Zojuist ontvang ik een bericht dat alle scholen in Vietnam tot eind maart gesloten zullen blijven in verband met het Corona Virus. En dit terwijl de scholen al sinds Vietnamees Nieuwjaar (TET) op 23 januari gesloten zijn...

Het nieuws van een nieuwe verlenging van de sluiting komt elke keer last minute en zonder duidelijke onderbouwing. De internationale scholen willen dolgraag weer open en proberen af te dwingen dat dat mag.

De feiten op een rij

Wat zijn de feiten? Van de ruim 90 miljoen Vietnamezen zijn er op 20 februari 16 bewezen besmet met het Corona virus. 14 daarvan zijn alweer genezen en er zijn gelukkig nog geen doden gevallen. Ca. 13 van de besmette gevallen komen uit een klein dorp in het noorden van Vietnam (>1.000 km verderop). Een dorp wat sindsdien hermetisch afgesloten is van de buitenwereld. Er zijn meer zieken in Thailand, Japan, Hong Kong, Singapore en Maleisië, waar het openbare leven nog min of meer gewoon doordraait. Is dat dankzij of ondanks de aanpak van Vietnam?

Hoe denken de Vietnamezen over het virus?

De meeste Vietnamezen die ik spreek zijn bang voor het virus, heel bang. Er gaan allerlei onbevestigde verhalen rond en de communicatie is niet helder. Men is bang dat er veel meer zieken zijn dan gezegd wordt en dat er wel mensen in Vietnam aan sterven. Mondkapjes zijn overal uitverkocht en mensen durven niet meer te reizen. Bij de ingang van elk publiek gebouw wordt je temperatuur opgenomen om te bepalen of je naar binnen mag. Bijgevoegd plaatje geeft een mooi beeld van hoe een gerenommeerd lokaal ziekenhuis probeert de verhalen te nuanceren.

Je zou kunnen denken: wat overdreven! Maar ja, de meeste Vietnamezen hebben SARS meegemaakt van dichtbij en weten hoe snel een virus zich kan verspreiden. En de gezondheidszorg is hier voor de gewone Vietnamees van een heel ander kwaliteitsniveau dan in Nederland en niet voor iedereen betaalbaar. Daarbij is er zo goed als geen sociaal stelsel, dus ziek zijn is eigenlijk geen optie.

Hollandse nuchterheid?

De regering neemt daarom geen enkel risico. Alle evenementen worden afgelast en alle scholen verplicht gesloten. De meeste kinder activiteiten volgen de scholen en dus ook geen gymles, indoor playground of zwemwedstrijd. De meeste Nederlanders hier baseren zich op de feiten en vinden de maatregelen overdreven of in elk geval te lang duren. En ook de internationale school is met man en macht bezig om weer open te gaan. Maar door verschillende nationaliteiten wordt er ook heel verschillend gedacht over de ernst van de situatie. Er zijn ook veel ouders die hun kind op dit moment binnen houden en helemaal niet willen dat de school weer opent.

En dus zijn mijn vier kinderen en hun vriendjes nu al vier weken vrij. Dat klinkt lekker: de zon schijnt altijd, er is een zwembad, wat wil je nog meer?! Maar de realiteit is anders. De kinderen missen structuur en worden hangerig en prikkelbaar. Ik probeer zo goed en zo kwaad als het gaat ‘s morgen les te geven, maar het is moeilijk om iedereen tevreden te houden. Met een aantal andere Nederlandse gezinnen organiseren we klasjes samen en huren we wat hulp in, maar het blijft behelpen. Niemand komt aan zijn werk toe en de verveling slaat toe. Volgende week gaan we een weekje weg, om onze ‘gouden kooi’ even te ontvluchten. Fijn vooruitzicht!

LEES OOK HOE MARIJN IN SINGAPORE ALLE CORONA MAATREGELEN ERVAART

Flexibel zijn

De Nederlandse school organiseert heel pragmatisch een boeken uitleen op de stoep voor school en organiseert virtuele lessen via Hangouts. Die pragmatische aanpak is heerlijk. En soms mis ik het nuchtere Nederland, waar beslissingen meestal transparant en op feiten gebaseerd zijn en massahysterie niet zo snel zal gebeuren. Maar ja, elk land heeft z’n eigen krachten. Zo heeft de regering hier ook besloten dat de zomervakantie gehalveerd wordt zodat de kinderen niet teveel missen. Geen Vietnamees die dat raar vindt vier maanden van te voren. Dat zou je eens moeten proberen in Nederland met alle een jaar vooruit geboekte zomervakanties … flexibiliteit is een van de grote krachten van de de Vietnamezen!

Hopelijk gaat de verspreiding van Corona aan Vietnam voorbij en is over een maand alles weer terug bij normaal. Tot die tijd maken we er het beste van!

mm
Xin chào! Ik ben Marieke en woon met man en vier kinderen in Ho Chi Minh City, Vietnam. Opgeleid als econometrist, lang gewerkt als strategisch adviseur en leider van een scale-up company, en nu ondernemer. Oprichter van Kiki&Co, een fotolijst voor (groot)ouders waar je vanaf je telefoon foto's naar toe kunt sturen. En mede-oprichter van STRWBRRY waarmee we rietjes van gedroogd gras en bamboe exporteren naar Europa. Ik doe af en toe nog strategie werk voor McKinsey & Company en ben volstrekt onervaren met bloggen:-) We reizen veel & vinden het heerlijk om nu ook een aantal jaar ver weg van Nederland te wonen en nog meer van de wereld te zien!