Een jaar geleden arriveerden mijn vriend en ik met een volgepakte auto met daarin mijn belangrijkste bezittingen in mijn nieuwe land Denemarken. Een nieuwe start in een nieuw land, ik zag er vooral het avontuur van in.

Het was een van de belangrijkste redenen dat mijn vriend en ik besloten dat, na bijna drie jaar een lange afstandsrelatie te hebben onderhouden, ik degene zou zijn die zou verhuizen. Mijn vriend zag vooral obstakels voor een eventuele verhuizing naar Nederland: de taal, onderaan de ladder beginnen op de arbeidsmarkt, eventuele tijdelijke werkloosheid. Ik begreep zijn zorgen, maar zag zelf nu eenmaal vooral de uitdaging. Maar ik ben ook realistisch en wist natuurlijk dat naar een ander land verhuizen niet niks is.

Taal en integratie zijn onlosmakelijk verbonden

Tijdens mijn studie heb ik een tijdje in Duitsland en Nieuw Zeeland doorgebracht, en daarnaast heb ik een aantal prachtige verre reizen gemaakt. Dat leerde me dat ik mezelf prima kan redden in nieuwe situaties. Bovendien maak ik makkelijk nieuwe vrienden, vind ik een nieuwe taal leren erg leuk en misschien nog wel meest belangrijk: ik verveel me nooit, zelfs niet in mijn eentje. Dit leken me geschikte uitgangspunten voor een emigratie. Ik had dus wel geleerd te vertrouwen in mijzelf.

Omdat het erg moeilijk is om in mijn vakgebied aan de slag te komen zonder het Deens te beheersen (in het afgelopen solliciteerde ik vaak en ontving ik meer afwijzingen dan in de 15 jaar daarvoor bij elkaar in Nederland), stortte ik me vooral op het leren van de taal.

In Denemarken zijn taallessen voor buitenlanders erg goed georganiseerd: de gemeente verwijst je door naar een taalschool en je hebt in totaal maximaal 3,5 jaar recht op en in sommige gevallen plicht tot gesubsidieerd onderwijs Deens. Onder de nieuwe sociaal democratische regering wordt het onderwijs zeer waarschijnlijk vanaf medio 2020 weer helemaal gratis aan buitenlanders aangeboden. Er worden in elk geval weinig drempels opgeworpen om het Deens, met minder dan 6 miljoen sprekers, te laten voortbestaan en de integratie met behulp van taal te bevorderen.

Inspirerende vrouwen uit alle windstreken

Mijn Deense lessen besloegen vier dagdelen in de week en ik bracht daardoor veel tijd op school door. Uit alle windstreken van de wereld ontmoette ik de meest inspirerende mensen, elk van hen met zijn of haar eigen verhaal en uitdagingen. Meestal waren het vrouwen want 90% van de studenten in het dagonderwijs is vrouw.

Vrouwen uit Mexico of Thailand, die hier de liefde hebben gevonden en liefdevol zijn opgenomen door hun Deense schoonfamilie en zich met handen en voeten wegwijs maken tijdens een stage bij een crèche of een verzorgingstehuis. Een vrouw uit Eritrea, die de dictatuur ontvluchtte met haar gezin om hier haar studie wiskunde af te kunnen maken. De vrouw uit Syrië, gevlucht voor de oorlog en binnen een jaar bijna vloeiend in haar nieuwe taal en met een vaste aanstelling op een Deense school als onderwijsassistent. De tandarts uit Iran, knokkend om haar diploma hier goedgekeurd te krijgen, zodat ze niet langer bij de pizzeria hoeft te werken. Een religieuze Poolse, die met verbazing vertelde hoe ze er recent achter was gekomen dat het schoolvriendje van haar zoon twee moeders had, en dat het ‘hele normale en aardige vrouwen’ zijn.

Vrouwen die buiten hun comfortzone treden, hier hun kinderen kregen, zonder het systeem te kennen, zonder netwerk en zonder de taal te kennen. Die alles aangrijpen om vooruit te komen. Blij voor de kansen die ze krijgen, in plaats van teleurgesteld over de grote uitdagingen en tegenslagen.

Opnieuw beginnen in een nieuw daglicht

Zelf vond ik de overstap naar Denemarken en het ‘opnieuw beginnen’ ondanks mijn realisme best wel heftig. Nee het is niet ver weg, ja de taal en cultuur lijken op die van ons. Maar een baan vinden blijkt lastig.

‘Dat zou wel eens door je buitenlandse achternaam kunnen komen’, hoorde ik van de vriendelijke gemeenteambtenaar.

Ik heb me behoorlijk hulpeloos gevoeld de eerste weken, als ik weer eens niet verstond dat de kassière vroeg of ik er een tasje bij wilde. Maar het valt allemaal in het niet als ik kijk naar de uitdagingen van mijn klasgenoten. Ik drink een kop thee met ze in de pauze, en de gedachte die bij me opkomt is: wat een stoere en moedige wereldwijven zijn dit allemaal! Een geweldige inspiratie en een goede geheugensteun voor mezelf: met moed en doorzettingsvermogen kan je overal ter wereld je plek vinden!

mm
Hej! Reizen geeft mij inspiratie en helpt mij de wereld om mij heen beter te begrijpen. Eind 2018 heb ik mijn baan in Nederland opgezegd en mijn huis verkocht om een nieuwe start te maken samen met mijn Deense vriend in Denemarken, en in 2020 verwachten wij gezinsuitbreiding! Ik schrijf vanuit mijn nieuwe land over mijn verwonderingen en belevenissen.