Marijke is ons wereldwijf dat in Nederland woont. Ze gelooft niet in god. Kerst is voor haar met name een persoonlijke perceptie. Lees hier haar kerstcolumn.

Deze maand lees ik hoe de Wereldwijven kerst in andere landen vieren. Warm weer of witte kerst, volgens mij doet het decor of de traditie er echter niet toe: kerst vier je waar ook ter wereld alleen.

Elk wereldwijf, ieder mens, viert kerst altijd alleen. Kerst of welk ander feest dan ook zit volgens mij in jezelf. Net als verjaardagen, Pasen en bijvoorbeeld Oud & Nieuw, het is maar net wat het bij je opwekt. Ieders gevoel daarbij is denk ik opgebouwd uit eerdere ervaringen, wensen en hoop.

Een deel van die ideeën bundelen zich universeel. Zo is het dromerige engelenhaar verdwenen nadat een hele generatie als kind met jeukende maillots diners had uitgezeten. Zijn de cadeautjes op kerstochtend er bij veel Sinterklaasgezinnen inmiddels bijgekomen, vanwege de ultieme gezelligheid rond de eerste kop koffie. Waarbij een blik van verstandshouding met een oudje uit je familie, een zachte aanraking door je lief en het stralende, nog onbevangen genieten van de kinderen hetgeen is wat ons ontroert. Die ontroering, dát noemen we kerst. Of Oud & Nieuw.

Een andere voorstelling

Zien en gezien worden. Daar gaat het vieren van een feest om. En geen enkel feest verloopt natuurlijk precies zoals jij het je als individu voorstelt. Dat ánders tegen de gezamenlijk doorgebrachte uren aankijken, tíjdens die uren, maakt dat je je alleen kunt voelen. Ik zit hier heel alleen kerstfeest te vieren zong André Hazes in 1976. Hij vangt de ontroering.

Ik zit hier heel alleen

Waar je je als wereldwijf tijdens de feestdagen ook op aarde begeeft, je weet wie André Hazes is. Of je nu ooit of nooit in Nederland woonde, je kent zijn muziek. De keren dat je nummers van hem hoorde in kroegen en op feesten, luisterde je. Een smartlap komt nu eenmaal binnen via je buik en de ogenschijnlijk simpele teksten dwingen af dat je ze daadwerkelijk versteht. Iedereen zingt Hazes mee. En dán zijn we samen!

mm
Hoi, mijn naam is Marijke. Sinds 2008 woon ik in Leeuwarden, Culturele Hoofdstad van Europa in 2018. Terug op Friese bodem, vanuit Amsterdam, genieten jeugdliefde Erik en ik van het opgroeien van onze drie jongens. Observaties en herinneringen deel ik op m´n website. Voor De Wereldwijven schrijf ik over vrouwen die mij raken.