’s en Speedo’s genieten de toeristen van de zon, zee, strand en elkaar. De vele uitbundige feesten trekken bezoekers van over de hele wereld waarbij een pilletje of een ander streng verboden drug zonder gène wordt aangeboden. Alcohol is overal ruimschoots aanwezig. Er wordt gelachen, gegeten en gevreeën waarbij het wettelijke verbod op homoseksualiteit (gelukkig) zichtbaar wordt genegeerd. 

Tanzania

Als je vanaf de hoofdweg richting het strand rijdt kom je door dorpjes waar de mannen in traditionele kledij op weg zijn naar de moskee. De koran in hun hand. De vrouwen zitten in groepjes bij hun kraampjes waar ze tomaten en bananen verkopen. Kinderen spelen met stenen en zand. Hun gezichtjes vies van het stof. De aarde is grauw en grijs, de huizen krakkemikkig en de wegen nog slechter dan waar dan ook in Tanzania. Totdat de ingang van het resort in het zicht komt. Een oase van luxe komt je met de zeewind tegemoet. De omgeving is groen en weelderig, palmbomen en kleurrijke bloemen omlijsten de terrassen en de route naar het strand. De kamers en bungalows zijn voorzien van airconditioning, een minibar en een schitterend uitzicht. 

Tanzania

Een dagsalaris in drie slokken op

Wij waren afgelopen week op Zanzibar. We keken uit over de zee en genoten van de ondergaande zon. Alles werd in gereedheid gebracht voor het feest van die avond. Hekken werden op het strand geplaatst om niet betalende gasten te weren. Bier werd in grote hoeveelheden aangevoerd. De geuren van de BBQ verspreidden zich al. De DJ liet de eerste beats horen en de soundcheck op het podium beloofde veel goeds. 

Toen zag ik de askari, de meneer van de bewaking. Nu pas zag ik hem echt. Iemand die met lede ogen moet zien hoe zijn dagsalaris in drie slokken in mijn keel beland. Die de voorbijkomende geuren van het vlees en de vis nimmer zal proeven. Die nog nooit het weldadige gevoel van een airconditioning heeft gevoeld. En hoewel ik echt wel wat gewend ben als het gaat om armoede en uitersten greep het me toch opeens naar de keel.

Tanzania

Opeens voelde ik me diep ongelukkig.

Want door ons hedonistische gedrag voelt de askari zich meer dan ooit genoodzaakt zijn vrouwen en dochters binnen te houden. Zijn zoons zal hij nog strenger opvoeden om te voorkomen dat de jongens zich te buiten gaan aan de verleidingen van het toerisme. Ik dacht ook aan de vrouwen in het dorp, waar we doorheen gereden waren. Die in hun gammele hutjes nu dezelfde maaltijd klaarmaken als op 364 andere dagen van het jaar. De kinderen, die op hun blote voeten eropuit gestuurd worden om water te halen bij de pomp. Die niet eens in hun eigen zee mogen zwemmen omdat de toeristen dat deel van hun strand hebben opgeëist. Die de kloof tussen wij en zij met de tijd hebben zien groeien in plaats van dichten.  

Is dit wat we vooruitgang noemen van een straatarm eiland? Of is dit verkapt neo- kolonealisme? Drijft ons gedrag hen niet verder de armoede in? Met deze kerstgedachte dronk ik mijn wijn op en ging naar bed. De feeststemming had ik voor mezelf goed verpest. 

mm
Hi! Ik woon met mijn man en drie kinderen in Arusha, Tanzania. Ik run hier een lodge, Arusha Villa en organiseert safari’s via mijn bedrijf Good Safari. Daarnaast ben ik betrokken bij allerlei projecten die bijdragen aan een betere wereld. Met mijn eigen bomen project plant ik 10.000 bomen in de omgeving waardoor de zwart-witte franje apen straks via de bomen naar andere bosgebieden kunnen trekken. Ik plaatst prullenbakken langs de grote weg, help dorpen in de omgeving aan water en ben vrijwilliger bij de zwerfhonden opvang. Daarnaast schrijf ik over wat me opvalt in het dagelijks leven in Tanzania.