Iedere week publiceren wij een deel van het verhaal van een wereldwijf met een bedrijf. Lisa is oprichter van Yoshiko home – een merk in duurzame interieuritems-, coach en eigenaar van retreat resort Lan Sabai in Phuket, Thailand.

Wie is Lisa en hoe kom je in Phuket terecht?

Ik ben geboren in Lisse uit een middenstand gezin waar hard werken mij met de paplepel is ingegoten. Op mijn elfde stond ik in het weekend bloemen te verkopen op mijn vaders stand in de Keukenhof aan Amerikanen, Fransen en Duitsers. Een proefwerk leren? Eerst even je vader helpen met voorbereidingen of je gaat maar wat eerder je bed uit om te leren. Wil je naar de kunstacademie? Je hebt nu wel lang genoeg op school gezeten, het is tijd om eens geld te verdienen.

Wat deed je? Wat doe je nu, waarom besloot je dit te doen?

Uiteindelijk ben ik toch naar de kunstacademie gegaan (anders was het toneelschool geworden) en al snel bleek ik de minst commerciële van de klas: ik studeerde af met een excentrieke mannen kledingcollectie en kon bijna niet aan een stageplek komen. Na een tussenjaar heb ik mijn ouders moeten overtuigen alsnog modevormgeving en printdesign aan de Koninklijke Academie voor Beeldende Kunsten te studeren. Ik stuurde naar ieder modebedrijf in Nederland een open sollicitatie en werd aansluitend aan mijn stage direct aangenomen bij een toen bekend merk. Mijn manager vertelde me op mijn eerste werkdag dat ik over tien dagen in het vliegtuig naar Hongkong moest stappen. Het was 2 april 1991. Ik vergeet het nooit meer: dit was waar ik altijd van had gedroomd! Reizen! Ander culturen!

Mijn liefde voor Azië ontstond op het stinkende en drukke vliegveld van Kai Tak waar we tijdens de landing de gebouwen bijna konden aanraken.

Wat is je levensmotto?

Do what you love and love what you do. Niet van mijzelf maar ik ben overtuigd dat wanneer je iets doet wat je echt graag doet, je gelukkig bent en alles ‘makkelijker’ gaat en je werk niet als ‘werken’ voelt. Van huis uit styliste naar product management en uiteindelijk inkoopster bij het meest commerciële textielbedrijf van Nederland. Ja, ik houd van uitdagingen en als ik dingen voor elkaar krijg, maakt me dat enorm gelukkig. Vroeger was dat wel anders. Als kind was ik onzeker en snel zenuwachtig. Voor een turnles kon ik al amper eten, laat staan een wedstrijd. Ik maakte me druk over kernbommen en oorlogen. Ik sliep slecht en zat constant aan de valium tijdens mijn pubertijd. Mensen die me nu kennen, zullen het meisje Lisa dat ik ooit was, nooit herkennen.

Bedrijf van een Wereldwijf - Lisa

Stuitte je op weerstand toen je je eerste bedrijf in Shanghai opstartte?

Mijn toen vriend, nu man, supporte me direct en zei: ga jij eerst maar eens kijken of het wat voor je is en dan kom je me volgend jaar voor het Chinees Nieuwjaar maar ophalen. Zo gezegd, zo gedaan. De schakeling Shanghai kwam niet aanwaaien. De eerste jaren verliepen goed, maar het werd een verschrikkelijke zware tijd door onvoorziene omstandigheden. Ik die Azië inmiddels dacht te kennen, en dus ook het werken met Chinezen, werd flink met de neus op de feiten gedrukt.

Wat was ik naïef! Ze lachten vaak, maar dat zegt niets. Of beter, dat kan zo’n zeven betekenissen hebben.

Family first

Na drie jaar besloot ik mijn eigen kantoor op te starten. Voor de startdatum, vloog ik terug naar Nederland om Kerst en Oud&Nieuw met mijn ouders door te brengen. Op de dag van vertrek – ik was de boardingpassen aan het printen – kwam mijn vader nog even langs. Ik dacht om gedag te zeggen. Hij was net bij de huisarts geweest en aansluitend het ziekenhuis. Het was niet goed, hij had slokdarmkanker en moest direct zijn spullen pakken en terug naar het ziekenhuis om te worden opgenomen. In tranen namen we afscheid maar pas op weg naar Schiphol realiseerde ik mij de ernst. Mijn avontuur moest wachten, ga ik nu echt weg terwijl de wereld van mijn ouders in duigen valt? Twee uur later zat ik met mijn vader in het ziekenhuis voor de eerste echte onderzoeken. Toen eenmaal het behandelplan was opgesteld en mijn vader eraan begon, zeiden mijn ouders, ga nu maar.

Je kunt nu niets meer doen, start je bedrijf en ga door met je leven.

Hoe heb je toentertijd balans gebracht tussen je werk en leven in Shanghai en je ouders in Nederland?

Dat was heel moeilijk. Je doet dingen gewoon omdat het moet. De beginperiode was heel heftig waardoor ik de start ook heb uitgesteld, maar op aandringen van mijn ouders heb ik het opgepakt en doorgezet. Mijn bedrijf groeide snel, toch zag ik kans om die zomer voor vijf weken terug te komen naar Nederland. De toekomst voor mijn vader was ondanks de behandeling heel onzeker en tot overmaat van ramp moest hij ook een heupoperatie ondergaan zonder narcose vanwege de medicatie. Met lood in mijn schoenen ging ik terug naar Hongkong, in de wetenschap dat dit misschien wel de laatste keer was dat ik mijn vader zag. In de Chinese oktobervakantie zou ik terugkomen want mijn vader had laten weten euthanasie te willen als het te zwaar werd.

Binnen 24 uur naast zijn kist

Uiteindelijk overleed hij in september, zijn lichaam was op. Toen dat bericht kwam moest ik direct van alles regelen voor mijn werk. Precies die week zou mijn grootste klant komen. Alle vluchten van Shanghai naar Hongkong zaten vol maar uiteindelijk kon ik toch mee. Zo stond ik binnen 24 uur bij de kist van mijn vader vanuit de binnenlanden van China. Heel pijnlijk als je op zo’n moment opmerkingen krijgt van familie dat je er niet was. Uiteindelijk kon mijn vader pas een week later worden gecremeerd, omdat er kermis was in het dorp.

Mijn moeder ging in shock

Op de dag van de uitvaart kreeg ik van mijn team berichten die me enorm steunden. De dag na de dienst beloofde ik mijn moeder de dag erop samen te gaan winkelen. Zij had de afgelopen negen maanden dag en nacht voor mijn vader klaar gestaan en zei, ‘nu begint mijn leven opnieuw’. Toen we thuiskwamen, rook het naar tomatensoep, klaargemaakt door mijn man. Mijn moeder werd echter niet goed en begon te rillen. Ze leek in shock te gaan. Binnen no time waren we in het ziekenhuis. De verpleegster hoor ik nog zeggen, ‘oh, zijn jullie daar weer?’ Tien dagen heeft ze in het ziekenhuis gelegen, maar het kwam gelukkig allemaal goed.

Wil je dit interview verder lezen? En meer lezen over al die initiatieven en ondernemingen van de wereldwijven die de wereld een beetje mooier maken? Bestel dan HIER het boek Bedrijf van een wereldwijf – 35 portretten van ondernemende Nederlandse vrouwen wereldwijd

mm
De Wereldwijven vertellen verhalen die inspireren, verbinden en in beweging brengen voor een tolerante, duurzame en gender-gelijke wereld.