Iedere week publiceren wij een deel van het verhaal van een wereldwijf met een bedrijf. Marijke is filmmaker. Aspirant fotograaf. Yogi. Eigenaar van mediabedrijf Redhead Media. En hondenfluisteraar in New York en Amsterdam.

Wie is Marijke en hoe kom je in New York City terecht?

In 1973 ben ik geboren in Friesland. Als kind kon ik nog niet vermoeden dat ik mijn volwassen leven als een soort nomade zou invullen. Maar terugkijkend, vertoont mijn ogenschijnlijk grillige levenspad wel degelijk een rode draad. Het zaadje voor reizen en avontuur werd geplant in mijn kindertijd. Wanneer andere gezinnen tijdens de schoolvakanties naar de camping in Frankrijk gingen, trotseerden mijn ouders samen met mij, mijn twee broertjes en zus, storm en ontij op een kleine kajuit-zeilboot op zee. We zeilden via de Nederlandse-, en Duitse Waddeneilanden naar Denemarken. Wekenlang spendeerden we op zee. ‘Gang is alles!’ was mijn vaders gevleugelde uitspraak. Hij zag geen gevaar of beren op de weg. Ik herinner mij dat we soms met windkracht acht en in het pikkedonker van de nacht vertrokken omdat we dan het tij mee zouden hebben. Ondanks een paar hachelijke situaties en averij op volle zee, kwam het altijd weer goed en beleefde ik de meest avontuurlijke schoolvakanties.

Als pubermeisje realiseerde ik mij dat de wereld groter was dan Friesland. Als het maar even kon, pakte ik de trein naar Amsterdam. Dat vond ik een behoorlijke reis zo vanuit Friesland. Toen ik later aan de Pabo studeerde, zorgde ik ervoor dat ik voor mijn studie op reis kon. Ik liep stage op een primary school in Londen. En een paar jaar later schreef ik voor de studie onderwijskunde mijn afstudeerscriptie aan de Uppsala Universiteit in Zweden.

Tussen het studeren door werkte ik als reisbegeleider van sportieve kinder,- en jongerenvakanties. Dit bleek de ideale bijbaan; ik kon op reis zonder dat ik ook maar iets van mijn schamele studiefinanciering hoefde in te leveren. Via tal van omzwervingen kreeg ik zeven jaar geleden de kans om naar San Francisco te gaan. Samen met mijn Nederlandse partner vertrok ik. Vier jaar later verhuisden we naar de andere kant van de VS naar New York City.

Wat deed je? Wat doe je nu en waarom besloot je dit te doen?

Na mijn afstuderen aan de universiteit werkte ik vijf jaar op kantoor. Als onderwijskundige. Het leukste vond ik problemen in (onderwijs) organisaties in kaart brengen en oplossingen verzinnen waarbij elke medewerker zich gehoord en gezien voelde. Ik pakte dit bijna journalistiek aan door uitgebreid met iedere betrokkene te spreken. Maar het kantoorwerk zelf, veel achter de computer, paste mij minder goed. Ik realiseerde mij dat ik voor een beroep moest gaan dat buiten de lijntjes kleuren mogelijk maakt. Via een job als verslaggever bij een radioprogramma, rolde ik de tv-wereld in. Op mijn 29ste pakte ik voor het eerst een videocamera op. Er klikte iets. Ik wist direct dat ik mijn ‘paspoort tot avontuur’ gevonden had. Ik heb van mijn nieuwsgierige aard, mijn werk gemaakt. Met mijn bedrijf Redhead Media leg ik bij voorkeur video-verhalen vast die impact hebben. Dit doe ik als cameravrouw en regisseur.

Bedrijf van een Wereldwijf

Wat houdt je werk precies in?

Mijn camerawerk heeft me bijzondere ervaringen gebracht. Ik voer bij- voorbeeld, als journalist, de wereld rond op een vrachtschip met een Russische crew. Een fantastische baan! Het varen op zee zat mij immers al in het bloed. Onderweg op zee besteedde ik halve dagen aan het schrijven van blogs met bijhorende foto’s. De rest van de tijd werkte ik mee als matroos. Dek schrobben, roest bikken, werken in de machinekamer… Inclusief overall en veiligheidsschoenen. Het was niet alleen fysiek, maar ook mentaal uitdagend. De Russische mannen spraken nauwelijks Engels en hadden bovendien totaal andere interesses dan ik. Voordat de reis begon en ik aan boord stapte, zei ik heel bewust tegen mezelf: ‘Er gaat een moment komen dat je huilend onder de douche staat en je afvraagt waarom je hier in hemelsnaam bent.’ Toen dat ook gebeurde, was het geen verrassing. Elke uitdaging komt met momenten van afzien. Dit hoort erbij. Elk avontuur heeft zijn prijs. Bij gebrek aan communicatie begon ik na een half jaar spontaan gesprekken met mezelf te voeren in de spiegel van mijn scheepshut. Toch zou ik, als ik de kans had, dit avontuur zo opnieuw aangaan. Ook filmde ik een autorally van Amsterdam – dwars door Rusland naar Beijing, werkte ik op een tallship in het Caribisch gebied en filmde ik voor een tv-programma transgender topmodellen in Amerika.

Mijn werk is mijn passie en brengt mij wat voor mij belangrijk is: reizen, zingeving, nieuwsgierig mogen zijn, blijven leren en het is een bron van creativiteit. En natuurlijk geeft het mij een inkomen. De zoektocht en nieuwsgierigheid naar ‘het andere’ motiveert mij telkens weer. Ik dacht vroeger dat deze onrust met het klimmen van de jaren minder zou worden. Want onrust is het, ook al klinkt ‘wanderlust’ misschien wat hipper. Maar het gaat niet over. Nu – nu ik halverwege de 40 ben – concludeer ik dat dit de aard van dit beestje is. Ik noem het gekscherend mijn ‘Floortje Dessing-complex’.

Hoe breng je balans tussen je leven in het buitenland en familie en vrienden in Nederland?

Wonen in het buitenland betekent dat je ver weg bent van familie en vrienden in Nederland. Dit blijft moeilijk. Er is natuurlijk internetbellen, dat helpt enorm, maar het overbrugt toch niet alle afstand. De meest gestelde vraag aan mij is: ‘Voor hoe lang blijf je?’ Een voordeel is daarentegen dat mijn vriendengroep internationaler is geworden. De wereld is voor mij meer één groot dorp. Afstanden zijn relatief. En als je elkaar ziet, dan is dat extra speciaal. En ik ben zo regelmatig in Nederland (ook voor werk) dat sommigen niet eens doorhebben dat ik ook elders was.

Wil je dit interview verder lezen? En meer lezen over al die initiatieven en ondernemingen van de wereldwijven die de wereld een beetje mooier maken? Bestel dan HIER het boek Bedrijf van een wereldwijf – 35 portretten van ondernemende Nederlandse vrouwen wereldwijd

mm
De Wereldwijven vertellen verhalen die inspireren, verbinden en in beweging brengen voor een tolerante, duurzame en gender-gelijke wereld.